Rechtbank Den Haag verwijst kort geding naar Rotterdam vanwege betrokkenheid eigen medewerkers — RBDHA:2026:12956
verwijzing zaak naar andere rechtbank wegens betrokkenheid eigen medewerkers
Eiser / verzoeker
eiser te Wassenaar
Verweerder / gedaagde
gedaagde te Den Haag
De zaak is verwezen naar de rechtbank Rotterdam vanwege betrokkenheid van medewerkers van de rechtbank Den Haag, zonder inhoudelijke beoordeling.
- Eiser stelde dat medewerkers van de rechtbank Den Haag betrokken zijn bij de zaak, wat aanleiding gaf tot verwijzing.
- De voorzieningenrechter paste artikel 46b van de Wet op de rechterlijke organisatie toe om verwijzing naar een andere rechtbank mogelijk te maken.
- De zaak is doorgestuurd naar de rechtbank Rotterdam, Team Handel en Haven, in de stand waarin de procedure zich bevond.
Samenvatting
Een Wassenaarse man diende een kort geding in bij de rechtbank Den Haag. In zijn vordering stelde hij dat medewerkers van diezelfde rechtbank bij de zaak betrokken zijn. Dat vormde voor de voorzieningenrechter reden om de zaak niet zelf te behandelen.
Op grond van artikel 46b van de Wet op de rechterlijke organisatie kan een rechtbank een zaak doorsturen naar een andere rechtbank als de betrokkenheid van de eigen instelling dat wenselijk maakt. De voorzieningenrechter oordeelde dat behandeling door de rechtbank Den Haag in dit geval de schijn van vooringenomenheid zou kunnen wekken.
De rechtbank Den Haag verwees de zaak daarom door naar de rechtbank Rotterdam, Team Handel en Haven, Bureau Voorzieningenrechter, in de stand waarin de procedure zich op dat moment bevond.
Betrokken advocaten
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:GHAMS:2025:384, Gerechtshof Amsterdam, 11-02-2025, 200.301.617/01 en 200.305.991/01
Gerechtshof Amsterdam · Civiel Recht
ECLI:NL:RBDHA:2023:13595, Rechtbank Den Haag, 06-09-2023, C/09/637683 / HA ZA 22-930
Rechtbank Den Haag · Civiel Recht; Verbintenissenrecht
ECLI:NL:RBROT:2022:3370, Rechtbank Rotterdam, 18-02-2022, 9308236 / CV EXPL 21-22161
Rechtbank Rotterdam · Civiel Recht; Verbintenissenrecht
ECLI:NL:GHAMS:2021:1092, Gerechtshof Amsterdam, 20-04-2021, 200.260.503/01
Gerechtshof Amsterdam · Civiel Recht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Rechtbank Den HaagRechtsgebied
Civiel Recht; Burgerlijk ProcesrechtZaaknummer
C/09/444999 / HA ZA 13-683
Procedure
Eerste aanleg - enkelvoudig
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.
Recente uitspraken
Twee vennoten in de vestiging Nieuw-Vennep van De Hypotheker, een franchisevestiging, liggen overhoop over de vraag of hun vennootschap nog bestaat. Per 1 januari 2024 droeg een eerdere bv de onderneming over aan een ondernemer, die slechts 51 procent van de koopsom van € 510.000 betaalde. Daarna brachten die ondernemer en De Hypotheker Uithoorn B.V. (de rechtsvoorganger van de huidige eiser) de onderneming in een vennootschap onder firma in. Uithoorn B.V. bracht daarin haar vordering op de resterende 49 procent van de koopsom in. In juni 2025 zegde de ondernemer de overeenkomst op tegen 1 januari 2026. Sindsdien betaalt hij volgens Uithoorn B.V. de maandelijkse voorschotten van € 1.000 op het winstaandeel niet meer, geeft hij geen toegang tot de administratie, boekhouding en systemen, en drijft hij de vestiging voort via zijn eenmanszaak onder dezelfde handelsnaam. Uithoorn B.V. start daarom een bodemprocedure en vraagt in een spoedprocedure (incident) om een voorlopige voorziening: de ondernemer moet de vennootschapsovereenkomst onverkort nakomen, de voorschotten betalen, toegang geven en de handelsnaam in het handelsregister aanpassen, op straffe van dwangsommen tot € 500.000. Ook eist Uithoorn B.V. een contractuele boete van minimaal € 20.000 en beslagkosten van € 7.200,94. De kern van het geschil is of de ondernemer mocht opzeggen. De overeenkomst laat opzegging toe met een termijn van een half jaar, tegen het einde van een boekjaar. Uithoorn B.V. wijst op artikel 23 lid 4, volgens hetwelk de ondernemer per 1 januari 2029 het aandeel van Uithoorn B.V. mag overnemen. Daaruit leidt zij af dat partijen de samenwerking tot minimaal die datum hebben willen voortzetten en dat opzegging eerder was uitgesloten. De ondernemer betwist dat: volgens hem geeft dat artikel alleen een overnamerecht en laat het de opzeggingsmogelijkheid onverlet. De rechtbank legt uit dat de gevraagde voorziening ertoe strekt dat de vennootschap wordt voortgezet, en dus vooruitloopt op de uitkomst van de hoofdzaak. Zo'n voorziening kan alleen worden toegewezen als voldoende aannemelijk is dat de opzegging niet geldig was. Dat is hier niet het geval. Een bedoeling om opzegging tot 1 januari 2029 uit te sluiten volgt volgens de rechtbank niet uit de e-mail van de ondernemer van 15 november 2023 waarop Uithoorn B.V. zich beroept, en ook niet uit de tekst van artikel 23, want daarin staat niet dat de ondernemer de overeenkomst niet mag opzeggen. Omdat niet voldoende aannemelijk is dat de opzegging ongeldig was, staat evenmin voldoende vast dat de ondernemer de gevorderde contractuele boete verschuldigd is. Alle onderdelen van de incidentele vordering hangen met die vraag samen en worden afgewezen. Dit is een voorlopig oordeel in een spoedprocedure; de bodemrechter beoordeelt de opzegging in de hoofdzaak nog. Uithoorn B.V. is de in het ongelijk gestelde partij en moet de proceskosten in het incident betalen, begroot op € 842. Dat bestaat uit € 653 salaris van de advocaat en € 189 nakosten. Over dat bedrag is wettelijke rente verschuldigd, en bij betekening van het vonnis komt er € 98 bij plus de betekeningskosten. De hoofdzaak gaat verder: de zaak is verwezen naar de rol van 25 november 2026, waarop de ondernemer zijn conclusie van antwoord moet nemen.