Naar inhoud
Juristi.nl
ECLI:NL:RBDHA:2026:21397Civiel Recht; Aanbestedingsrecht

Rechter wijst vordering af: Staat mag ligplaats woonboot openbaar aanbieden — RBDHA:2026:21397

verhuur ligplaats woonboot / Didam-regels / openbare biedingsprocedure

Eiser / verzoeker

eiseres (naam geanonimiseerd)

VS

Verweerder / gedaagde

de Staat der Nederlanden

De voorzieningenrechter wees alle vorderingen van eiseres af en veroordeelde haar in de proceskosten van € 2.101.

  • De Didam-regels verplichten de Staat tot een openbare biedingsprocedure omdat er meerdere gegadigden met een geldige ligplaatsvergunning van Rijkswaterstaat zijn.
  • De uitzondering voor één serieuze gegadigde gaat niet op: de Staat heeft onweersproken gesteld dat er inmiddels twee vergunningen zijn verleend en een derde is aangevraagd.
  • Persoonlijke omstandigheden en gedane investeringen van eiseres kunnen geen grond zijn voor een bijzondere positie, omdat de selectiecriteria objectief, toetsbaar en redelijk moeten zijn.
  • Eiseres heeft niet voldoende aannemelijk gemaakt dat het Rijksvastgoedbedrijf haar heeft toegezegd de ligplaats onderhands te gunnen; de e-mails wijzen juist op het tegendeel.
  • De rechter overweegt ten overvloede dat nakoming van eventuele toezeggingen in een bodemprocedure ook niet waarschijnlijk zou zijn, gelet op de Didam-regels en belangen van andere gegadigden.

Samenvatting

Een vrouw die al jaren bezig was met het bemachtigen van een ligplaats voor haar woonark, verloor een kort geding tegen de Staat. Ze wilde voorkomen dat het Rijksvastgoedbedrijf de ligplaats via een openbare biedingsprocedure zou aanbieden en eiste dat de ligplaats onderhands aan haar zou worden gegund.

De vrouw had veel voorwerk verricht. Ze had een woonark gekocht, vergunningen aangevraagd en verkregen, een huisnummer laten registreren en diverse kosten gemaakt. Daarbij wees ze op haar persoonlijke omstandigheden, die haar naar eigen zeggen de meest geschikte kandidaat maakten. Ze stelde bovendien dat een medewerker van het Rijksvastgoedbedrijf haar had toegezegd dat de ligplaats op voorhand aan haar zou worden gegund, of in elk geval dat bij een eventuele procedure niet het hoogste bod doorslaggevend zou zijn.

AI-zoekassistent

Beschrijf uw zaak. Wij vinden de juiste advocaat.

In één of twee zinnen matcht onze AI uw situatie direct met gespecialiseerde advocaten, desgewenst in uw regio.

Match uit 19.638 advocatenGratis en vrijblijvendResultaat in seconden

De voorzieningenrechter beoordeelde de zaak aan de hand van de zogenoemde Didam-regels. Die regels, die de Hoge Raad in 2021 en 2024 heeft geformuleerd, schrijven voor dat overheidslichamen bij de verkoop of verhuur van onroerende zaken op grond van het gelijkheidsbeginsel mededingingsruimte moeten bieden als er meerdere gegadigden zijn of redelijkerwijs te verwachten zijn. Alleen als bij voorbaat vaststaat dat er slechts één serieuze gegadigde is, mag van een openbare procedure worden afgezien.

Die uitzondering ging hier niet op. De Staat had als criterium gesteld dat een bieder moet beschikken over een geldige ligplaatsvergunning van Rijkswaterstaat. Vast stond dat niet alleen de eiseres over zo'n vergunning beschikte: inmiddels waren er twee vergunningen verleend en was een derde aangevraagd. Er waren dus meerdere serieuze gegadigden. Dat één van hen de procedure volgens de eiseres enkel zou misbruiken om haar dwars te zitten, verwierp de rechter. De eiseres onderbouwde die stelling alleen mondeling ter zitting, en de vraag is sowieso of iemand voldoet aan de objectieve criteria, niet wat diens bedoelingen zijn.

Ook de persoonlijke omstandigheden van de eiseres boden geen grond voor een bijzondere positie. De selectiecriteria zijn bedoeld om objectief, toetsbaar en redelijk te zijn; een individuele belangenafweging past daar niet in. Hoe duidelijk haar belang bij de ligplaats ook was, de Staat was niet verplicht daar rekening mee te houden bij de gunning.

Over de gestelde toezeggingen oordeelde de rechter dat de eiseres niet voldoende aannemelijk had gemaakt dat die daadwerkelijk waren gedaan. De overgelegde e-mails bevatten geen toezegging die dat recht gaf. De medewerker van het Rijksvastgoedbedrijf had juist expliciet geschreven dat ze geen garanties kon geven en dat de ligplaats openbaar zou worden aangeboden. Daarmee was er geen sprake van gerechtvaardigd vertrouwen. De rechter voegde daar nog aan toe dat, zelfs als de toezeggingen wel waren gedaan, het er niet waarschijnlijk op zou lijken dat de Staat in een bodemprocedure tot nakoming zou worden veroordeeld, gelet op de Didam-regels en de belangen van andere gegadigden.

De rechtbank wees alle vorderingen af en veroordeelde de eiseres in de proceskosten van de Staat, begroot op € 2.101.

Betrokken advocaten

mr. R.P.H. Sangers

eiser

Boumans & Partners advocaten, HEERLEN

68 uitspraken
mr. F. Sepmeijer

verweerder

Pels Rijcken & Droogleever Fortuijn, 'S-GRAVENHAGE

137 uitspraken
mr. A.F. Snethlage

verweerder

Pels Rijcken & Droogleever Fortuijn N.V., DEN HAAG

Gerelateerde uitspraken

Gegevens

Datum uitspraak

Zaaknummer

C/09/707176 KG ZA 26-654

Procedure

Eerste aanleg - enkelvoudig

Bron: officiële uitspraak op rechtspraak.nl

Op de hoogte blijven

Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.

Adv.Ynvest Fund
6%

vast rendement

  • Vastgoed als zekerheid
  • Kwartaalbetalingen
  • Vanaf €30.000
Meer informatie

Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.

Recente uitspraken

Rechter wijst eis af tegen gunning rijksopdracht webredactie: geen nieuwe aanbesteding of herbeoordeling nodig

De Staat der Nederlanden wil een raamovereenkomst sluiten met vijf partijen voor advies en uitvoering van webredactie en het beheer van social, online en offline media voor ministeries en uitvoeringsorganisaties van de Rijksoverheid. De Dienst Publiek en Communicatie van het Ministerie van Algemene Zaken schreef daarvoor een Europese openbare aanbesteding uit. Elf partijen schreven in. Een van hen, een bedrijf dat als zesde eindigde, ging naar de voorzieningenrechter van de rechtbank Den Haag om de gunning te stoppen. De aanbesteding verliep rommelig. Op 26 maart 2026 verstuurde de Staat een eerste voorlopige gunningsbeslissing. Daarin bleken fouten te zitten bij het omzetten van de waardering van de beoordelaars naar punten. De Staat trok die beslissing in en verstuurde op 31 maart 2026 een tweede, waarin de rangorde niet veranderde. Op 29 april 2026 trok de Staat ook die in, omdat bij een bezwaar bleek dat een score van een andere inschrijver per ongeluk aan de bezwaarmaker was toegekend. Daarna volgde een volledige herbeoordeling van alle kwaliteitscriteria door dezelfde beoordelingscommissie. In de derde gunningsbeslissing van 9 juli 2026 eindigde Future Communications Consultants op de eerste plaats en het bedrijf dat in kort geding optrad op de zesde. Dat bedrijf stelde dat de Staat de beschreven scoresystematiek niet had gevolgd. Het wees op onverklaarbare verschillen tussen de tweede en derde beslissing en betoogde dat de inschrijvingen niet eerst individueel waren beoordeeld voordat de commissie tot een gezamenlijke score kwam. Het vroeg primair om een verbod op gunning en een nieuwe aanbesteding, subsidiair om een herbeoordeling door een nieuwe commissie. Future kwam in de procedure tussen en werd daartoe toegelaten. De voorzieningenrechter vond het voldoende aannemelijk dat de herbeoordeling zo is verlopen als de Staat ter zitting gedetailleerd heeft beschreven: eerst een nieuwe, individuele beoordeling door elk commissielid 'from scratch', daarna een plenair overleg waarin consensus werd bereikt. De commissieleden bevestigden dat ter zitting. Wat er precies is gezegd in het gesprek van 14 augustus 2026, waarop het bedrijf zich beriep, kon de rechter in een kort geding niet vaststellen. De eerdere fouten leiden volgens de rechter niet tot een heraanbesteding. Daarvoor zijn alleen zulke ernstige gebreken genoeg dat ze alleen zo te herstellen zijn, en de Staat heeft zijn fouten juist met een volledige herbeoordeling gerepareerd. Wel stonden in het beschrijvend document twee onjuiste zinnen over een beoordeling met cijfers van 0 tot 10, terwijl met scores en percentages is gewerkt. Dat is volgens de rechter kennelijk een vergissing, en dat inschrijvers hierdoor een verkeerde voorstelling hadden is gesteld noch gebleken. Het beoordelingskader is ook niet multi-interpretabel, enkel omdat de herbeoordeling op onderdelen tot een andere uitkomst leidde: sommige opmerkingen stonden eerder bij het verkeerde criterium of de verkeerde inschrijver en de eerdere beoordeling was op punten te streng. Ook de concrete voorbeelden van beoordelingsfouten zijn verworpen. Dat de commissie bij de migratie van drie websites naar één keek naar het omgaan met interne weerstand, past bij de vraag, die dit als politiek gevoelig aanduidde. Het oordeel dat een inschrijving weinig vernieuwends bood en geen expliciet taalniveau koos, valt binnen het kader. Overige bezwaren die het bedrijf pas in een bijgevoegde brief noemde, liet de rechter onbesproken omdat ze in strijd met de goede procesorde niet in de dagvaarding waren uitgewerkt. De voorzieningenrechter wijst alle vorderingen af. De voorwaardelijke vordering van Future om de opdracht definitief aan haar te gunnen wordt afgewezen wegens gebrek aan belang, omdat de Staat de opdracht toch aan haar wil gunnen. Future wordt veroordeeld in de proceskosten van de Staat, begroot op nihil. Het bedrijf dat de procedure begon moet de proceskosten van zowel de Staat als Future betalen, ieder € 2.101, plus wettelijke rente als het niet binnen veertien dagen betaalt.

Rechtbank Den Haag·
Civiel Recht; Aanbestedingsrecht
RBDHA:2026:32976
Rechtbank Den Haag·
Civiel Recht; Aanbestedingsrecht
RBDHA:2026:32972
Rechtbank Den Haag·
Civiel Recht; Aanbestedingsrecht
RBDHA:2026:31042
Rechtbank Den Haag·
Civiel Recht; Aanbestedingsrecht
RBDHA:2026:27258
Rechtbank Den Haag·
Civiel Recht; Aanbestedingsrecht