Voorzieningenrechter wijst verzoek tegen opvang voor dak- en thuislozen af — RBDHA:2026:21415
voorlopige voorziening omgevingsvergunning opvang dak- en thuislozen
Eiser / verzoeker
Verzoekers (omwonenden)
Verweerder / gedaagde
College van burgemeester en wethouders van Leiden
Voorzieningenrechter wijst het verzoek om een voorlopige voorziening af, de omgevingsvergunning voor de tijdelijke opvang blijft voorlopig in stand
- Late publicatie van de vergunning in het Gemeenteblad maakt het besluit niet onrechtmatig, omdat bekendmaking al eerder had plaatsgevonden door toezending aan de aanvrager
- Verzoekers hadden zelf al tijdig bezwaar gemaakt en zijn daarom niet in hun belangen geschaad door de late publicatie
- Gestelde toename van overlast is onvoldoende concreet onderbouwd tegenover een bestaand opvanggebouw met een beperkt aantal extra plaatsen
- Geen sprake van een onomkeerbare situatie omdat de opvang bij een gegrond bezwaar kan worden beeindigd
- Geen evident onrechtmatig besluit, dus geen aanleiding voor een voorlopige voorziening
Samenvatting
Omwonenden in Leiden hebben bij de rechtbank Den Haag tevergeefs geprobeerd de tijdelijke opvang van dak- en thuislozen in een naburig gebouw stil te leggen. De gemeente Leiden had begin dit jaar een omgevingsvergunning verleend voor het gebruik van 'Unit C' op een locatie in de stad, bedoeld voor de opvang van dak- en thuislozen gedurende de periode van april tot en met 15 november 2026. De vergunning was aangevraagd door Stichting De Binnenvest, die als derde partij aan de procedure deelnam.
De omwonenden waren het niet eens met de vergunning en maakten daartegen bezwaar. In afwachting van een beslissing daarop vroegen zij de voorzieningenrechter om een voorlopige voorziening: een spoedmaatregel die de vergunning tijdelijk buiten werking zou stellen. Voor zo'n maatregel moet sprake zijn van onverwijlde spoed, bijvoorbeeld omdat zonder ingrijpen onomkeerbare gevolgen ontstaan waardoor niet op de uitkomst van de bezwaarprocedure kan worden gewacht.
De omwonenden voerden aan dat er wel degelijk spoed was, ten eerste omdat de gemeente een fout had gemaakt bij de bekendmaking van de vergunning. Die was pas na afloop van de bezwaartermijn, op 4 juni 2026, gepubliceerd in het Gemeenteblad, waardoor het volgens hen voor belanghebbenden niet meer mogelijk was om op tijd bezwaar te maken. De gemeente erkende deze fout en had ter zitting al toegezegd dat bezwaarschriften die binnen zes weken na de late publicatie waren binnengekomen, niet wegens termijnoverschrijding niet-ontvankelijk zouden worden verklaard.
De voorzieningenrechter volgde de omwonenden hierin niet. Een omgevingsvergunning wordt bekendgemaakt door toezending aan de aanvrager, en dat was al op 21 april 2026 gebeurd. Dat de gemeente vervolgens te laat een aparte kennisgeving in het Gemeenteblad publiceerde, maakt het besluit zelf niet onrechtmatig. Bovendien hadden de omwonenden zelf, ondanks de late publicatie, al op 2 juni 2026 bezwaar gemaakt en stonden zij ook al vermeld als mede-indieners van een eerder bezwaarschrift van 10 mei 2026. Zij waren dus niet in hun belangen geschaad, en het feit dat mogelijk andere belanghebbenden geen tijdig bezwaar hadden kunnen indienen, gaf de omwonenden zelf geen spoedeisend belang. Overigens waren er op het moment van de zitting al minstens 22 bezwaarschriften ingediend.
Ook het argument dat de opvang tot meer overlast zou leiden, overtuigde de rechter niet. Volgens de omwonenden kwam de nieuwe opvang boven op de al bestaande overlast van een andere opvanglocatie in de buurt, maar zij hadden niet concreet onderbouwd dat de opvang in Unit C tot een zodanige toename van overlast zou leiden dat de bezwaarprocedure niet kon worden afgewacht. Bovendien ging het om een bestaand gebouw dat al jaren in de winterperiode als opvang wordt gebruikt, nu met maximaal 26 plaatsen in de zomerperiode waarvan er ten tijde van de zitting tussen de 12 en 18 in gebruik waren. Van een onomkeerbare situatie was daarnaast geen sprake, omdat de opvang bij een gegrond bezwaar weer kan worden beëindigd.
Omdat er geen spoedeisend belang was, kon alleen nog een voorlopige voorziening worden getroffen als het besluit evident onrechtmatig zou zijn, dat wil zeggen als zonder diepgaand onderzoek al zeer ernstig te betwijfelen valt of het besluit in de bezwaarprocedure stand zal houden. Ook daarvoor zag de rechter geen aanknopingspunten in wat de omwonenden hadden aangevoerd. De voorzieningenrechter wees het verzoek om een voorlopige voorziening daarom af, zodat de omgevingsvergunning voor de opvang voorlopig in stand blijft. Voor een proceskostenveroordeling zag de rechter geen aanleiding.
Betrokken rechters
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:RBDHA:2026:31560, Rechtbank Den Haag, 28-10-2026, SGR 24/1486
Rechtbank Den Haag · Bestuursrecht; Bestuursprocesrecht
ECLI:NL:RBDHA:2026:31604, Rechtbank Den Haag, 15-10-2026, SGR 24/9838
Rechtbank Den Haag · Bestuursrecht; Omgevingsrecht
ECLI:NL:RBDHA:2026:28221, Rechtbank Den Haag, 24-09-2026, SGR 26/6700
Rechtbank Den Haag · Bestuursrecht; Socialezekerheidsrecht
ECLI:NL:RBDHA:2026:28223, Rechtbank Den Haag, 24-09-2026, SGR 26/6734
Rechtbank Den Haag · Bestuursrecht; Socialezekerheidsrecht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Rechtbank Den HaagRechtsgebied
BestuursrechtZaaknummer
SGR 26/5393
Procedure
Eerste aanleg - enkelvoudig
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
Nieuwe uitspraken van deze rechter
- dhr. mr. S.H. van den Ende
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.