Naar inhoud
Juristi.nl
ECLI:NL:RBDHA:2026:21799Strafrecht

Rechter legt tbs met dwangverpleging op na belaging ex-partner — RBDHA:2026:21799

Belaging en bedreiging door een ontoerekeningsvatbare verdachte; oplegging van tbs met dwangverpleging

Eiser / verzoeker

officier van justitie

VS

Verweerder / gedaagde

verdachte

Verdachte wordt ontslagen van alle rechtsvervolging wegens ontoerekeningsvatbaarheid, krijgt tbs met dwangverpleging en een contactverbod opgelegd, en moet € 1.500 van de gevorderde € 8.000 aan schadevergoeding betalen aan de benadeelde partij.

  • Belaging kan worden bewezen op basis van de aard, duur, frequentie en intensiteit van de gedragingen en het oogmerk om het slachtoffer te dwingen iets te doen of te dulden
  • Een verdachte die weigert mee te werken aan gedragskundig onderzoek geldt als weigerende observandus, waarna de rechter zich baseert op eerdere rapporten en trajectconsulten
  • Als alle bewezen feiten voortkomen uit dezelfde onderliggende psychische stoornis, kan ontoerekeningsvatbaarheid ook gelden voor feiten die niet apart in het deskundigenrapport zijn onderzocht
  • Tbs met dwangverpleging is gemaximeerd tot vier jaar als de bewezen feiten niet als geweldsmisdrijf worden aangemerkt
  • Immateriële schade bij belaging kan ook zonder objectief vast te stellen geestelijk letsel worden toegekend op grond van de aard en ernst van de normschending

Samenvatting

Een man in Alkmaar mocht vanaf november 2023, in het kader van een ondertoezichtstelling van het gezin, geen contact meer hebben met zijn ex-partner en hun kinderen. Hij accepteerde dat niet en zocht acht maanden lang vrijwel dagelijks op indringende wijze contact met haar: hij belde haar veelvuldig, stuurde brieven en ging herhaaldelijk naar haar woning. Daarnaast stuurde hij een medewerkster van een jeugdbeschermingsinstelling meerdere dreigberichten met de dood, waaronder de tekst dat hij haar zou laten verdwijnen als er iets met zijn dochters zou gebeuren. Ook drong hij, terwijl hem eerder de toegang was ontzegd, tot drie keer toe een gebouw binnen waar hij niet mocht komen: het pand van de jeugdbeschermingsinstelling, een apotheek en de basisschool van zijn kinderen. Verder verzette hij zich met kracht tegen opsporingsambtenaren die hem tijdens een eerdere rechtszitting uit de zittingszaal moesten begeleiden.

De rechtbank verklaarde de meeste ten laste gelegde feiten bewezen: belaging van zijn ex-partner, bedreiging van de jeugdbeschermingsmedewerkster, twee keer huisvredebreuk bij de jeugdbeschermingsinstelling en een bedrijf, wederspannigheid tegen de ambtenaren en huisvredebreuk bij de basisschool. Een aparte beschuldiging van vernieling van een auto werd niet inhoudelijk beoordeeld: omdat de man op dat moment nog gehuwd was met zijn ex-partner en de wet vervolging van vernieling tussen echtgenoten uitsluit, verklaarde de rechtbank het openbaar ministerie op dat punt niet-ontvankelijk.

AI-zoekassistent

Beschrijf uw zaak. Wij vinden de juiste advocaat.

In één of twee zinnen matcht onze AI uw situatie direct met gespecialiseerde advocaten, desgewenst in uw regio.

Match uit 19.638 advocatenGratis en vrijblijvendResultaat in seconden

De kern van de zaak lag echter niet bij de schuldvraag, maar bij de vraag of de man voor zijn daden verantwoordelijk kon worden gehouden. Uit meerdere Pro Justitia-rapporten en reclasseringsadviezen, opgesteld tussen 2024 en 2026, kwam steeds hetzelfde beeld naar voren: de man leed aan een psychotische waanstoornis, met de vaste overtuiging dat zijn dochters slachtoffer waren van een internationaal sekshandelnetwerk waarbij ook zijn ex-partner en verschillende instanties betrokken zouden zijn. Vanuit die waan probeerde hij op ontremde wijze zijn kinderen te beschermen. De man weigerde herhaaldelijk medewerking aan onderzoek en aan behandeling, was niet medicatietrouw en toonde geen ziekte-inzicht. De rechtbank nam de conclusies van de deskundigen over en oordeelde dat alle bewezen feiten volledig voortkwamen uit deze stoornis, ook de feiten die niet specifiek in het rapport waren meegenomen, omdat ze in dezelfde periode speelden en dezelfde wanen over zijn dochters een terugkerend element vormden. De man werd daarom niet strafbaar geacht en ontslagen van alle rechtsvervolging.

Omdat de deskundigen een hoog recidiverisico inschatten en geen mogelijkheden zagen om dat met alleen voorwaarden of een zorgmachtiging te beperken, legde de rechtbank de maatregel van terbeschikkingstelling met dwangverpleging op. Omdat belaging en bedreiging onder deze omstandigheden niet als geweldsmisdrijven golden, is deze tbs gemaximeerd tot vier jaar. Daarnaast legde de rechtbank een contactverbod van twee jaar op met zijn ex-partner, met een vervangende hechtenis van zeven dagen per overtreding tot een maximum van zes maanden, en beval dat deze maatregel direct uitvoerbaar is. Anders dan de officier van justitie vorderde, zag de rechtbank geen aanleiding om dit contactverbod ook voor de jeugdbeschermingsmedewerkster op te leggen. Ten slotte legde de rechtbank een gedragsbeïnvloedende en vrijheidsbeperkende maatregel op om ook na afloop van de tbs toezicht en begeleiding te kunnen waarborgen.

De ex-partner had zich in de strafzaak gevoegd met een vordering tot schadevergoeding van € 8.000 wegens immateriële schade. De rechtbank vond dat bedrag onvoldoende onderbouwd, mede omdat een deel van de door haar beschreven gevolgen ook voortkwam uit de relatie met de man van vóór de belaging, en kende haar € 1.500 toe, vermeerderd met wettelijke rente vanaf 1 maart 2024. Voor het overige verklaarde de rechtbank de vordering niet-ontvankelijk, omdat verdere behandeling een onevenredige belasting van de strafzaak zou vormen; dat deel kan zij nog wel bij de burgerlijke rechter aanbrengen. Aan de man werd tevens de verplichting opgelegd om het toegewezen bedrag aan de Staat te betalen ten behoeve van de ex-partner, op straffe van gijzeling bij niet-betaling.

Betrokken advocaten

mr. A.M. Demirer

verdachte

Siccama Advocaten Utrecht B.V., UTRECHT

16 uitspraken

Gerelateerde uitspraken

Gegevens

Datum uitspraak

Rechtsgebied

Strafrecht

Zaaknummer

09-262764-24 en 15-194919-24 en 15-204485-24 (ttz.gev.)

Procedure

Eerste aanleg - meervoudig

Bron: officiële uitspraak op rechtspraak.nl

Op de hoogte blijven

Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.

Adv.Ynvest Fund
6%

vast rendement

  • Vastgoed als zekerheid
  • Kwartaalbetalingen
  • Vanaf €30.000
Meer informatie

Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.

Recente uitspraken

RBDHA:2026:33550
Rechtbank Den Haag·
Strafrecht
RBDHA:2026:33593
Rechtbank Den Haag·
Strafrecht
RBDHA:2026:33463
Rechtbank Den Haag·
Strafrecht
RBDHA:2026:33386
Rechtbank Den Haag·
Strafrecht
RBDHA:2026:33414
Rechtbank Den Haag·
Strafrecht