Rechtbank Den Haag verklaart beroep tegen vreemdelingenbewaring ongegrond — RBDHA:2026:21835
vreemdelingenbewaring op grond van de Asiel- en migratiebeheerverordening
Eiser / verzoeker
Vreemdeling (naam geanonimiseerd)
Verweerder / gedaagde
Minister van Asiel en Migratie
Het beroep tegen de vreemdelingenbewaring is ongegrond verklaard en het verzoek om schadevergoeding is afgewezen.
- De bewaring is opgelegd op grond van de Asiel- en migratiebeheerverordening omdat Duitsland eerder een asielaanvraag van de vreemdeling had behandeld en bereid was hem terug te nemen.
- Aan de wettelijke vereisten voor inbewaringstelling was voldaan: er waren ten minste twee gronden aanwezig die een onderduikrisico aannemelijk maakten.
- De minister heeft terecht afgezien van een lichter middel, mede omdat de vreemdeling al eerder aan Duitsland was overgedragen en slechts tijdelijk naar dat land wilde.
- De minister handelde voortvarend door al op dag twee van de bewaring een terugnameverzoek aan Duitsland te doen; Duitsland stemde de volgende dag in.
- Het verzoek om schadevergoeding wegens onrechtmatige bewaring is afgewezen omdat de bewaring rechtmatig was.
Samenvatting
Een vreemdeling die op 26 juli 2026 in bewaring was gesteld op grond van de Asiel- en migratiebeheerverordening, stapte naar de rechter om die maatregel aan te vechten. Hij vroeg ook om schadevergoeding wegens onrechtmatige bewaring. De rechtbank Den Haag, zittingsplaats Groningen, beoordeelde of de bewaring terecht was opgelegd.
De minister van Asiel en Migratie plaatste de man in bewaring omdat er concrete aanwijzingen waren dat hij viel onder de werkingssfeer van de Europese Asiel- en migratiebeheerverordening, en omdat er een risico bestond dat hij zou onderduiken. Als gronden voor dat onderduikrisico golden onder meer dat de man Nederland niet op de voorgeschreven wijze was binnengekomen, onvoldoende had meegewerkt aan het vaststellen van zijn identiteit en nationaliteit, geen vaste woon- of verblijfplaats had en niet beschikte over voldoende middelen van bestaan. Eén grond, namelijk dat hij zich van zijn reisdocumenten had ontdaan, liet de minister tijdens de zitting vallen.
Uit het Europese vingerafdrukkenregister Eurodac bleek dat de man op 30 september 2021 in Duitsland een asielaanvraag had ingediend. Nederland verzocht Duitsland op 27 juli hem terug te nemen. De dag erna stemden de Duitse autoriteiten daarmee in. De man was bovendien al eerder, in mei 2026, aan Duitsland overgedragen.
De vreemdeling betwistte de aan de bewaring ten grondslag gelegde gronden niet. De rechtbank stelde vast dat aan de wettelijke vereisten voor inbewaringstelling was voldaan: er waren ten minste twee gronden aanwezig die het vermoeden van onderduikrisico rechtvaardigden.
Over het gebruik van een lichter middel, zoals een meldplicht, oordeelde de rechtbank dat de minister daar terecht van had afgezien. De man had verklaard slechts tijdelijk naar Duitsland te willen en was al eerder aan dat land overgedragen, wat wees op een reëel vluchtrisico. Dat hij bereid was een zolder te huren en een meldplicht te volgen, was onvoldoende om de bewaring onevenredig te achten. De rechtbank oordeelde ook dat de minister de medische situatie van de man voldoende had meegewogen.
De minister handelde voortvarend: al op de tweede dag van de bewaring vroeg hij Duitsland om overname. De rechtbank zag geen aanwijzingen dat overdracht aan Duitsland uiteindelijk niet zou plaatsvinden, zodat ook het zicht op overdracht niet ontbrak.
De rechtbank verklaarde het beroep ongegrond en wees het verzoek om schadevergoeding af.
Betrokken advocaten
Betrokken rechters
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:RVS:2026:420, Raad van State, 28-01-2026, BRS.25.001112
Raad van State · Bestuursrecht; Vreemdelingenrecht
ECLI:NL:RVS:2026:384, Raad van State, 23-01-2026, BRS.25.002628
Raad van State · Bestuursrecht; Vreemdelingenrecht
ECLI:NL:RVS:2025:5119, Raad van State, 23-10-2025, 202505314/1/V3
Raad van State · Bestuursrecht; Vreemdelingenrecht
ECLI:NL:RBAMS:2025:7039, Rechtbank Amsterdam, 23-09-2025, 13/072406-25
Rechtbank Amsterdam · Strafrecht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Rechtbank Den HaagRechtsgebied
Bestuursrecht; VreemdelingenrechtZaaknummer
NL26.42074
Procedure
Eerste aanleg - enkelvoudig
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
Nieuwe uitspraken van deze rechter
- mw. mr. H. Hanssen-Telman
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.