Rechter veroordeelt medeplichtige tot 3 jaar cel voor bedreiging en bankfraude — RBDHA:2026:22377
medeplichtigheid aan bedreiging met een vuurwapen en bankhelpdeskfraude
Eiser / verzoeker
de officier van justitie
Verweerder / gedaagde
de verdachte
Verdachte veroordeeld tot 36 maanden gevangenisstraf voor medeplichtigheid aan bedreiging met een vuurwapen en voor bankhelpdeskfraude; vrijgesproken van medeplichtigheid aan poging tot doodslag en van vuurwapenbezit.
- Verdachte regelde en verhuurde een auto die bij twee beschietingen van voordeuren werd gebruikt
- Vrijgesproken van medeplichtigheid aan poging tot doodslag omdat hij niet hoefde te vermoeden dat gericht op een bewoonde woning zou worden geschoten
- Wel medeplichtigheid aan bedreiging bewezen door welbewust een auto te blijven uitlenen na kennis van een eerder schietincident
- Bekende betrokkenheid bij bankhelpdeskfraude met een coördinerende rol tegenover kwetsbare oudere slachtoffers
- Veroordeling tot 36 maanden cel en gedeeltelijke toewijzing van schadevergoedingen aan drie slachtoffers van de beschietingen
Samenvatting
Rond twee schietincidenten in Den Haag in augustus 2025, waarbij herhaaldelijk op voordeuren van woningen werd geschoten, stond een verdachte terecht die zelf niet had geschoten maar wel de auto had geregeld die bij de beschietingen werd gebruikt. Daarnaast werd hem verweten betrokken te zijn geweest bij een vorm van babbeltrucfraude waarbij ouderen worden opgelicht.
De verdachte had, kort nadat hij op 7 augustus 2025 een filmpje had gekregen van iemand die met een vuurwapen in de lucht had geschoten, op naam van een katvanger en met de bankrekening van zijn ex-vriendin een huurauto geboekt. Twee dagen later, op 9 augustus 2025, leende hij die auto uit aan de persoon die hem het filmpje had gestuurd, die er vervolgens een schutter mee naar en van de plaats delict vervoerde voor een beschieting van een voordeur. Diezelfde avond leende hij de auto opnieuw uit, waarna deze werd gebruikt bij een tweede beschieting op 10 augustus 2025. Tussen de twee verhuringen door had de verdachte op internet gezocht naar nieuws over de eerdere schietpartij.
De rechtbank Den Haag oordeelde dat van medeplegen geen sprake was: de rol van de verdachte ging niet verder dan het regelen en uitlenen van een auto. Van medeplichtigheid aan een poging tot doodslag, die bij een van de twee incidenten ten laste was gelegd omdat er toen mensen in de woning aanwezig waren, werd hij vrijgesproken: uit niets bleek dat hij moest vermoeden dat er gericht op een bewoonde woning geschoten zou worden in plaats van in de lucht, zoals bij het eerdere incident. Wel achtte de rechtbank bewezen dat hij medeplichtig was aan de bedreigingen die met beide beschietingen gepaard gingen: door welbewust een auto te blijven uitlenen nadat hij al wist dat er met een vuurwapen was geschoten, had hij de aanmerkelijke kans aanvaard dat er opnieuw mee zou worden gedreigd. Van een derde, eerder schietincident waarbij hij ook genoemd werd, werd hij vrijgesproken wegens gebrek aan bewijs voor zijn betrokkenheid. Ook van het voorhanden hebben van vuurwapens, waarvan alleen foto's op zijn telefoon waren aangetroffen, werd hij vrijgesproken omdat niet vaststond dat het om echte wapens ging.
De verdachte had daarnaast bekend betrokken te zijn geweest bij bankhelpdeskfraude: twee oudere slachtoffers werden benaderd door mensen die zich voordeden als bankmedewerker of koerier, en zo werden overgehaald om hun bankpas met pincode af te geven of geld af te staan. De verdachte vervulde daarbij vooral een coördinerende rol, met een lijst van potentiële slachtoffers en een script op zijn telefoon.
De officier van justitie eiste een gevangenisstraf van vijf jaar en zeven maanden. De rechtbank kwam uit op 36 maanden onvoorwaardelijke gevangenisstraf, met aftrek van voorarrest. Zij nam daarbij de impact op de slachtoffers van de beschietingen in aanmerking, van wie er één tijdens de beschieting in de slaapkamer tegenover de voordeur lag te slapen, en de kwetsbaarheid van de oudere fraudeslachtoffers, wier vertrouwen in anderen door dit soort oplichting vaak ernstig wordt geschaad. Ook woog mee dat de verdachte al eerder was veroordeeld voor de Wet wapens en munitie en daar kennelijk onvoldoende van had geleerd. Voor een voorwaardelijk strafdeel zag de rechtbank onvoldoende aanknopingspunten.
De drie slachtoffers van de beschietingen kregen gedeeltelijke schadevergoedingen toegewezen, € 8.203,84 aan één slachtoffer en € 14.505,55 hoofdelijk aan twee andere slachtoffers; voor het meerdere, waaronder kosten die met een latere explosie samenhingen, werden zij niet-ontvankelijk verklaard.
Betrokken advocaten
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:RBMNE:2025:6750, Rechtbank Midden-Nederland, 17-12-2025, 16/296719-22
Rechtbank Midden-Nederland · Strafrecht
ECLI:NL:RBOVE:2025:6960, Rechtbank Overijssel, 04-12-2025, 08.068199.25 (P)
Rechtbank Overijssel · Strafrecht
ECLI:NL:RBNNE:2025:5177, Rechtbank Noord-Nederland, 16-10-2025, 18/030468-25
Rechtbank Noord-Nederland · Strafrecht
ECLI:NL:RBMNE:2025:4863, Rechtbank Midden-Nederland, 10-09-2025, 16/006374-24
Rechtbank Midden-Nederland · Strafrecht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Rechtbank Den HaagRechtsgebied
StrafrechtZaaknummer
09/265502-25
Procedure
Eerste aanleg - meervoudig
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.