Kinderrechter plaatst jongste kind in pleeggezin ondanks bezwaar van moeder — RBDHA:2026:22434
ondertoezichtstelling en uithuisplaatsing
Eiser / verzoeker
Raad voor de Kinderbescherming
Verweerder / gedaagde
de moeder
Kinderrechter stelt beide kinderen onder toezicht en machtigt uithuisplaatsing, waarbij het jongste kind ondanks bezwaar van de moeder naar een neutraal pleeggezin gaat
- Kinderrechter stelt beide kinderen onder toezicht voor de duur van een jaar
- Oudste kind mag bij de moeder blijven wonen dankzij intensieve hulpverlening van twintig uur per week
- Jongste kind wordt tegen de wil van de moeder overgeplaatst naar een neutraal pleeggezin in de regio
- Recht van het jongste kind op regelmatig contact met beide ouders weegt zwaarder dan het vermijden van een verhuizing
- Vader krijgt geen zorg toegewezen zolang hij geen vaste woonruimte heeft; instanties moeten hem daarbij ondersteunen
Samenvatting
De kinderrechter in Den Haag heeft twee jonge kinderen onder toezicht gesteld en beslist dat het oudste kind bij haar moeder mag blijven wonen, terwijl het jongste kind in een neutraal pleeggezin in de regio moet worden geplaatst. Dat laatste gebeurde tegen de wil van de moeder, die liever had gezien dat haar jongste dochter bij een bevriende opvanggezin bleef wonen.
De kinderen, in 2021 en 2024 geboren, zijn door hun vader erkend en de ouders waren met elkaar getrouwd. Beiden hebben nog het gezag. Volgens de Raad voor de Kinderbescherming werden de kinderen ernstig in hun ontwikkeling bedreigd. Door herhaalde verhuizingen ontbrak het aan een vaste woonomgeving, continuïteit in onderwijs en een stabiele betrokkenheid van de gezondheidszorg. De kinderen gingen lange tijd niet naar school of de peuterspeelzaal, hadden weinig contact met leeftijdsgenoten en waren blootgesteld aan verbale en mogelijk fysieke escalaties tussen de ouders. Het oudste kind liet bij de start op de basisschool een ontwikkelingsachterstand zien en vertoonde agressief gedrag; ze was toen ook nog niet zindelijk.
Sinds een eerdere voorlopige ondertoezichtstelling en uithuisplaatsing van mei 2026 was er wel verbetering zichtbaar. Het oudste kind woont sindsdien bij de moeder, waar intensieve hulpverlening van twintig uur per week wordt ingezet, en gaat volgens zowel de moeder als de school vooruit. Het jongste kind verblijft in een netwerkpleeggezin en doet het daar naar verluidt ook goed, al is er weinig zicht vanuit de hulpverlening op haar situatie. De Raad vond deze vooruitgang echter nog te pril om de maatregelen te kunnen missen, mede omdat de communicatie tussen de ouders zeer verstoord blijft en de vader, die geen vaste woon- of verblijfplaats heeft, de kinderen de afgelopen maanden nauwelijks heeft gezien.
De vader berustte in het verzoek van de Raad, al benadrukte hij dat hij door zijn woonsituatie in een lastige positie zit en dat hij door zowel de moeder als het netwerkpleeggezin wordt buitengesloten. De moeder stemde in met de ondertoezichtstelling en met het verblijf van het oudste kind bij haar, maar maakte bezwaar tegen het plan om het jongste kind over te plaatsen naar een neutraal pleeggezin. Zij wilde dat haar dochter bij de bevriende opvang bleef wonen, wat volgens haar stabiliteit en financiële haalbaarheid bood. De gecertificeerde instelling schaarde zich achter het verzoek van de Raad en voegde toe dat de huidige netwerkplaatsing een toekomstige thuisplaatsing juist belemmert, onder meer omdat er te weinig zicht is op de opvoedsituatie daar en de afstand voor beide ouders te groot is.
De kinderrechter oordeelde dat de ondertoezichtstelling nog noodzakelijk is: de positieve ontwikkeling van de afgelopen maanden is nog te broos om de hulp te kunnen missen, en de ouders moeten eerst hun jarenlange patronen doorbreken en zelfstandig in de opvoedbehoeften van de kinderen kunnen voorzien. Voor het jongste kind achtte de rechter plaatsing in een neutraal pleeggezin toch in haar belang, omdat haar recht op regelmatig contact met beide ouders zwaarder weegt dan het vermijden van nog een verhuizing, zeker nu onduidelijk is hoe lang de echtscheiding en het zoeken van woonruimte door de vader nog gaan duren. De kinderrechter stelde beide kinderen onder toezicht van de gecertificeerde instelling tot 30 juli 2027, machtigde uithuisplaatsing van het oudste kind bij de moeder tot 30 januari 2027, en machtigde uithuisplaatsing van het jongste kind in een neutraal pleeggezin, eveneens tot 30 januari 2027, met onmiddellijke werking.
Betrokken advocaten
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:GHAMS:2026:122, Gerechtshof Amsterdam, 20-01-2026, 200.355.687/01
Gerechtshof Amsterdam · Civiel Recht; Personen- En Familierecht
ECLI:NL:GHARL:2025:8046, Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden, 16-12-2025, 200.357.224/01
Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden · Civiel Recht
ECLI:NL:RBGEL:2025:11672, Rechtbank Gelderland, 12-12-2025, 457765
Rechtbank Gelderland · Civiel Recht; Verbintenissenrecht
ECLI:NL:RBNHO:2025:15558, Rechtbank Noord-Holland, 11-12-2025, C/15/367719 FA RK 25-3706
Rechtbank Noord-Holland · Civiel Recht; Personen- En Familierecht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Rechtbank Den HaagRechtsgebied
Civiel Recht; Personen- En FamilierechtZaaknummer
C/09/709324
Procedure
Eerste aanleg - enkelvoudig
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.
Recente uitspraken
Een vrouw met de Bulgaarse en Turkse nationaliteit en een man met de Turkse nationaliteit trouwden in 2022 in Turkije. Beiden wonen inmiddels in Nederland. De vrouw vroeg op 9 juli 2025 de Haagse rechtbank om de echtscheiding uit te spreken. De man deed in zijn verweerschrift zelf ook verzoeken, en naast de scheiding speelde ook een verzoek over de verdeling van hun vermogen. Voordat de mondelinge behandeling op 29 september 2026 kon plaatsvinden, bereikten partijen overeenstemming. Dat bleek uit berichten die hun advocaten op 22 en 23 september 2026 naar de rechtbank stuurden. De zitting ging daarom niet door. Partijen vroegen de rechtbank de echtscheiding uit te spreken en hun afspraken in de beschikking vast te leggen. De rechtbank nam eerst haar rechtsmacht in beeld. Omdat beide echtgenoten hun gewone verblijfplaats in Nederland hebben, kan de Nederlandse rechter over de echtscheiding oordelen. Op grond van artikel 10:56 van het Burgerlijk Wetboek past de rechtbank daarbij Nederlands recht toe. Beide partijen stelden dat het huwelijk duurzaam is ontwricht. Daarmee was de grond voor de echtscheiding gegeven. De afspraken gaan over drie punten. De vrouw tekent binnen drie dagen na de beschikking een akte van berusting. Daarmee kan de echtscheiding snel worden ingeschreven in de Nederlandse registers van de burgerlijke stand. Verder betaalt de vrouw de man € 4.000 als finale kwijting voor de vermogensrechtelijke afwikkeling tussen hen. Zij maakt dat bedrag over op de dag dat de echtscheiding in Nederland is ingeschreven. Ten slotte gaan beide partijen binnen twee weken na die inschrijving naar het Turkse consulaat in Rotterdam, zodat de echtscheiding ook in Turkije wordt geregistreerd. De rechtbank spreekt de echtscheiding uit en bepaalt dat partijen deze afspraken zijn overeengekomen, waartoe zij onverkort gehouden zijn. Iedere partij draagt de eigen proceskosten. Het meer of anders verzochte wijst de rechtbank af.