Rechter wijst vordering watersportclubs tot herstel Buitenhuizerbrug af — RBDHA:2026:22617
onrechtmatige overheidsdaad wegens achterstallig onderhoud aan een brug
Eiser / verzoeker
Haarlemsche Yacht Club en vijf andere watersportverenigingen (HJC c.s.)
Verweerder / gedaagde
de Staat der Nederlanden
Vorderingen van de watersportverenigingen tot herstel of noodopeningen van de Buitenhuizerbrug volledig afgewezen
- Buitenhuizerbrug op de Staande Mast Route al maanden gestremd voor hoge scheepvaart wegens defecte hydraulische pompen
- Staat heeft grote beleidsvrijheid bij het prioriteren van onderhoud aan bruggen, tunnels en sluizen met beperkte middelen
- Relatief beperkte kosten van circa € 100.000 voor herstel maken de keuze van de Staat om dit mee te nemen in een bredere afweging niet onrechtmatig
- Nadeel voor watersportverenigingen onvoldoende geconcretiseerd om onrechtmatig handelen aan te nemen
- Beroep op het Routeakkoord tussen vaarwegbeheerders biedt geen concrete rechten op herstel van de brug
Samenvatting
Een groep watersportverenigingen heeft in kort geding geen gelijk gekregen in hun eis dat de Staat de kapotte Buitenhuizerbrug bij Spaarndam op korte termijn moet repareren of tijdelijk vaker moet openen. De voorzieningenrechter van de rechtbank Den Haag oordeelde dat de Staat niet onrechtmatig handelt door de brug voorlopig niet te repareren.
De Buitenhuizerbrug over het Zijkanaal C maakt onderdeel uit van de Staande Mast Route, een vaarroute voor zeil- en motorboten met een hoge mast die via binnenwateren van de Deltawateren naar het IJsselmeergebied loopt. Sinds 2023 kampt de brug met steeds terugkerende storingen. Nadat op 5 februari 2026 bleek dat een van de twee hydraulische pompen ernstige olielekkage vertoonde, besloot de Staat de brug helemaal niet meer te bedienen voor de hoge scheepvaart. Omdat ook de oostelijke route via Schiphol en de Schinkelbrug al langer gestremd is wegens vergelijkbare storingen, zitten schippers met een hoge mast nu grotendeels vast tussen Haarlem en het IJsselmeergebied.
De watersportverenigingen, waaronder de Haarlemsche Yacht Club, de Haarlemse Zeilvereniging en de Watersportvereniging IJmond, vorderden dat de Staat binnen twee weken tijdelijke noodopeningen zou realiseren, met een minimum van één reguliere opening per werkdag en twee op andere dagen, tot en met het vaarseizoen van 2030. Zij stelden dat de Staat zijn onderhoudsverplichtingen verzaakt en onrechtmatig handelt, en wezen erop dat veel boten vastzitten en watersporters niet meer veilig binnendoor naar hun thuishaven kunnen varen.
De Staat voerde aan dat zijn financiële middelen beperkt zijn en dat hij daarom keuzes moet maken over welke bruggen, tunnels en sluizen met voorrang worden aangepakt. Noodopeningen zouden bovendien het risico op verdere schade aan de bewegingswerken van de brug met zich meebrengen, en het herstellen van alleen de pompen zou geen structurele oplossing bieden omdat de brug op meer punten verouderd en storingsgevoelig is. Volgens de Staat wordt na de zomer van 2026 een bredere afweging gemaakt over de prioritering van dit soort onderhoudsprojecten.
De rechter volgde de Staat in dit verweer. Zij overwoog dat de Staat bij zijn beheerstaak een grote mate van vrijheid heeft om keuzes te maken en prioriteiten te stellen bij schaarse middelen, zodat niet snel van onrechtmatig handelen sprake is. Dat het hier zou gaan om een relatief beperkt bedrag van ongeveer € 100.000 om de storing te verhelpen, maakte dat niet anders: de Staat mag ook zulke kleinere reparaties meenemen in zijn bredere prioritering. Het door de watersportverenigingen aangevoerde nadeel, waaronder het risico dat leden met hun boten elders onderdak zoeken, vond de rechter onvoldoende geconcretiseerd om tot een ander oordeel te komen. Ook het beroep op een convenant tussen vaarwegbeheerders over de beschikbaarheid van vaarroutes hielp de verenigingen niet, omdat zij niet konden aantonen dat zij daar concrete rechten aan konden ontlenen.
De voorzieningenrechter wees daarom alle vorderingen van de watersportverenigingen af en veroordeelde hen in de proceskosten van de Staat, in totaal € 2.101.
Betrokken advocaten
Betrokken rechters
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:RBDHA:2025:17693, Rechtbank Den Haag, 19-03-2025, C/09/642549 / HA ZA 23-145 en C/09/651333 / HA ZA 23/666
Rechtbank Den Haag · Civiel Recht; Verbintenissenrecht
ECLI:NL:GHAMS:2024:1591, Gerechtshof Amsterdam, 11-06-2024, 200.309.295/01
Gerechtshof Amsterdam · Civiel Recht
ECLI:NL:GHSHE:2024:138, Gerechtshof 's-Hertogenbosch, 23-01-2024, 200.301.759_02
Gerechtshof 's-Hertogenbosch · Civiel Recht
ECLI:NL:RBDHA:2023:17895, Rechtbank Den Haag, 08-11-2023, 09/615332 HA ZA 21-649
Rechtbank Den Haag · Civiel Recht; Verbintenissenrecht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Rechtbank Den HaagRechtsgebied
Civiel RechtZaaknummer
C/09/707723 / KG ZA 26-698
Procedure
Eerste aanleg - enkelvoudig
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
Nieuwe uitspraken van deze rechter
- dhr. mr. H.J. Vetter
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.