Rechter veroordeelt man tot 18 maanden cel voor verkrachting van bevriende vrouw — RBDHA:2026:22643
verkrachting
Eiser / verzoeker
Openbaar Ministerie
Verweerder / gedaagde
verdachte
Verdachte veroordeeld tot 18 maanden gevangenisstraf, waarvan 6 maanden voorwaardelijk, wegens opzetverkrachting
- Rechtbank acht opzetverkrachting bewezen op basis van DNA-onderzoek dat overeenkomt met de eerdere verklaring van de aangeefster
- Rechtbank verwerpt het verweer dat het DNA door indirecte overdracht op het lichaam van de aangeefster terechtkwam
- Rechtbank legt 18 maanden gevangenisstraf op, waarvan 6 maanden voorwaardelijk, conform de eis van de officier van justitie
- Benadeelde partij krijgt € 2.500 smartengeld toegewezen, minder dan de gevorderde € 6.500
- Rechtbank koppelt de schadevergoedingsmaatregel aan gijzeling van 25 dagen bij het uitblijven van betaling
Samenvatting
Een rechtbank in Den Haag heeft een jonge man veroordeeld tot een gevangenisstraf van 18 maanden, waarvan 6 maanden voorwaardelijk, voor het verkrachten van een vriendin terwijl zij sliep. De twee kenden elkaar al jaren en waren op de avond van het incident samen uit geweest. Daarna bleef de man bij de vrouw slapen.
Volgens de rechtbank had de vrouw voorafgaand al duidelijk gemaakt dat ze geen fysiek contact met de man wilde. Toen ze in bed lag en wakker werd doordat hij aan haar zat, probeerde ze dat meerdere keren opnieuw duidelijk te maken: ze duwde hem weg met haar elleboog, sloeg zijn hand weg en draaide zich van hem af. De man ging desondanks door met het aanraken van haar lichaam, waaronder het binnendringen met zijn vingers.
Op de zitting ontkende de man de aantijgingen en pleitte zijn advocaat mr. M.G.P. Glas voor vrijspraak. De rechtbank moest daarom beoordelen of de verklaring van de vrouw alleen genoeg bewijs opleverde, want de wet staat een veroordeling op basis van één getuigenverklaring niet toe. Volgens de rechtbank waren de verklaringen van de vrouw consistent en gedetailleerd, en had ze meteen na het incident de politie gebeld en haar moeder ingelicht. Bovendien vond de rechtbank steun in een rapport van het Nederlands Forensisch Instituut: op de binnenzijde van haar schaamlippen en op haar heup en bil werd DNA aangetroffen dat vrijwel zeker van de man afkomstig was, en dat precies overeenkwam met de plekken die de vrouw al eerder had genoemd, voordat het DNA-rapport er was.
De verdediging voerde aan dat het DNA op een onschuldige manier op haar lichaam terecht kon zijn gekomen, via een knuffel eerder op de avond en het samen slapen in hetzelfde bed. De rechtbank vond dat onaannemelijk, vooral omdat de vrouw op het moment van het incident een string, broek en T-shirt droeg. De rechtbank concludeerde dat sprake was van opzetverkrachting: de man wist, in elk geval in voorwaardelijke zin, dat de vrouw niet wilde wat er gebeurde en zette zijn handelingen toch door.
De officier van justitie had een gevangenisstraf van 18 maanden geëist, waarvan 6 maanden voorwaardelijk met een proeftijd van 2 jaar, aangevuld met een meldplicht, een ambulante behandeling en een contactverbod met de vrouw. De rechtbank nam deze eis integraal over. Uit een reclasseringsrapport bleek een laag tot matig recidiverisico, al kon dat rapport maar beperkt worden opgesteld omdat de man niet wilde meewerken aan het onderzoek.
De vrouw had zich als benadeelde partij in de strafzaak gevoegd en vroeg om € 6.500 aan immateriële schadevergoeding. De rechtbank sloot voor de begroting van dat bedrag aan bij de Rotterdamse schaal, een richtlijn voor smartengeld bij zedenmisdrijven, en kende haar € 2.500 toe, vermeerderd met wettelijke rente vanaf de datum van het misdrijf. Het overige deel van de vordering wees de rechtbank af. De rechtbank verplichtte de man daarnaast om hetzelfde bedrag via de schadevergoedingsmaatregel aan de Staat te betalen, met gijzeling van 25 dagen als stok achter de deur mocht hij niet betalen. De proceskosten van de vrouw werden begroot op nihil.
Betrokken advocaten
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:RBDHA:2025:21435, Rechtbank Den Haag, 14-11-2025, 09-285149-24
Rechtbank Den Haag · Strafrecht
ECLI:NL:RBDHA:2025:19409, Rechtbank Den Haag, 23-10-2025, 09-307324-24 en 09-246692-24 (ttz.gev.)
Rechtbank Den Haag · Strafrecht
ECLI:NL:RBDHA:2025:18191, Rechtbank Den Haag, 02-10-2025, 09/039953-22
Rechtbank Den Haag · Strafrecht
ECLI:NL:RBDHA:2025:18119, Rechtbank Den Haag, 25-09-2025, 09-222019-24
Rechtbank Den Haag · Strafrecht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Rechtbank Den HaagRechtsgebied
StrafrechtZaaknummer
09-309267-25
Procedure
Eerste aanleg - meervoudig
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.