Rechter verplicht moeder tot tijdig bericht over overdracht kind — RBDHA:2026:24405
kort geding over overdracht en nakoming van een omgangsregeling
Eiser / verzoeker
de man (eiser in reconventie)
Verweerder / gedaagde
de vrouw (oorspronkelijk eiseres in conventie, vordering ingetrokken)
Vordering van de vader om een vaste overdrachtsroute, een strakkere omgangsregeling en een hogere dwangsom af te dwingen grotendeels afgewezen; de moeder wordt alleen verplicht hem voortaan tijdig over haar keuze voor de overdracht te informeren.
- Vrouw trekt haar eigen vorderingen in, zodat alleen de tegenvorderingen van de man nog worden beoordeeld
- Rechter wijst een vaste, door de man gewenste overdrachtsroute af omdat het hof bewust de keuze aan de vrouw had gelaten
- Vrouw wordt wel verplicht de man voortaan minstens twee dagen voor ieder omgangsmoment te informeren over haar keuze
- Aanpassing van de omgangsregeling zelf wordt afgewezen wegens ontbrekend spoedeisend belang en de lopende mediation en bodemprocedure
- Verhoging van de dwangsom van € 300 naar € 500 per overtreding wordt afgewezen
Samenvatting
Een vader en moeder van een jong kind zijn al langere tijd verwikkeld in een conflict over de omgangsregeling. Bij een eerder kort geding in september 2025 stelde de rechtbank een voorlopige, opbouwende omgangsregeling vast en legde zij de moeder, die van rechtswege alleen het gezag heeft, een dwangsom op van € 150 per dag of dagdeel dat zij die regeling niet nakomt, tot een maximum van € 3.000. Het gerechtshof bekrachtigde die regeling in maart 2026 en werkte de overdrachtsmomenten verder uit: de moeder mag kiezen of de vader het kind ophaalt bij haar thuis, waar dan haar vader aanwezig is, of bij haar vader thuis, en het hof noemde ook de mogelijkheid dat haar vader het kind naar het huis van de moeder van de vader brengt. Het terugbrengen van het kind is voor rekening van de vader. Het hof verhoogde bovendien de dwangsom voor de moeder naar € 300 per overtreding, met een maximum van € 10.000.
Ondanks deze afspraken bleef het conflict voortduren, en de vrouw spande een nieuw kort geding aan. Op de zitting van 12 mei 2026 stemden beide partijen in met een verwijzing naar mediation en spraken zij voorlopige afspraken af voor de omgang gedurende zes weken, met de bedoeling om na die periode te laten weten of nog een vonnis nodig was. Uiteindelijk trok de vrouw haar eigen vorderingen in, terwijl de man juist liet weten alsnog een vonnis te willen, zodat alleen zijn tegenvorderingen nog beoordeeld moesten worden.
De man vroeg de rechter om een vaste, eenduidige regeling vast te leggen waarbij de vader van de vrouw het kind steeds naar het huis van zijn eigen moeder zou brengen, om een regelmatiger omgangspatroon met vaste momenten op zaterdag en om de veertien dagen op maandag, en om een hogere dwangsom van € 500 per overtreding. Hij voerde aan dat de vrouw telkens naliet tijdig een keuze te maken over de overdracht, waardoor hij voor bijna ieder omgangsmoment zijn advocaat moest inschakelen, en dat de huidige regeling met twee omgangsmomenten dicht op elkaar gevolgd door elf dagen niets, niet in het belang van het kind was.
De voorzieningenrechter wijst de vordering om een vaste overdrachtsroute af te dwingen af: het hof heeft juist bewust aan de vrouw de keuze gelaten tussen de verschillende opties, en de rechter gaat daar in dit kort geding niet aan voorbijgaan. Wel onderkent de rechter dat de onduidelijkheid die de vrouw daarover telkens laat ontstaan, niet goed is voor het kind en de toch al moeizame verstandhouding tussen de ouders verder op scherp zet. Daarom verplicht de rechter de vrouw om de man voortaan minstens twee dagen voor ieder omgangsmoment uit eigen beweging te laten weten waar hij het kind kan ophalen, of dat zij ervoor kiest het kind naar de moeder van de man te laten brengen.
De vordering om de omgangsregeling zelf aan te passen, wijst de rechter eveneens af: die regeling is nog maar kort geleden door het hof bekrachtigd, het vereiste spoedeisend belang voor een aanpassing in kort geding ontbreekt, en partijen kunnen in de lopende mediation en de aanhangige bodemprocedure zelf tot nieuwe afspraken komen. Ook voor een verhoging van de dwangsom ziet de rechter geen aanleiding: het bedrag van € 300 per overtreding is naar haar oordeel al een voldoende prikkel. Omdat het om de beide ouders van het kind gaat, bepaalt de rechter dat ieder van hen de eigen proceskosten draagt.
Betrokken advocaten
Betrokken rechters
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:RBDHA:2025:26356, Rechtbank Den Haag, 12-12-2025, C/09/673445 / FA RK 24-7101
Rechtbank Den Haag · Civiel Recht
ECLI:NL:RBDHA:2025:26103, Rechtbank Den Haag, 08-12-2025, C/09/671535 / FA RK 24-6114
Rechtbank Den Haag · Civiel Recht
ECLI:NL:RBDHA:2025:25821, Rechtbank Den Haag, 04-12-2025, C/09/675088 / FA RK 24-7853
Rechtbank Den Haag · Civiel Recht; Personen- En Familierecht
ECLI:NL:RBROT:2025:14268, Rechtbank Rotterdam, 01-12-2025, C/10/676134 / FA RK 24-2295
Rechtbank Rotterdam · Civiel Recht; Personen- En Familierecht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Rechtbank Den HaagRechtsgebied
Civiel Recht; Personen- En FamilierechtZaaknummer
C/09/702904 / KG ZA 26-363
Procedure
Kort geding
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
Nieuwe uitspraken van deze rechter
- mw. mr. S.J. Hoekstra-van Vliet
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.