Voorzieningenrechter geeft moeder toestemming voor vakantie naar Turkije zonder vader — RBDHA:2026:24792
vervangende toestemming voor vakantie met minderjarige naar het buitenland
Eiser / verzoeker
de moeder
Verweerder / gedaagde
de vader
Vervangende toestemming voor vakantie naar Turkije toegewezen, mits in een gebied met een groene of gele reisadviescode, maar de proceskosten worden gecompenseerd in plaats van bij de vader gelegd.
- Vader was behoorlijk opgeroepen maar verscheen niet; tegen hem werd verstek verleend
- Vordering tot vervangende toestemming voor buitenlandse vakantie werd niet onrechtmatig of ongegrond geacht en dus toegewezen
- Toestemming werd beperkt tot gebieden met een groene of gele reisadviescode van de Rijksoverheid
- Proceskosten werden gecompenseerd vanwege de familierechtelijke aard van de procedure, ondanks het verstek van de vader
- Meer of anders gevorderde, waaronder de gevraagde proceskostenveroordeling van de vader, is afgewezen
Samenvatting
Een moeder heeft bij de voorzieningenrechter in Den Haag in kort geding toestemming gekregen om met haar zoontje op vakantie te gaan naar Turkije, ook al ontbrak de instemming van de vader. De ouders waren van 2018 tot 2025 getrouwd en zijn samen ouders van een jongetje dat in 2020 is geboren. Na de scheiding woont de vader in Turkije, terwijl de moeder met het kind in Nederland is gebleven.
Voor een vakantie naar het buitenland met een minderjarig kind is in beginsel toestemming van beide ouders met gezag nodig. Omdat de vader die toestemming niet gaf, vroeg de moeder de rechter om zijn toestemming te vervangen, zodat zij met haar zoontje van 5 tot en met 31 augustus 2026 naar Turkije kon reizen en ook verder in het buitenland kon reizen in die periode. Daarnaast vroeg zij de rechter om de vader te veroordelen in de proceskosten.
De vader was voor de zitting van 27 juli 2026 op de juiste manier opgeroepen, maar verscheen niet en liet zich ook niet vertegenwoordigen. Tegen hem werd daarom verstek verleend, wat betekent dat de zaak zonder zijn inbreng werd beoordeeld. De moeder was zelf evenmin op de zitting aanwezig, maar haar advocaat hield namens haar de vordering staande.
De voorzieningenrechter beoordeelde de vordering en achtte deze niet onrechtmatig en niet ongegrond. Dat betekende dat de gevraagde vervangende toestemming kon worden toegewezen. De rechter verbond daar wel een voorwaarde aan: de moeder en het kind mogen alleen verblijven in een gebied waarvoor de Rijksoverheid een groene of gele reisadviescode hanteert, de kleuren die staan voor een normaal of licht verhoogd risico. Daarmee hield de rechter rekening met de veiligheidssituatie zonder de vakantie zelf te blokkeren.
Over de proceskosten oordeelde de rechter anders dan de moeder had gevraagd. Omdat het hier om een procedure van familierechtelijke aard gaat, koos de voorzieningenrechter ervoor om de kosten te compenseren: iedere partij draagt de eigen kosten. Het onderdeel van de vordering dat zag op een proceskostenveroordeling van de vader werd daarmee, samen met het overige meer of anders gevorderde, afgewezen.
De voorzieningenrechter verleende de moeder vervangende toestemming om van 5 tot en met 31 augustus 2026 met haar zoontje naar Turkije op vakantie te gaan en in die periode ook elders in het buitenland te reizen, mits in een gebied met een groene of gele reisadviescode, verklaarde het vonnis in zoverre uitvoerbaar bij voorraad en bepaalde dat iedere partij de eigen proceskosten draagt.
Betrokken advocaten
Gerelateerde uitspraken
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Rechtbank Den HaagRechtsgebied
Civiel Recht; Personen- En FamilierechtZaaknummer
C/09/709579 / KG ZA 26-836
Procedure
Kort geding
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.
Recente uitspraken
Een vrouw met de Bulgaarse en Turkse nationaliteit en een man met de Turkse nationaliteit trouwden in 2022 in Turkije. Beiden wonen inmiddels in Nederland. De vrouw vroeg op 9 juli 2025 de Haagse rechtbank om de echtscheiding uit te spreken. De man deed in zijn verweerschrift zelf ook verzoeken, en naast de scheiding speelde ook een verzoek over de verdeling van hun vermogen. Voordat de mondelinge behandeling op 29 september 2026 kon plaatsvinden, bereikten partijen overeenstemming. Dat bleek uit berichten die hun advocaten op 22 en 23 september 2026 naar de rechtbank stuurden. De zitting ging daarom niet door. Partijen vroegen de rechtbank de echtscheiding uit te spreken en hun afspraken in de beschikking vast te leggen. De rechtbank nam eerst haar rechtsmacht in beeld. Omdat beide echtgenoten hun gewone verblijfplaats in Nederland hebben, kan de Nederlandse rechter over de echtscheiding oordelen. Op grond van artikel 10:56 van het Burgerlijk Wetboek past de rechtbank daarbij Nederlands recht toe. Beide partijen stelden dat het huwelijk duurzaam is ontwricht. Daarmee was de grond voor de echtscheiding gegeven. De afspraken gaan over drie punten. De vrouw tekent binnen drie dagen na de beschikking een akte van berusting. Daarmee kan de echtscheiding snel worden ingeschreven in de Nederlandse registers van de burgerlijke stand. Verder betaalt de vrouw de man € 4.000 als finale kwijting voor de vermogensrechtelijke afwikkeling tussen hen. Zij maakt dat bedrag over op de dag dat de echtscheiding in Nederland is ingeschreven. Ten slotte gaan beide partijen binnen twee weken na die inschrijving naar het Turkse consulaat in Rotterdam, zodat de echtscheiding ook in Turkije wordt geregistreerd. De rechtbank spreekt de echtscheiding uit en bepaalt dat partijen deze afspraken zijn overeengekomen, waartoe zij onverkort gehouden zijn. Iedere partij draagt de eigen proceskosten. Het meer of anders verzochte wijst de rechtbank af.