Rechtbank legt 12 maanden cel op voor jarenlange mishandeling partner en kind, 6 maanden minder dan eis — RBDHA:2026:27703
mishandeling van partner en kind in huiselijke kring
Eiser / verzoeker
officier van justitie
Verweerder / gedaagde
verdachte
Verdachte vrijgesproken van psychische mishandeling maar veroordeeld voor mishandeling van zijn partner en haar kind tot 12 maanden gevangenisstraf waarvan 6 maanden voorwaardelijk, met een contactverbod van 3 jaar.
- Man mishandelde jarenlang zijn partner en haar dochter, ook tijdens zwangerschappen en toen het kind nog een kleuter was
- Rechtbank spreekt verdachte integraal vrij van het als psychische mishandeling of intieme terreur tenlastegelegde feit
- Bespugen en zuiver psychische gedragingen kwalificeren volgens vaste rechtspraak niet als mishandeling zonder lichamelijke inwerking
- Rechtbank legt lagere straf op dan de eis omdat minder feiten bewezen zijn dan gevorderd
- Naast 12 maanden cel wordt een dadelijk uitvoerbaar contactverbod van 3 jaar opgelegd als vrijheidsbeperkende maatregel
Samenvatting
Een man mishandelde jarenlang zijn levensgezel en haar dochter, met wie hij een gezin vormde. Tussen 1 januari 2017 en 24 mei 2024 duwde, sloeg, stompte, beet en schopte hij zijn partner tegen haar hoofd en in haar buik, ook toen zij zwanger was, sloeg en gooide hij haar tegen kastdeuren en de muur, kneep hij haar keel dicht, zette hij een mes op haar keel en trok hij aan haar haren. Vanaf 2019 mishandelde hij ook haar dochter, die toen nog een kleuter was, door haar te stompen, slaan en duwen in haar gezicht en buik en door haar bij de keel te grijpen en op te tillen tegen de muur.
De officier van justitie vorderde bewezenverklaring van drie feiten: de mishandeling van de vrouw, de mishandeling van het kind, en een derde feit dat zij in haar requisitoir omschreef als psychische mishandeling of intieme terreur, bestaande uit onder meer uitschelden met grove scheldwoorden, isoleren van familie en vrienden, bedreigen en het teweegbrengen van een voortijdig einde van de zwangerschappen van de vrouw. De raadsman van de verdachte bepleitte integrale vrijspraak.
De rechtbank Den Haag achtte de mishandeling van de vrouw en het kind wel bewezen. De uitgebreide aangifte vond steun in de verklaringen van de moeder, vader en halfzus van de vrouw, die eigen waarnemingen deden van geweld en letsel, en in een studioverhoor van het kind zelf, dat vertelde dat de verdachte haar vaak bij de keel greep en sloeg. Haar verklaring dat hij haar ooit zo hard tegen haar kaak had geslagen dat zij kroontjes moest laten zetten, werd bevestigd door tandartsgegevens. Letselfoto's van de vrouw met bloeduitstortingen pasten volgens de rechtbank bij de beschreven geweldshandelingen.
Het derde feit, de psychische mishandeling, werd niet bewezen en de rechtbank sprak de verdachte daarvan integraal vrij. Voor het teweegbrengen van een voortijdig einde van de zwangerschappen ontbrak volgens de rechtbank bewijs voor een causaal verband met het loslaten van de placenta, een medische complicatie. Het bespugen van het kind kwalificeerde de rechtbank niet als mishandeling, omdat uit de bewijsmiddelen niet bleek dat dit bij haar een hevige onlust veroorzakende fysieke gewaarwording had opgeleverd, zoals de Hoge Raad voor mishandeling vereist. De overige onderdelen van dit feit, zoals uitschelden, isoleren en bedreigen, waren volgens vaste rechtspraak van de Hoge Raad niet strafbaar als mishandeling omdat zij geen directe inwerking op het lichaam hebben en alleen psychisch leed veroorzaken; enkel psychische schade is daarvoor onvoldoende. Twee onderdelen die wel op het lichaam inwerkten, waren al zelfstandig ten laste gelegd als de mishandeling onder feit 1 en 2, en konden vanwege het verbod op dubbele bestraffing niet nog eens worden bewezenverklaard onder feit 3.
De officier van justitie had een gevangenisstraf van 18 maanden geëist, waarvan 8 maanden voorwaardelijk, met een meldplicht, ambulante behandeling en een contactverbod, plus een aparte vrijheidsbeperkende maatregel van een contactverbod voor 3 jaar. Omdat de rechtbank tot een beperktere bewezenverklaring kwam dan de officier van justitie had gevorderd, legde zij een lagere straf op. Zij hield daarbij rekening met de ernst van het jarenlange geweld in de huiselijke sfeer, waarbij het kind als kleuter volledig afhankelijk was en zich niet kon onttrekken aan de mishandelingen, en met een reclasseringsadvies dat wees op een gemiddeld recidiverisico.
De rechtbank veroordeelde de man tot 12 maanden gevangenisstraf, waarvan 6 maanden voorwaardelijk met een proeftijd van 2 jaren en als bijzondere voorwaarden een meldplicht en verplichte ambulante behandeling bij de Waag. Daarnaast legde de rechtbank een vrijheidsbeperkende maatregel op in de vorm van een contactverbod van 3 jaar met de vrouw en het kind, dadelijk uitvoerbaar, met vervangende hechtenis van een week per overtreding tot een maximum van 6 maanden.
Betrokken advocaten
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:GHDHA:2025:2822, Gerechtshof Den Haag, 22-12-2025, 200.362.193/01
Gerechtshof Den Haag · Civiel Recht; Insolventierecht
ECLI:NL:RBDHA:2025:24534, Rechtbank Den Haag, 19-12-2025, C/09/694571 / KG ZA 25-1126
Rechtbank Den Haag · Civiel Recht
ECLI:NL:RBDHA:2025:20803, Rechtbank Den Haag, 29-10-2025, 684700
Rechtbank Den Haag · Civiel Recht
ECLI:NL:GHDHA:2025:1790, Gerechtshof Den Haag, 02-09-2025, 200.334.894/01
Gerechtshof Den Haag · Civiel Recht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Rechtbank Den HaagRechtsgebied
StrafrechtZaaknummer
09/173941-24
Procedure
Eerste aanleg - meervoudig
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.