Aangetrouwde neef mag geen curatele vragen voor 79-jarige in buitenland, ondanks zorgen over partner — RBDHA:2026:27792
bevoegdheid tot verzoek om ondercuratelestelling door gemachtigde uit levenstestament
Eiser / verzoeker
verzoeker (neef van de overleden echtgenote van betrokkene)
Verweerder / gedaagde
betrokkene (79-jarige man)
Verzoeker niet-ontvankelijk omdat hij als aangetrouwde neef niet bevoegd is curatele te verzoeken; geen inhoudelijke beoordeling en geen proceskostenveroordeling.
- Artikel 1:379 BW somt limitatief op wie curatele kan verzoeken; een neef van de overleden echtgenote is geen bloedverwant
- Aanwijzing als gemachtigde in een levenstestament staat niet gelijk aan een verzoek door de betrokkene zelf
- Kantonrechter volgt de redenering van het gerechtshof 's-Hertogenbosch van 31 juli 2025 over de positie van een gemachtigde
- Niet-ontvankelijk verzoek leidt niet tot een inhoudelijk oordeel over de financiële zorgen
Samenvatting
Een 79-jarige man die in het buitenland woont, is in een rolstoel beland en heeft hulp nodig bij bijna alle dagelijkse verzorging. Er zijn ook ernstige zorgen over zijn geheugen en oriëntatie, hij is soms verward en drinkt al lange tijd veel. Hij wordt verzorgd door een 42-jarige Thaise vrouw die hij ongeveer vier jaar geleden leerde kennen; inmiddels zouden zij een relatie hebben. Volgens de verzoeker probeerde de partner het afgelopen jaar herhaaldelijk de volledige financiën van de man in handen te krijgen. Via zijn account werd op 3 november 2025 aan zijn boekhouder gevraagd € 100.000 over te maken voor reparaties aan het huis en voortaan € 8.000 per maand. In juni 2026 bleek dat zijn AOW en andere pensioenen met gebruik van zijn DigiD naar het buitenland werden overgemaakt, waardoor de hypotheekrente, de VvE-bijdrage voor zijn woning in Nederland en verzekeringen maanden onbetaald bleven. Ook zou de partner plannen hebben om het huis in het buitenland op haar naam te zetten. Direct na een ziekenhuisopname schreef zij op 10 september 2026 dat hij haar dagelijks vroeg of zij met hem wilde trouwen.
Op 13 september 2026 vroeg de verzoeker de kantonrechter in Den Haag de man onder curatele te stellen, met hemzelf en de boekhouder als curatoren, om onomkeerbare stappen te voorkomen. De verzoeker is een zoon van de broer van de overleden vrouw van de man. Hij kwam van jongs af aan bij het echtpaar over de vloer en werkte later in het bedrijf van de man, dat inmiddels is verkocht. In een levenstestament van 1 september 2025 had de man hem en de boekhouder aangewezen om zijn zaken te regelen. De kantonrechter hoorde de verzoeker op 22 september 2026.
De kantonrechter keek eerst wie volgens de wet curatele mag aanvragen: de betrokkene zelf, zijn echtgenoot of partner, bloedverwanten tot en met de vierde graad, een voogd, bewindvoerder of mentor, het openbaar ministerie, of de instelling die hem verzorgt. De verzoeker hoort in geen van die groepen. Als neef van de overleden echtgenote is hij geen bloedverwant van de man. Dat hij in het levenstestament als gemachtigde is aangewezen, maakt hem ook niet gelijk aan de man zelf. De rechter verwees daarvoor naar een uitspraak van het gerechtshof 's-Hertogenbosch uit 2025 die over een vergelijkbare vraag ging.
De kantonrechter verklaarde de verzoeker niet-ontvankelijk. Over de zorgen rond de man en zijn partner deed de rechter daardoor geen inhoudelijke uitspraak. Een beslissing over proceskosten staat niet in de beschikking.
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Rechtbank Den HaagRechtsgebied
Civiel Recht; Personen- En FamilierechtZaaknummer
NL:TZ:2623698:IVC
Procedure
Eerste aanleg - enkelvoudig
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.
Recente uitspraken
Een vrouw met de Bulgaarse en Turkse nationaliteit en een man met de Turkse nationaliteit trouwden in 2022 in Turkije. Beiden wonen inmiddels in Nederland. De vrouw vroeg op 9 juli 2025 de Haagse rechtbank om de echtscheiding uit te spreken. De man deed in zijn verweerschrift zelf ook verzoeken, en naast de scheiding speelde ook een verzoek over de verdeling van hun vermogen. Voordat de mondelinge behandeling op 29 september 2026 kon plaatsvinden, bereikten partijen overeenstemming. Dat bleek uit berichten die hun advocaten op 22 en 23 september 2026 naar de rechtbank stuurden. De zitting ging daarom niet door. Partijen vroegen de rechtbank de echtscheiding uit te spreken en hun afspraken in de beschikking vast te leggen. De rechtbank nam eerst haar rechtsmacht in beeld. Omdat beide echtgenoten hun gewone verblijfplaats in Nederland hebben, kan de Nederlandse rechter over de echtscheiding oordelen. Op grond van artikel 10:56 van het Burgerlijk Wetboek past de rechtbank daarbij Nederlands recht toe. Beide partijen stelden dat het huwelijk duurzaam is ontwricht. Daarmee was de grond voor de echtscheiding gegeven. De afspraken gaan over drie punten. De vrouw tekent binnen drie dagen na de beschikking een akte van berusting. Daarmee kan de echtscheiding snel worden ingeschreven in de Nederlandse registers van de burgerlijke stand. Verder betaalt de vrouw de man € 4.000 als finale kwijting voor de vermogensrechtelijke afwikkeling tussen hen. Zij maakt dat bedrag over op de dag dat de echtscheiding in Nederland is ingeschreven. Ten slotte gaan beide partijen binnen twee weken na die inschrijving naar het Turkse consulaat in Rotterdam, zodat de echtscheiding ook in Turkije wordt geregistreerd. De rechtbank spreekt de echtscheiding uit en bepaalt dat partijen deze afspraken zijn overeengekomen, waartoe zij onverkort gehouden zijn. Iedere partij draagt de eigen proceskosten. Het meer of anders verzochte wijst de rechtbank af.