Grootvader krijgt acht jaar cel voor misbruik van kleindochter, drie jaar meer dan geëist — RBDHA:2026:28504
seksueel misbruik van kleindochter en bezit en vervaardiging van kinderpornografie
Eiser / verzoeker
officier van justitie (Openbaar Ministerie)
Verweerder / gedaagde
verdachte (grootvader van het slachtoffer)
Verdachte veroordeeld tot acht jaar gevangenisstraf en € 12.500 schadevergoeding aan zijn kleindochter; voorlopige hechtenis blijft geschorst.
- De verklaring van de kleindochter is betrouwbaar en vindt steun in de naaktfoto's, de eigen verklaring van de verdachte en die van haar vader.
- Een logerend kleinkind is aan de zorg van de grootvader toevertrouwd, wat de straf verzwaart.
- Het bezit van meer dan 312.000 afbeeldingen van kindermisbruik gedurende bijna tien jaar is als gewoonte bewezen.
- De eis van vijf jaar doet onvoldoende recht aan de ernst; de hoge leeftijd van de verdachte is geen reden voor strafvermindering.
- De kleindochter krijgt € 12.500 immateriële schadevergoeding; de voorlopige hechtenis blijft geschorst.
Samenvatting
Een man, geboren in 1941, misbruikte tussen 2015 en 2020 in Zoetermeer zijn kleindochter, die toen tussen de 6 en 11 jaar oud was. Het meisje logeerde regelmatig bij haar grootouders. In zijn kamer op zolder maakte hij naaktfoto's van haar en betastte hij haar, waarbij hij ook met zijn vingers binnendrong. Op zijn computer, externe harde schijven en usb-sticks vond de politie bovendien meer dan 312.000 afbeeldingen van kindermisbruik: 258.412 foto's en 53.647 video's, verzameld tussen juli 2015 en december 2024. Daaronder waren 59 naaktfoto's die hij zelf van zijn kleindochter had gemaakt.
De kleindochter, geboren in 2008, vertelde een tante wat er was gebeurd. Op 23 december 2024 had zij een informatief gesprek met de zedenpolitie en op 10 januari 2025 deed zij aangifte tegen haar grootvader. De rechtbank Den Haag behandelde de zaak op 14 september 2026 inhoudelijk, na een eerdere regiezitting in maart.
De verdediging liet het oordeel over de afbeeldingen aan de rechtbank over, maar bepleitte vrijspraak voor het misbruik. Volgens de raadsman was er naast de verklaring van het meisje te weinig ander bewijs, terwijl de wet eist dat een veroordeling niet alleen op de verklaring van één getuige of slachtoffer rust. Ook betwistte hij dat het meisje aan de zorg van haar grootvader was toevertrouwd.
De rechtbank vond de verklaring van de kleindochter betrouwbaar: zij had consistent en gedetailleerd verklaard. Er was ook voldoende steunbewijs. De foto's die de man van haar maakte toen zij 8 en 9 jaar oud was, hebben volgens de rechtbank zonder uitzondering een expliciet seksuele lading. Er was geen enkele reden om aan te nemen dat het meisje uit zichzelf die houdingen aannam; de man moet haar daarom hebben gevraagd, en gezien het camerastandpunt stond hij heel dicht bij haar. Hij verklaarde zelf dat hij haar naakt wilde zien, dat niemand anders erbij was en dat het 'een leuk uurtje voor hem was'. Haar vader merkte op dat zij op een gegeven moment terughoudender werd om naar opa en oma te gaan, en toen hij haar na haar gesprek met haar tante van de trein haalde en ernaar vroeg, begon zij meteen te huilen. Omdat zij bij haar grootouders logeerde, was zij aan zijn zorg toevertrouwd.
De officier van justitie eiste vijf jaar gevangenisstraf. De raadsman vroeg om een straf gelijk aan het voorarrest met een voorwaardelijk deel, en wees op het rapport van de reclassering, de hoge leeftijd van de man en de zorg voor zijn vrouw. De rechtbank woog zwaar dat een grootvader zijn kleindochter misbruikte in een omgeving die haar veiligheid en geborgenheid had moeten bieden. In haar slachtofferverklaring vertelde zij over schaamte, angst en verwarring, een litteken dat zij haar hele leven meedraagt. Ook het bezit van zo'n grote hoeveelheid materiaal gedurende bijna tien jaar, waarvan 70 procent kinderen jonger dan 12 jaar betrof, rekende de rechtbank hem zwaar aan. De man toonde volgens de rechtbank geen enkel inzicht: hij verwees naar de vermeende instemming van zijn kleindochter en deed de verwijten af als schofterig gedrag. Hij was niet eerder veroordeeld. De eis deed volgens de rechtbank onvoldoende recht aan de ernst van de feiten, en voor rekening houden met zijn hoge leeftijd zag zij geen grond.
De kleindochter vroeg € 120.000 schadevergoeding, waarvan zij € 100.000 als toekomstige schade zelf liet vallen. De rechtbank stelde haar immateriële schade vast op € 12.500 en verklaarde haar voor de rest niet-ontvankelijk.
De rechtbank veroordeelde de man tot acht jaar gevangenisstraf, met aftrek van voorarrest. Omdat zijn persoonlijke omstandigheden niet waren veranderd, bleef de voorlopige hechtenis geschorst, onder voorwaarden als een contactverbod met zijn kleindochter, behandeling en controles van zijn digitale apparaten. Hij moet zijn kleindochter € 12.500 betalen, met wettelijke rente vanaf 1 januari 2020. De computer, harde schijven en usb-sticks worden aan het verkeer onttrokken.
Betrokken advocaten
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:RBNHO:2026:427, Rechtbank Noord-Holland, 22-01-2026, 15-055461-25
Rechtbank Noord-Holland · Strafrecht
ECLI:NL:RBDHA:2025:21536, Rechtbank Den Haag, 13-11-2025, 09-328728-24, 09-327013-23 (ttz. gev.), 09-223441-24 (ttz. gev.)
Rechtbank Den Haag · Strafrecht; Materieel Strafrecht
ECLI:NL:RBDHA:2025:18348, Rechtbank Den Haag, 06-10-2025, 09-039126-24
Rechtbank Den Haag · Strafrecht; Materieel Strafrecht
ECLI:NL:RBGEL:2025:8275, Rechtbank Gelderland, 03-10-2025, 0502677825
Rechtbank Gelderland · Strafrecht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Rechtbank Den HaagRechtsgebied
StrafrechtZaaknummer
09/329020-25
Procedure
Eerste aanleg - meervoudig
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.