Naar inhoud
Juristi.nl
ECLI:NL:RBDHA:2026:28894Bestuursrecht

Rechtbank vraagt Europees Hof of late spoedprocedure Dublinoverdracht van Syriër naar Kroatië opschort — RBDHA:2026:28894

Dublinoverdracht naar Kroatië, opschorting overdrachtstermijn onder de Asiel- en Migratiebeheerverordening, prejudiciële vraag

Eiser / verzoeker

Syrische asielzoeker

VS

Verweerder / gedaagde

de minister van Asiel en Migratie

Rechtbank stelt een prejudiciële vraag aan het Hof van Justitie over opschorting van de overdrachtstermijn en schorst de behandeling van het beroep.

  • Het overgangsrecht van de Asiel- en Migratiebeheerverordening ziet alleen op de verantwoordelijkheidscriteria; voor de procedure gelden direct de nieuwe regels.
  • Of de overdrachtstermijn is verlopen, bepaalt of de asielzoeker nog procesbelang heeft bij zijn beroep.
  • Rechtspraak onder de Dublinverordening wijst erop dat een nationale opschorting de termijn niet stilzet, maar de nieuwe verordening is anders geformuleerd en die lezing kan misbruik uitlokken.
  • De rechtbank vraagt het Hof van Justitie of alleen een gelijktijdig met het beroep ingediend en toegewezen opschortingsverzoek de overdrachtstermijn opschort.
  • De behandeling van het beroep wordt geschorst in afwachting van het antwoord.

Samenvatting

Een Syrische man vroeg op 18 januari 2026 asiel aan in Nederland. Omdat hij eerder in Kroatië was geregistreerd, vroeg Nederland op 3 maart 2026 aan Kroatië om hem terug te nemen. Kroatië ging daar op 14 maart 2026 mee akkoord. Vanaf dat moment had Nederland in beginsel zes maanden, tot 14 september 2026, om de man over te dragen. Lukt dat niet binnen die termijn, dan wordt Nederland zelf verantwoordelijk voor zijn asielaanvraag.

Op 12 juni 2026 trad het Europese Asiel- en Migratiepact in werking, met daarin de nieuwe Asiel- en Migratiebeheerverordening. Die verving de Dublinverordening. Op 8 juli 2026 nam de minister van Asiel en Migratie de asielaanvraag van de man niet in behandeling, omdat Kroatië verantwoordelijk is. De man stelde op 13 juli 2026 beroep in bij de rechtbank Den Haag, zittingsplaats Amsterdam. Pas op 29 juli 2026, toen de minister stappen zette om hem over te dragen, vroeg hij om een voorlopige voorziening, een spoedmaatregel om de overdracht te verbieden. De voorzieningenrechter wees dat op 11 augustus 2026 toe, onder verwijzing naar zijn psychische problemen: hij mag niet worden overgedragen tot een week na de uitspraak op het beroep.

AI-zoekassistent

Beschrijf uw zaak. Wij vinden de juiste advocaat.

In één of twee zinnen matcht onze AI uw situatie direct met gespecialiseerde advocaten, desgewenst in uw regio.

Match uit 19.638 advocatenGratis en vrijblijvendResultaat in seconden

Op de zitting van 7 september 2026 kwam de vraag op of die spoedmaatregel ook de termijn van zes maanden had stilgezet. Dat is beslissend. Is de termijn verlopen, dan moet Nederland de aanvraag zelf behandelen en heeft de man geen belang meer bij zijn beroep; dat beroep zou dan niet-ontvankelijk zijn.

De rechtbank stelde eerst vast welk recht geldt. Dat Kroatië verantwoordelijk is, stond al vast vóór 12 juni 2026, en daarover was ook geen discussie. Voor de procedureregels is geen overgangsrecht gemaakt, en volgens vaste Europese rechtspraak gelden nieuwe procedureregels direct voor lopende zaken. De rechtbank paste daarom de nieuwe verordening toe.

Die verordening laat lidstaten bepalen dat een verzoek om de overdracht op te schorten tegelijk met het beroep moet worden ingediend. Nederland heeft dat in de Vreemdelingenwet geregeld. De termijn van zes maanden begint opnieuw te lopen na de definitieve uitspraak op een beroep met opschortende werking. De man had zijn spoedverzoek echter niet tegelijk met het beroep ingediend. De minister vond dat de termijn door de toegewezen spoedmaatregel toch was gestuit en pas na de uitspraak op het beroep opnieuw begint.

De rechtbank twijfelde. Onder de oude Dublinverordening oordeelde het Europese Hof van Justitie dat een opschorting die alleen uit het nationale recht voortvloeit, de termijn niet stilzet; verlenging van die termijn is uitzonderlijk en moet strikt worden uitgelegd. Dat zou pleiten voor de lezing dat alleen een gelijktijdig ingediend verzoek de termijn opschort. Maar de tekst van de nieuwe verordening wijkt af van de oude, en die lezing kan misbruik in de hand werken: een asielzoeker zou bewust kunnen wachten met zijn spoedverzoek, zodat de termijn doorloopt en de lidstaat waar hij is, verantwoordelijk wordt.

Omdat het antwoord afhangt van de uitleg van Europees recht, besloot de rechtbank het Hof van Justitie van de Europese Unie om opheldering te vragen. Zij legt de vraag voor of, wanneer een lidstaat verplicht dat het opschortingsverzoek samen met het beroep wordt ingediend, alleen een gelijktijdig ingediend en toegewezen verzoek de overdrachtstermijn opschort, en een later ingediend maar wel toegewezen verzoek niet. De rechtbank schorst de behandeling van het beroep in afwachting van het antwoord en houdt iedere verdere beslissing aan.

Betrokken advocaten

mr. C.E. Stassen-Buijs

eiser

Jans & Hagenaars Advocaten, AMSTERDAM

114 uitspraken

mr. L.G. de Rooij

verweerder

Gerelateerde uitspraken

Gegevens

Datum uitspraak

Rechtsgebied

Bestuursrecht

Zaaknummer

NL26.38960 (T)

Procedure

Eerste aanleg - enkelvoudig

Bron: officiële uitspraak op rechtspraak.nl

Op de hoogte blijven

Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.

Adv.Ynvest Fund
6%

vast rendement

  • Vastgoed als zekerheid
  • Kwartaalbetalingen
  • Vanaf €30.000
Meer informatie

Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.

Recente uitspraken

RBDHA:2026:34039
Rechtbank Den Haag·
Bestuursrecht
RBDHA:2026:33122
Rechtbank Den Haag·
Bestuursrecht
RBDHA:2026:33327
Rechtbank Den Haag·
Bestuursrecht
RBDHA:2026:33336
Rechtbank Den Haag·
Bestuursrecht
Rechter: Peru niet deugdelijk als veilig derde land aangemerkt, asielbesluit Keniaanse vrouw vernietigd

Een vrouw met zowel een Keniaanse als een Somalische identiteit vroeg op 22 augustus 2026 asiel aan in Nederland. De minister van Asiel en Migratie verklaarde die aanvraag niet-ontvankelijk, omdat zij op weg naar Nederland door Peru was gereisd en daar ook asiel had kunnen aanvragen. Volgens de minister behandelt Peru asielzoekers volgens de regels van internationale mensenrechtenverdragen, en had de vrouw niet aannemelijk gemaakt dat Peru voor haar onveilig is. Haar enige problemen in Peru hadden te maken met haar reisagent, niet met het land zelf. De rechtbank Den Haag, zittingsplaats Amsterdam, beoordeelde het beroep van de vrouw tegen dat besluit van 2 september 2026. Sinds 12 juni 2026 geldt het Europese Asiel- en Migratiepact. Op grond van de Procedureverordening die daarbij hoort mag een asielaanvraag niet-ontvankelijk worden verklaard als er een veilig derde land is waar de aanvrager heen kan. Een van de voorwaarden is dat dat land mensen beschermt tegen refoulement: het terugsturen van een vluchteling naar een gebied waar zijn leven of vrijheid bedreigd wordt. De vrouw voerde aan dat de minister alleen had volstaan met de algemene stelling dat Peru zich aan de mensenrechtenverdragen houdt, zonder te onderzoeken of dat in de praktijk ook zo is. Ter zitting legde zij een brief van Vluchtelingenwerk Nederland van 19 oktober 2026 over. Daarin staat onder meer dat Peru volgens Amnesty International mensen uitzette voordat over hun beroep was beslist, en dat in april 2022 negenentwintig buitenlandse vrouwen werden uitgezet zonder dat werd nagegaan of zij bescherming nodig hadden. Ook zou een groep van ongeveer 300 migranten aan de grens met Chili in 2023 onder zware omstandigheden zijn tegengehouden. De rechtbank oordeelde dat de brief aanleiding geeft tot twijfel. De minister verwees naar zijn eigen landeninformatie (IB 2024/59) en stelde dat de informatie uit de brief daarin al was meegenomen. Dat klopt volgens de rechtbank niet: dat document dateert van oktober 2024 en bevat niet de Amnesty-informatie over 2025 en 2026. Bovendien is niet inzichtelijk hoe de informatie die er wel in staat de conclusie kan dragen dat Peru het verbod op refoulement eerbiedigt. Het document noemt de uitzetting van de negenentwintig vrouwen en de groep migranten aan de grens, en stelt vervolgens dat de Verenigde Naties en het Amerikaanse ministerie van Buitenlandse Zaken geen refoulement melden. Uit de brief blijkt echter dat de Amerikaanse regering onder meer informatie over vrouwen, etnische discriminatie en gevangenisomstandigheden uit haar rapporten over 2024 heeft geschrapt. Welke VN-informatie de minister precies heeft gebruikt, is bovendien niet te achterhalen. De minister heeft daarom niet deugdelijk gemotiveerd dat van de vrouw verwacht mag worden dat zij naar Peru teruggaat om daar asiel aan te vragen. De overige beroepsgronden hoefden niet meer te worden besproken. De rechtbank laat de rechtsgevolgen van het besluit niet in stand en past geen bestuurlijke lus toe, omdat de minister beter moet onderzoeken en motiveren of Peru een veilig derde land is. De rechtbank verklaarde het beroep gegrond en vernietigde het besluit. De minister moet binnen acht weken een nieuw besluit nemen. Het verzoek om een voorlopige voorziening, bedoeld om de behandeling van het beroep in Nederland af te mogen wachten, wees de voorzieningenrechter af, omdat het beroep inmiddels was beslist. De minister moet wel de proceskosten van de vrouw vergoeden, vastgesteld op € 3.269.

Rechtbank Den Haag·
Bestuursrecht