Rechter geeft Uwv negen weken om alsnog te beslissen over WIA-herbeoordeling, met dwangsom van € 100 per dag — RBDHA:2026:30951
niet tijdig beslissen op WIA-herbeoordelingsverzoek
Eiser / verzoeker
Luba Uitzendburo B.V.
Verweerder / gedaagde
Raad van bestuur van het Uwv
Het Uwv moet binnen negen weken alsnog beslissen over de WIA-herbeoordeling, op straffe van een dwangsom van € 100 per dag (maximaal € 15.000), en betaalt € 397 griffierecht en € 467 proceskosten.
- Het Uwv heeft de beslistermijn op het herbeoordelingsverzoek overschreden en beslist ook na ingebrekestelling niet; het beroep wegens niet tijdig beslissen is ontvankelijk en gegrond.
- Wegens het structurele tekort aan verzekeringsartsen geldt in dit soort zaken een bijzonder geval: zes weken voor de medische beoordeling en drie weken daarna voor het besluit, samen negen weken.
- De rechtbank legt een dwangsom op van € 100 per dag bij overschrijding van die termijn, met een maximum van € 15.000.
- Het Uwv moet het griffierecht van € 397 vergoeden en € 467 aan proceskosten betalen.
Samenvatting
Een uitzendbureau uit Leiden wacht al maanden op een besluit van het Uwv. Het bedrijf had verzocht om een herbeoordeling van het recht van een (ex-)werknemer op een WIA-uitkering, de uitkering voor mensen die door ziekte of een handicap niet of maar deels kunnen werken. Het Uwv beslist niet, en dus stapte het uitzendbureau naar de rechter.
De procedure begon met een ingebrekestelling: het uitzendbureau liet het Uwv schriftelijk weten dat het binnen twee weken alsnog moest beslissen. Het Uwv ontving die brief op 17 juni 2026. Toen er ook na die twee weken geen besluit lag, stelde het bedrijf beroep in. De rechtbank Den Haag ontving het beroepschrift op 25 augustus 2026. Omdat het beroep kennelijk gegrond was, deed de rechtbank zonder zitting uitspraak.
Tussen partijen was niet in geschil dat de termijn voor een besluit was overschreden. Het Uwv verklaarde in het verweerschrift dat dit komt door een groot tekort aan verzekeringsartsen. Het Uwv kon ook niet zeggen wanneer er wel een besluit zou komen. De rechtbank oordeelde dat het beroep ontvankelijk en gegrond is en vernietigde het niet tijdig nemen van een besluit.
Normaal moet een bestuursorgaan na zo'n uitspraak binnen twee weken beslissen. De rechtbank wijkt daar bewust van af. Het tekort aan verzekeringsartsen bij het Uwv bestaat al geruime tijd, en beslistermijnen worden daardoor structureel niet gehaald. Daarom bepaalde de rechtbank al in uitspraken van 31 maart 2025, en bevestigde zij in vier uitspraken van 13 mei 2026, dat zaken waarin een medisch advies nodig is een bijzonder geval vormen. Het Uwv krijgt dan zes weken om een medische beoordeling te laten uitvoeren, bijvoorbeeld via een spreekuurcontact, een hoorzitting met een verzekeringsarts of dossieronderzoek. Daarna heeft het nog drie weken om een besluit bekend te maken. In totaal gaat het om negen weken na verzending van de uitspraak. Was de medische beoordeling al gepland of uitgevoerd, dan zou het Uwv minder tijd krijgen, maar daarvan was hier niets gebleken.
Om de druk op het Uwv te houden, legde de rechtbank in lijn met het landelijke beleid van de rechtbanken ook een dwangsom op. Het Uwv betaalt € 100 voor elke dag waarmee het de termijn overschrijdt, tot een maximum van € 15.000.
Het Uwv moet daarnaast het griffierecht van € 397 aan het uitzendbureau vergoeden en de proceskosten van € 467 betalen. Concreet moet het Uwv dus uiterlijk negen weken na verzending van de uitspraak een besluit op het herbeoordelingsverzoek bekendmaken, op straffe van een dwangsom van € 100 per dag tot maximaal € 15.000.
Betrokken rechters
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:RBDHA:2026:31922, Rechtbank Den Haag, 30-10-2026, SGR 26/7246
Rechtbank Den Haag · Bestuursrecht; Socialezekerheidsrecht
ECLI:NL:RBDHA:2026:31646, Rechtbank Den Haag, 29-10-2026, SGR 25/3178
Rechtbank Den Haag · Bestuursrecht; Socialezekerheidsrecht
ECLI:NL:RBDHA:2026:30775, Rechtbank Den Haag, 20-10-2026, SGR 25/3200
Rechtbank Den Haag · Bestuursrecht; Socialezekerheidsrecht
ECLI:NL:RBDHA:2026:19107, Rechtbank Den Haag, 29-06-2026, SGR 26/4129
Rechtbank Den Haag · Bestuursrecht; Socialezekerheidsrecht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Rechtbank Den HaagRechtsgebied
Bestuursrecht; SocialezekerheidsrechtZaaknummer
SGR 26/6767
Procedure
Eerste aanleg - enkelvoudig
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
Nieuwe uitspraken van deze rechter
- mw. mr. M.M. Meessen
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.
Recente uitspraken
Een vrouw uit [woonplaats] kreeg sinds juli 2016 een uitkering op grond van de Algemene nabestaandenwet (Anw), nadat haar man was overleden. Vanaf 1 mei 2019 liep die uitkering door omdat zij voor meer dan 45% arbeidsongeschikt werd geacht. In 2020 liet de Sociale verzekeringsbank (SVB) de arbeidsongeschiktheid opnieuw beoordelen. Bij besluit van 17 maart 2021 beëindigde de SVB de uitkering per 1 juni 2021, omdat de vrouw nog maar voor minder dan 45% arbeidsongeschikt zou zijn. De rechtbank Den Haag behandelde het beroep van de vrouw tegen de beslissing op bezwaar van 10 augustus 2023. Zij had op 21 september 2023 beroep ingesteld bij de rechtbank Rotterdam, die het beroepschrift doorstuurde naar Den Haag. De zaak liep daarna jarenlang door. Na de eerste zitting op 5 december 2024 heropende de rechtbank het onderzoek, omdat de SVB in bezwaar ten onrechte geen hoorzitting had gehouden terwijl de vrouw daar uitdrukkelijk om had gevraagd. Die hoorzitting vond alsnog plaats op 6 oktober 2025. Een nadere zitting bij de rechtbank volgde op 1 oktober 2026. De vrouw kampt met rugklachten, een ontsteking in het bovenbeen en psychische klachten, onder meer een depressie en een paniekstoornis. Een verzekeringsarts stelde haar beperkingen vast, onder meer voor zwaar tillen, conflicthantering, samenwerken, werkdruk en beroepsmatig autorijden. Daarbij hoorde een arbeidsdeskundige beoordeling van passende functies. Uiteindelijk bleven drie functies over: medewerker intern transport, productiemedewerker industrie en textielproductenmaker. De vrouw betwistte dat. Zij wees op haar beperkte Nederlands, op samenwerking en schoonmaaktaken in het werk, op het tillen van 8 kilo en op het lopen en duwen in de transportfunctie. De rechtbank volgde de verzekeringsartsen en de arbeidsdeskundige. Zij zag geen reden te twijfelen aan de vastgestelde beperkingen. De vrouw had geen eigen medische rapporten overgelegd die op meer beperkingen wezen, en de hand- en jeukklachten leidden volgens de rechtbank niet tot extra beperkingen omdat bij onderzoek geen afwijkingen werden gevonden. Ook de functies zijn volgens de rechtbank geschikt. De samenwerking is beperkt tot afgebakende deeltaken, het tillen valt binnen wat incidenteel mag, en voor de taal geldt dat een functie op niveau 1 binnen een half jaar mondeling te beheersen is. Met die functies kan de vrouw meer dan 45% van haar maatmanloon verdienen, dus de uitkering is terecht beëindigd. Het beroep is toch gegrond, omdat het besluit tot stand kwam zonder de vereiste hoorzitting, in strijd met artikel 7:2 van de Algemene wet bestuursrecht. De rechtbank vernietigt het besluit, maar laat de rechtsgevolgen in stand. De uitkering blijft dus beëindigd. De procedure duurde veel langer dan redelijk is. Vanaf de ontvangst van het bezwaarschrift op 7 april 2021 tot de uitspraak van 6 november 2026 verliepen 5 jaar en 7 maanden, terwijl twee jaar de norm is. De rechtbank rekent 43 maanden overschrijding en hanteert € 500 per half jaar, samen € 4.000. Daarvan komt 35 maanden voor rekening van de SVB, mede omdat de SVB na de heropening een jaar nodig had om de nieuwe rapporten te leveren. Acht maanden komen voor rekening van de rechtbank, dus van de Staat. De SVB moet de vrouw € 3.255,81 schadevergoeding betalen en de Staat € 744,19. De SVB vergoedt daarnaast het griffierecht van € 50 en betaalt € 2.715,12 aan proceskosten. De Staat betaalt € 86,88 aan proceskosten.