Naar inhoud
Juristi.nl
ECLI:NL:RBDHA:2026:33914Strafrecht

ECLI:NL:RBDHA:2026:33914, Rechtbank Den Haag, 16-11-2026, 09/044448-26 — RBDHA:2026:33914

Samenvatting

De verdachte wordt vrijgesproken van (medeplichtigheid aan) poging tot doodslag en (medeplichtigheid aan) poging tot toebrengen van zwaar lichamelijk letsel. De verdachte was bestuurder van een auto, toen de bijrijder van die auto meermalen met een luchtdrukwapen schoot in de richting van de rijdende auto waarin de twee aangevers zich bevonden. De verdachte kan niet worden aangemerkt als medepleger van of medeplichtige aan de ten laste gelegde feiten, omdat uit het dossier en het verhandelde ter terechtzitting niet volgt dat de verdachte en zijn medeverdachte in enigerlei vorm een afspraak hadden gemaakt over het gebruik door de medeverdachte van diens luchtdrukwapen. Ook blijkt uit het dossier en het verhandelde ter terechtzitting onvoldoende dat de verdachte wist of zich bewust was van de reële mogelijkheid dat de medeverdachte daarmee op en/of in de richting van de auto van aangevers zou schieten, op een manier die een aanmerkelijke kans op hun dood of op zwaar lichamelijk letsel zou opleveren. Daarmee is dus niet komen vast te staan dat het opzet van de verdachte erop was gericht om tezamen en in vereniging met de medeverdachte de aangevers van het leven te beroven of hen zwaar lichamelijk letsel toe te brengen.

AI-zoekassistent

Beschrijf uw zaak. Wij vinden de juiste advocaat.

In één of twee zinnen matcht onze AI uw situatie direct met gespecialiseerde advocaten, desgewenst in uw regio.

Match uit 19.638 advocatenGratis en vrijblijvendResultaat in seconden

Gegevens

Datum uitspraak

Rechtsgebied

Strafrecht

Zaaknummer

09/044448-26

Procedure

Eerste aanleg - meervoudig

Bron: officiële uitspraak op rechtspraak.nl

Op de hoogte blijven

Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.

Adv.Ynvest Fund
6%

vast rendement

  • Vastgoed als zekerheid
  • Kwartaalbetalingen
  • Vanaf €30.000
Meer informatie

Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.

Recente uitspraken

RBDHA:2026:33953
Rechtbank Den Haag·
Strafrecht
RBDHA:2026:33954
Rechtbank Den Haag·
Strafrecht
RBDHA:2026:33915
Rechtbank Den Haag·
Strafrecht
Politierechter beboet 79-jarige XR-demonstrant met € 1.500 voor bijten in arm van agent bij aanhouding

Op 8 augustus 2026 blokkeerde een groep van ongeveer vijftig demonstranten van Extinction Rebellion de A12 bij de Utrechtsebaan in Den Haag, uit protest tegen het klimaatbeleid van de overheid. De burgemeester ontbond de demonstratie. De demonstranten kregen de kans vrijwillig in een bus te stappen en de snelweg te verlaten, met de waarschuwing dat anderen zouden worden aangehouden. Een man, geboren in 1947, bleef zitten en werd door de politie aangehouden. Volgens de politierechter kreeg de man vooraf te horen dat hij de weg moest verlaten en dat bij onwil fysiek geweld kon worden gebruikt. Hij heeft op de zitting verklaard dat hij dat heeft gehoord. Brigadier [aangever] wilde hem bij zijn linkerarm omhoog tillen, maar voelde dat de man in een andere richting bewoog. De brigadier bracht daarna een opbrengtechniek aan, de zogenoemde 'bokkenpoot', waarbij de arm en hand van de man voor de borst van de agent werden gebracht. Op dat moment beet de man de agent in zijn rechteronderarm. De agent trok zijn arm los en sloeg de man met zijn vuist in het gezicht. De politierechter baseerde zich op twee reeksen camerabeelden die op de zitting zijn getoond. Daarop is te zien dat de man zijn armen voor zijn borst kruist, zijn benen gestrekt houdt, zijn hakken in de grond zet en zijn hand uit de polsklem trekt. Daarna opent hij zijn mond, draait zijn hoofd naar links en bijt in de arm van de agent. Een tweede verbalisant zag dat ook. Op een foto in het dossier zijn tandafdrukken in de onderarm te zien. De raadsvrouw bepleitte vrijspraak. De man zou zijn lichaam slechts slap hebben gehouden, en bij het bijten zou sprake zijn geweest van een reflex. Volgens haar had de agent bovendien ten onrechte een 'bokkenpoot' aangelegd en niet direct geverbaliseerd, waardoor hij niet in de rechtmatige uitoefening van zijn bediening zou zijn geweest. De politierechter verwierp dat. Dat de man zijn mond opent en zijn hoofd draait voordat hij bijt, maakt een reflex niet aannemelijk, en voorwaardelijk opzet is voldoende voor mishandeling. De 'bokkenpoot' is pas aangelegd nadat de man zich verzette, en dat de agent noodzaak en proportionaliteit uit het oog verloor, is niet gebleken. Ook het beroep op het demonstratierecht (artikel 10 en 11 EVRM) slaagde niet. Wie deelneemt aan een vreedzame demonstratie mag niet worden bestraft zolang hij zelf geen laakbare gedraging begaat. Door zich te verzetten tegen zijn aanhouding en de agent te mishandelen veroorzaakte de man volgens de politierechter een ingrijpender ordeverstoring dan bij een vreedzame demonstratie hoort. De bestraffing was een proportionele reactie en heeft geen afschrikkend effect dat tot schending van het demonstratierecht leidt. De politierechter sprak de man vrij van het schoppen, het maken van slaande bewegingen en het maken van bijtende bewegingen, omdat daarvoor te weinig aanknopingspunten waren. Wel bewezen zijn het aanspannen van de spieren, het bewegen in tegengestelde richting en het bijten in de onderarm, met een bijtwond als gevolg. Dat is mishandeling van een ambtenaar in functie en wederspannigheid. De politierechter legde een geldboete van € 1.500 op, met 15 dagen hechtenis als vervanging bij niet-betaling. De officier van justitie had daarnaast een voorwaardelijke gevangenisstraf van een week met twee jaar proeftijd geëist. Die straf legde de politierechter niet op, omdat de man niet eerder voor soortgelijke feiten is veroordeeld. De man moet de agent bovendien € 400 immateriële schadevergoeding betalen, vermeerderd met wettelijke rente vanaf 8 augustus 2026. Dat bedrag legt de rechtbank ook op als schadevergoedingsmaatregel aan de Staat, met 4 dagen gijzeling als het niet wordt betaald.

Rechtbank Den Haag·
Strafrecht
Rechtbank legt 6 maanden cel op voor ontucht met 13-jarig meisje in 1997, 9 maanden minder dan geëist

In het najaar van 1997 ging een toen 13-jarig meisje meerdere keren naar het huis van een volwassen man in Den Haag. Zijn vriendin was op die momenten niet thuis. In haar dagboek schreef het meisje op wat er gebeurde: de man zoende haar, betastte haar borsten, bracht een of meer vingers in haar vagina en bevredigde zichzelf boven haar. Bijna dertig jaar later las zij een Facebookbericht over een verdenking tegen dezelfde man in een andere zaak. Zij reageerde daarop, waarna de politie haar als mogelijk slachtoffer hoorde. Aangifte deed zij niet. De man was destijds 26 jaar. Hij ontkende dat er seksuele handelingen waren, maar gaf wel toe dat het meisje meermalen bij hem thuis was geweest en dat zijn vriendin er toen niet was. De officier van justitie eiste vijftien maanden gevangenisstraf. De raadsman bepleitte vrijspraak. Hij betwistte onder meer dat het dagboek door een 13-jarige was geschreven. Eerst keek de rechtbank naar verjaring. Op dit feit stond destijds maximaal acht jaar cel, waardoor een verjaringstermijn van twaalf jaar gold. Die termijn begon te lopen toen het slachtoffer achttien werd, in 2001. Het feit zou dus in 2013 zijn verjaard. Maar op 1 april 2013 is de verjaringstermijn voor deze zedendelicten afgeschaft, en toen was dit feit nog niet verjaard. Daarom kon de man nog worden vervolgd. De rechtbank vond de verklaringen van het slachtoffer betrouwbaar. Ze waren volgens de rechtbank concreet, gedetailleerd en navolgbaar. Het slachtoffer gaf ook aan wanneer zij iets niet meer wist, en de rechtbank zag geen aanwijzingen dat zij iets had verzonnen of aangedikt. Kleine verschillen tussen haar verklaringen verklaarde de rechtbank uit het tijdsverloop. Ook het dagboek gaf geen reden om te twijfelen. Een bewezenverklaring kan niet alleen op de verklaring van één getuige steunen, dus was steunbewijs nodig. Dat vond de rechtbank in de verklaringen van de ouders. De vader zag dat zijn dochter na een bezoek aan de man bedrukt thuiskwam met een binnenstebuiten zittend truitje en hoorde dat zij seksueel getinte spelletjes had gedaan die zij niet leuk vond. De moeder bevestigde dat haar dochter emotioneel thuiskwam, over seksuele handelingen vertelde en dat het truitje binnenstebuiten zat. Samen met de verklaring van de man over de bezoeken was dat genoeg. Bij de straf woog de rechtbank de ernst van het feit zwaar mee. De man liet zijn eigen gevoelens prevaleren en miskende dat het meisje bescherming nodig had. Het slachtoffer verklaarde dat zij nog steeds moeite heeft met intimiteit en met de manier waarop zij naar zichzelf kijkt. Ook speelde mee dat de man op 23 januari 2026 al was veroordeeld tot vier jaar en zes maanden cel voor onder meer mensenhandel, verkrachting en kinderporno. Omdat die straf wordt meegewogen, vond de rechtbank een lagere straf passend dan de officier eiste. De rechtbank veroordeelde de man tot zes maanden onvoorwaardelijke gevangenisstraf. Het slachtoffer krijgt € 7.500 immateriële schadevergoeding van de gevraagde € 10.000, plus wettelijke rente vanaf 18 september 1997. De man moet dat bedrag ook als schadevergoedingsmaatregel aan de Staat betalen, ten behoeve van het slachtoffer. Betaalt hij niet, dan volgt gijzeling van 62 dagen.

Rechtbank Den Haag·
Strafrecht