Naar inhoud
Juristi.nl
ECLI:NL:RBDHA:2026:5947Civiel Recht

ECLI:NL:RBDHA:2026:5947, Rechtbank Den Haag, 17-02-2026, C/09/693851 / HA RK 25-642 — RBDHA:2026:5947

Samenvatting

vaststelling staatloosheid. Palestijnse Gebieden, Saoedi-Arabië, Syrië. verzoek toegewezen.

AI-zoekassistent

Beschrijf uw zaak. Wij vinden de juiste advocaat.

In één of twee zinnen matcht onze AI uw situatie direct met gespecialiseerde advocaten, desgewenst in uw regio.

Match uit 19.638 advocatenGratis en vrijblijvendResultaat in seconden

Betrokken advocaten

mr. A. Hanna

verzoeker

Agayev Immigration Law Firm, ROTTERDAM

101 uitspraken

Betrokken rechters

Gerelateerde uitspraken

Gegevens

Datum uitspraak

Rechtsgebied

Civiel Recht

Zaaknummer

C/09/693851 / HA RK 25-642

Procedure

Eerste aanleg - enkelvoudig

Bron: officiële uitspraak op rechtspraak.nl

Op de hoogte blijven

Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.

Nieuwe uitspraken van deze rechter

  • mw. mr. A.M. Brakel
Adv.Ynvest Fund
6%

vast rendement

  • Vastgoed als zekerheid
  • Kwartaalbetalingen
  • Vanaf €30.000
Meer informatie

Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.

Recente uitspraken

RBDHA:2026:33957
Rechtbank Den Haag·
Civiel Recht
RBDHA:2026:33935
Rechtbank Den Haag·
Civiel Recht
RBDHA:2026:33874
Rechtbank Den Haag·
Civiel Recht
Wrakingskamer neemt wraking niet in behandeling: rechter berust in verzoek

Een man die verweerder is in een zaak over een verzoek op grond van artikel 3:268 lid 2 BW, vroeg de rechtbank Den Haag om de rechter in die zaak te wraken. Wraking is de procedure waarmee een partij een rechter van de zaak kan laten halen omdat hij twijfelt aan diens onpartijdigheid. Het schriftelijke verzoek kwam op 9 november 2026 binnen, drie dagen voordat de behandeling van de hoofdzaak zou worden voortgezet. Die voortzetting was gepland op 12 november 2026. In de hoofdzaak staat de man als verwerende partij tegenover twee besloten vennootschappen, die als verzoekende partijen optreden. Het verzoek ging over de rechter die deze zaak behandelt, mr. H.J. Vetter. De man werd in de wrakingsprocedure bijgestaan door mr. D.P. Kant. De rechter liet op 10 november 2026 per e-mail aan de wrakingskamer weten dat hij in de wraking berust. Berusten betekent dat een rechter het wrakingsverzoek niet bestrijdt en de zaak laat gaan. De uitspraak vermeldt niet waarom de rechter dat deed, en de wrakingskamer heeft de gronden van het verzoek ook niet inhoudelijk beoordeeld. De meervoudige wrakingskamer van de rechtbank aanvaardde de berusting. Daarmee was een inhoudelijke beoordeling van het verzoek niet meer nodig. De kamer besloot het wrakingsverzoek niet verder in behandeling te nemen en beval dat een afschrift van de beslissing naar de man, naar de advocaat van de wederpartijen in de hoofdzaak, mr. T.J.P. Jager, en naar de rechter wordt gestuurd. Tegen de beslissing staat geen rechtsmiddel open.

Rechtbank Den Haag·
Civiel Recht
Weduwe van overleden gedetineerde krijgt geen inzage in medisch dossier en rapport over zelfdoding

Een man van 58 jaar zat een gevangenisstraf van zeven jaar uit voor de handel in en smokkel van cocaïne, toen hij in 2025 levenloos in zijn cel werd aangetroffen. Volgens de lijkschouwer pleegde hij zelfdoding door verhanging. In zijn cel lag een zakje met wit poeder, en in zijn urine werd cocaïne aangetroffen. Zijn weduwe wilde weten wat er voorafgaand aan zijn dood was gebeurd en of de penitentiaire inrichting (PI) iets te verwijten valt. Ze vroeg de Staat om zijn medisch dossier uit de detentieperiode, het volledige rapport van de interne calamiteitenonderzoekscommissie (CALOC) van de Dienst Justitiële Inrichtingen, het penitentiair dossier en nog enkele andere gegevens. Het medisch dossier hoefde ze ook niet in gedeelten te krijgen, en meer subsidiair vroeg ze het te laten verstrekken aan een onafhankelijke arts. De Staat weigerde. Hij had haar wel de conclusie van het CALOC-onderzoek laten weten: binnen de PI was navolgbaar gehandeld en er was geen nalatigheid die direct tot de zelfdoding had geleid. Het volledige rapport ging naar de Inspectie Gezondheidszorg en Jeugd. Omdat tijdsverloop de herinneringen van getuigen kan doen vervagen, nam de voorzieningenrechter het spoedeisend belang aan en beoordeelde hij de vorderingen inhoudelijk. Het medisch beroepsgeheim geldt ook na het overlijden van de patiënt. Nabestaanden kunnen alleen inzage krijgen als ze een zwaarwegend belang aannemelijk maken, bijvoorbeeld een vermoeden van een medische fout of van schending van artikel 2 EVRM, de bescherming van het recht op leven. Dat vermoeden moet met concrete aanwijzingen worden onderbouwd. Volgens de voorzieningenrechter is dat hier niet gelukt. De man was in detentie gewaardeerd om zijn gedrag, had geen disciplinaire sancties en geen positieve urinecontroles, en werd gemonitord. Zijn gedragsverandering in de laatste periode, waarbij hij zich terugtrok en minder aan de arbeid deelnam, bleek volgens de Staat samen te hangen met de voorbereiding van zijn hoger beroep. Medewerkers spraken er toen met hem over en maakten afspraken. Ook de weduwe zelf, die intensief contact met hem had, zag de zelfdoding niet aankomen. De zaak verschilt daarmee van een eerder arrest van het gerechtshof Den Haag, waarin een zeer kwetsbare gedetineerde met suïcidale uitlatingen werd overgeplaatst en waarbij alle voorzorgsmaatregelen direct werden afgeschaald. Voor het CALOC-rapport geldt dat de wetgever het vertrouwelijk intern melden van incidenten in de zorg zwaar laat wegen. Volgens de Hoge Raad (arrest van 10 februari 2023) kan een nabestaande dergelijke interne stukken niet via artikel 194 Rv opvragen, omdat dit de meldingsbereidheid en de kwaliteit van de zorg zou ondermijnen. Gewichtige redenen verzetten zich daarom tegen verstrekking of inzage. Voor het penitentiair dossier geldt dat de Penitentiaire maatregel en de Wet justitiële en strafvorderlijke gegevens exclusief regelen wie gegevens mag krijgen. Nabestaanden die zelf onderzoek willen doen vallen daar niet onder. De vragen uit de vierde vordering had de Staat al ter zitting beantwoord. De weduwe kan wel gebruikmaken van artikel 7:458b BW, waarmee een onafhankelijke arts kan beoordelen of het weigeren van inzage in het medisch dossier gerechtvaardigd is. De Staat heeft toegezegd daaraan mee te werken. De voorzieningenrechter wees alle vorderingen af en veroordeelde de weduwe in de proceskosten van de Staat van € 2.101, te betalen binnen veertien dagen.

Rechtbank Den Haag·
Civiel Recht