Rechter wijst vorderingen Sogeti Nederland af in aanbestedingsgeschil over ICT-inhuur voor DUO — RBDHA:2026:6326
aanbestedingsrecht / kort geding gunningsbeslissing ICT-inhuur overheid
Eiser / verzoeker
Sogeti Nederland B.V.
Verweerder / gedaagde
De Staat der Nederlanden (Ministerie van Economische Zaken en Klimaat, Rijksdienst voor Ondernemend Nederland)
De voorzieningenrechter wees alle vorderingen van Sogeti Nederland B.V. af en veroordeelde haar in de proceskosten van de Staat (€ 2.080) en de tussenkomende partijen (€ 2.101).
- Het beoordelingskader voor de aanbesteding was voldoende objectief; uiteenlopende uitkomsten tussen gunningsbeslissingen zijn verklaarbaar door fouten in de eerste beoordeling en nieuwe beoordelingscommissies.
- De relevantie van door inschrijvers gestelde vragen moest volgens het aanbestedingsdocument meewegen; het per abuis weglaten hiervan in de tweede beoordeling is hersteld in de derde gunningsbeslissing.
- Ondanks identieke rangorde en minimale motiveringswijziging in de derde gunningsbeslissing bestond geen grond om te twijfelen aan een integrale herbeoordeling, mede omdat vraagrelevantie slechts een beperkt onderdeel vormt.
- Sogeti maakte haar inhoudelijke bezwaren tegen de beoordeling van alle drie de proeven van bekwaamheid onvoldoende aannemelijk; de beoordelingscommissie heeft slechts beperkte rechterlijke toetsing.
- Eén kritiekpunt bij het derde onderdeel (beoordeling selectieproces) was onvoldoende gemotiveerd, maar dit was niet van wezenlijke aard en rechtvaardigde geen nieuwe beoordeling.
Samenvatting
Sogeti Nederland B.V. verloor een aanbestedingsprocedure voor de tijdelijke inhuur van ICT-professionals bij de Dienst Uitvoering Onderwijs (DUO). De opdracht, met een geraamde waarde van € 280 miljoen, was bedoeld om raamovereenkomsten te sluiten met acht inschrijvers. Na een eerste gunningsbeslissing in december 2024, waarbij Sogeti als eerste eindigde, werden er fouten ontdekt in de beoordeling. Na twee herbeoordelingen eindigde Sogeti uiteindelijk als elfde, buiten de boot voor de opdracht.
Sogeti stapte naar de rechter en voerde aan dat het beoordelingskader onvoldoende objectief was. Als bewijs wees zij op de sterk uiteenlopende uitkomsten van de eerste en latere gunningsbeslissingen. De voorzieningenrechter verwierp dit argument. De grote verschillen tussen de eerste en latere beoordelingen waren niet vreemd, omdat bij de eerste beoordeling fouten waren gemaakt bij alle drie de kwaliteitscriteria en nieuwe beoordelingscommissies de herbeoordeling uitvoerden. Bovendien lagen de scores van de vijftien inschrijvers dicht bij elkaar, waardoor kleine verschillen grote gevolgen konden hebben voor de rangorde.
Een tweede bezwaar van Sogeti betrof de zogenoemde 'proeven van bekwaamheid'. Bij twee van de drie onderdelen mochten inschrijvers zeven vragen stellen, waarvan de relevantie mee zou wegen in de beoordeling. Bij de tweede herbeoordeling was dit per abuis vergeten. Na een klacht van Sogeti werden de vragen alsnog meegewogen in een derde gunningsbeslissing. De uitkomst bleef echter ongewijzigd: Sogeti bleef elfde. Sogeti betoogde dat deze herbeoordeling niet serieus was genomen, omdat de rangorde identiek bleef en er slechts één zin aan de motivering was toegevoegd. De rechter stelde vast dat er geen grond was om te twijfelen aan de verklaring van de Staat dat er een integrale herbeoordeling had plaatsgevonden. De relevantie van de vragen vormde bovendien slechts een beperkt onderdeel van het totale beoordelingskader.
Ten slotte maakte Sogeti inhoudelijke bezwaren tegen de beoordeling van haar inschrijving op alle drie de onderdelen. Bij het eerste onderdeel, het aandragen van geschikte kandidaten voor een Java Developer-functie, oordeelde de rechter dat de kritiek op de ontbrekende ervaring met de software Kafka en de onduidelijke seniorervaring van een kandidaat niet onbegrijpelijk was. Bij het tweede onderdeel, het opstellen van een functieprofiel voor een veranderingsmanager, verwierp de rechter alle vier de bezwaren van Sogeti. Bij het derde onderdeel, het aandragen van kandidaten voor een projectmanagementrol, erkende de rechter dat één kritiekpunt van de beoordelingscommissie onvoldoende was gemotiveerd, maar dat dit niet tot een nieuwe beoordeling noopte omdat de overige kritiekpunten een hogere score uitsloten.
De voorzieningenrechter wees alle vorderingen van Sogeti af. Sogeti had zowel gevorderd dat de aanbesteding opnieuw moest worden uitgeschreven als, subsidiair, dat alle inschrijvingen opnieuw beoordeeld moesten worden. Sogeti werd veroordeeld in de proceskosten van de Staat, vastgesteld op € 2.080, en in de proceskosten van de tussenkomende partijen, vastgesteld op € 2.101.
Betrokken advocaten
Betrokken rechters
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:RBMNE:2025:2485, Rechtbank Midden-Nederland, 21-05-2025, UTR_24_4297
Rechtbank Midden-Nederland · Bestuursrecht; Socialezekerheidsrecht
ECLI:NL:RBMNE:2025:2378, Rechtbank Midden-Nederland, 19-05-2025, UTR 24/4977
Rechtbank Midden-Nederland · Bestuursrecht; Socialezekerheidsrecht
ECLI:NL:RBMNE:2025:2086, Rechtbank Midden-Nederland, 22-04-2025, UTR 24/8056
Rechtbank Midden-Nederland · Bestuursrecht; Socialezekerheidsrecht
ECLI:NL:RBMNE:2025:1921, Rechtbank Midden-Nederland, 17-04-2025, UTR 24/775
Rechtbank Midden-Nederland · Bestuursrecht; Socialezekerheidsrecht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Rechtbank Den HaagRechtsgebied
Civiel Recht; AanbestedingsrechtZaaknummer
C/09/696394 / KG ZA 25-1255
Procedure
Eerste aanleg - enkelvoudig
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
Nieuwe uitspraken van deze rechter
- dhr. mr. D.R. Glass
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.
Recente uitspraken
De Staat der Nederlanden wil een raamovereenkomst sluiten met vijf partijen voor advies en uitvoering van webredactie en het beheer van social, online en offline media voor ministeries en uitvoeringsorganisaties van de Rijksoverheid. De Dienst Publiek en Communicatie van het Ministerie van Algemene Zaken schreef daarvoor een Europese openbare aanbesteding uit. Elf partijen schreven in. Een van hen, een bedrijf dat als zesde eindigde, ging naar de voorzieningenrechter van de rechtbank Den Haag om de gunning te stoppen. De aanbesteding verliep rommelig. Op 26 maart 2026 verstuurde de Staat een eerste voorlopige gunningsbeslissing. Daarin bleken fouten te zitten bij het omzetten van de waardering van de beoordelaars naar punten. De Staat trok die beslissing in en verstuurde op 31 maart 2026 een tweede, waarin de rangorde niet veranderde. Op 29 april 2026 trok de Staat ook die in, omdat bij een bezwaar bleek dat een score van een andere inschrijver per ongeluk aan de bezwaarmaker was toegekend. Daarna volgde een volledige herbeoordeling van alle kwaliteitscriteria door dezelfde beoordelingscommissie. In de derde gunningsbeslissing van 9 juli 2026 eindigde Future Communications Consultants op de eerste plaats en het bedrijf dat in kort geding optrad op de zesde. Dat bedrijf stelde dat de Staat de beschreven scoresystematiek niet had gevolgd. Het wees op onverklaarbare verschillen tussen de tweede en derde beslissing en betoogde dat de inschrijvingen niet eerst individueel waren beoordeeld voordat de commissie tot een gezamenlijke score kwam. Het vroeg primair om een verbod op gunning en een nieuwe aanbesteding, subsidiair om een herbeoordeling door een nieuwe commissie. Future kwam in de procedure tussen en werd daartoe toegelaten. De voorzieningenrechter vond het voldoende aannemelijk dat de herbeoordeling zo is verlopen als de Staat ter zitting gedetailleerd heeft beschreven: eerst een nieuwe, individuele beoordeling door elk commissielid 'from scratch', daarna een plenair overleg waarin consensus werd bereikt. De commissieleden bevestigden dat ter zitting. Wat er precies is gezegd in het gesprek van 14 augustus 2026, waarop het bedrijf zich beriep, kon de rechter in een kort geding niet vaststellen. De eerdere fouten leiden volgens de rechter niet tot een heraanbesteding. Daarvoor zijn alleen zulke ernstige gebreken genoeg dat ze alleen zo te herstellen zijn, en de Staat heeft zijn fouten juist met een volledige herbeoordeling gerepareerd. Wel stonden in het beschrijvend document twee onjuiste zinnen over een beoordeling met cijfers van 0 tot 10, terwijl met scores en percentages is gewerkt. Dat is volgens de rechter kennelijk een vergissing, en dat inschrijvers hierdoor een verkeerde voorstelling hadden is gesteld noch gebleken. Het beoordelingskader is ook niet multi-interpretabel, enkel omdat de herbeoordeling op onderdelen tot een andere uitkomst leidde: sommige opmerkingen stonden eerder bij het verkeerde criterium of de verkeerde inschrijver en de eerdere beoordeling was op punten te streng. Ook de concrete voorbeelden van beoordelingsfouten zijn verworpen. Dat de commissie bij de migratie van drie websites naar één keek naar het omgaan met interne weerstand, past bij de vraag, die dit als politiek gevoelig aanduidde. Het oordeel dat een inschrijving weinig vernieuwends bood en geen expliciet taalniveau koos, valt binnen het kader. Overige bezwaren die het bedrijf pas in een bijgevoegde brief noemde, liet de rechter onbesproken omdat ze in strijd met de goede procesorde niet in de dagvaarding waren uitgewerkt. De voorzieningenrechter wijst alle vorderingen af. De voorwaardelijke vordering van Future om de opdracht definitief aan haar te gunnen wordt afgewezen wegens gebrek aan belang, omdat de Staat de opdracht toch aan haar wil gunnen. Future wordt veroordeeld in de proceskosten van de Staat, begroot op nihil. Het bedrijf dat de procedure begon moet de proceskosten van zowel de Staat als Future betalen, ieder € 2.101, plus wettelijke rente als het niet binnen veertien dagen betaalt.