Asielaanvraag moeder niet behandeld: Spanje verantwoordelijk — RBDHA:2026:7282
Dublin-overdracht / asiel niet in behandeling genomen
Eiser / verzoeker
Eiseres, mede namens haar minderjarige zoon
Verweerder / gedaagde
Minister van Asiel en Migratie
Beroep ongegrond verklaard; het besluit om de asielaanvraag niet in behandeling te nemen blijft in stand en overdracht aan Spanje is toegestaan.
- Het interstatelijk vertrouwensbeginsel voor Spanje blijft van kracht; eiseres onderbouwde niet dat het Spaanse asielsysteem systeemfouten vertoont.
- De IND-gehoorprocedure was zorgvuldig: eiseres kreeg de kans problemen in Spanje naar voren te brengen en haar antwoord gaf geen aanleiding tot doorvragen.
- Indirect refoulement hoeft niet beoordeeld te worden nu er geen systeemfouten in de Spaanse asielprocedure zijn vastgesteld.
- Artikel 17 Dublinverordening hoeft niet toegepast te worden: de aanwezigheid van de vader van het kind in Nederland levert geen zodanige bijzondere omstandigheid op dat overdracht onevenredig hard is.
Samenvatting
Een vrouw en haar minderjarige zoon vroegen in Nederland asiel aan, maar de minister van Asiel en Migratie weigerde de aanvraag inhoudelijk te behandelen. De reden: Spanje is op grond van de Europese Dublinverordening verantwoordelijk voor de behandeling. Spanje had eerder ingestemd met een Nederlands verzoek om de vrouw terug te nemen.
De vrouw tekende beroep aan en voerde meerdere argumenten aan waarom Nederland haar zaak wél had moeten behandelen. Zo stelde zij dat het asielsysteem in Spanje tekortschiet en dat zij daar geen recht had op voorzieningen. Ook beweerde zij tijdens haar zwangerschap geen medische zorg te hebben ontvangen in Spanje. Daarnaast vond zij dat het gehoor bij de IND onzorgvuldig was verlopen, omdat er onvoldoende was doorgevraagd naar haar ervaringen in Spanje.
De rechtbank ging niet mee in deze argumenten. Tijdens het gehoor was de vrouw nadrukkelijk gevraagd of zij persoonlijke problemen had ondervonden in Spanje. Dat er daarna niet verder werd doorgevraagd, achtte de rechtbank niet onzorgvuldig, omdat haar antwoord daarvoor geen aanleiding gaf. Bovendien had zij ook later nog de gelegenheid gehad om problemen naar voren te brengen.
Over de situatie in Spanje oordeelde de rechtbank dat het zogenoemde interstatelijk vertrouwensbeginsel nog steeds geldt: Nederland mag ervan uitgaan dat Spanje zijn verplichtingen als EU-lidstaat nakomt en asielzoekers een eerlijke procedure biedt. De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State bevestigde dit beginsel nog onlangs. De stelling dat zij geen zorg had gekregen tijdens haar zwangerschap in Spanje, wees de minister ook feitelijk van de hand: uit de stukken bleek dat de vrouw destijds nog niet zwanger was toen zij in Spanje verbleef, en dat zij bovendien slechts enkele dagen in dat land had doorgebracht en opvang had gehad in een hotel.
Vervolgend betoogde de vrouw dat zij gevaar liep op zogenoemd indirect refoulement: dat Spanje haar zou doorsturen naar haar land van herkomst, waar zij gevaar loopt. De rechtbank stelde vast dat zij dit risico alleen mag beoordelen als er systeemfouten zijn in de Spaanse asielprocedure of opvang. Nu het vertrouwensbeginsel voor Spanje van kracht blijft, was er voor die beoordeling geen ruimte.
Tot slot deed de vrouw een beroep op artikel 17 van de Dublinverordening, dat Nederland de mogelijkheid geeft om een zaak toch naar zich toe te trekken bij bijzondere omstandigheden. Zij wees erop dat de vader van haar zoon in Nederland woont en een belangrijke rol speelt in het leven van het kind. De rechtbank oordeelde dat de minister dit argument meegewogen had, maar mocht concluderen dat er geen sprake was van zodanig uitzonderlijke omstandigheden dat overdracht aan Spanje tot onevenredige hardheid zou leiden.
De rechtbank verklaarde het beroep ongegrond. Het besluit van de minister om de asielaanvraag niet in behandeling te nemen blijft in stand, wat betekent dat de vrouw en haar zoon kunnen worden overgedragen aan Spanje. Een vergoeding van proceskosten krijgt zij niet.
Betrokken advocaten
mr. M.J.C. van der Woning
verweerder
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:RBDHA:2026:1820, Rechtbank Den Haag, 03-02-2026, NL25.52027
Rechtbank Den Haag · Bestuursrecht; Vreemdelingenrecht
ECLI:NL:RBDHA:2026:1444, Rechtbank Den Haag, 28-01-2026, NL25.55098
Rechtbank Den Haag · Bestuursrecht; Vreemdelingenrecht
ECLI:NL:RBDHA:2026:1285, Rechtbank Den Haag, 27-01-2026, NL25.27551
Rechtbank Den Haag · Bestuursrecht; Vreemdelingenrecht
ECLI:NL:RBDHA:2026:1442, Rechtbank Den Haag, 27-01-2026, NL25.33179
Rechtbank Den Haag · Bestuursrecht; Vreemdelingenrecht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Rechtbank Den HaagRechtsgebied
Bestuursrecht; VreemdelingenrechtZaaknummer
NL26.8894
Procedure
Eerste aanleg - enkelvoudig
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.