Nigeriaanse asielzoeker wordt teruggestuurd naar Frankrijk — RBDHA:2026:7356
Dublinverordening / niet in behandeling nemen asielaanvraag / overdracht aan Frankrijk
Eiser / verzoeker
Nigeriaanse man (naam geanonimiseerd)
Verweerder / gedaagde
Minister van Asiel en Migratie
Het beroep is kennelijk ongegrond verklaard; de asielaanvraag wordt niet in Nederland behandeld en de man wordt overgedragen aan Frankrijk.
- Frankrijk heeft het claimakkoord aanvaard op grond van artikel 18 lid 1 sub d Dublinverordening; Nederland is niet verantwoordelijk voor de asielaanvraag.
- Het interstatelijk vertrouwensbeginsel ten aanzien van Frankrijk is niet weerlegd: uit beschikbare landeninformatie en eerdere Afdelingsrechtspraak blijkt geen structureel en ernstig falen van de asielprocedure of opvang.
- Medische en psychische klachten zijn niet onderbouwd en vormen geen bijzondere individuele omstandigheid die toepassing van de discretionaire clausule (artikel 17 Dublinverordening) rechtvaardigt.
- Het beroep op Tarakhel faalt omdat de man niet aannemelijk heeft gemaakt dat hij zonder aanvullende garanties geen adequate opvang of zorg in Frankrijk zal krijgen.
- Indirect refoulement hoeft in een Dublinprocedure niet te worden onderzocht zolang het interstatelijk vertrouwensbeginsel ten aanzien van het ontvangende land van kracht is.
Samenvatting
Een Nigeriaanse man die in Nederland asiel aanvroeg, krijgt van de rechtbank Den Haag nul op het rekest. De minister van Asiel en Migratie weigerde zijn aanvraag in behandeling te nemen, omdat Frankrijk op grond van Europese Dublinregels verantwoordelijk is voor zijn asielprocedure. De man had eerder al in Frankrijk om internationale bescherming verzocht.
Nederland had in oktober 2025 aan Frankrijk gevraagd of het de man wilde terugnemen. Frankrijk stemde daar in november 2025 mee in. Daarmee was de verantwoordelijkheid formeel bij Frankrijk gelegd. De rechtbank beoordeelde vervolgens of er redenen waren om van deze overdracht af te zien.
De man voerde aan dat de asielprocedure en opvangomstandigheden in Frankrijk ernstige tekortkomingen kennen en dat hij daardoor een onmenselijke behandeling riskeerde. De rechtbank ging daar niet in mee. Volgens vaste rechtspraak van de hoogste bestuursrechter, de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State, kan Nederland er nog altijd van uitgaan dat Frankrijk zijn verplichtingen nakomt. Eerder onderzoek, waaronder een rapport uit 2023 over de situatie van Dublinclaimanten in Frankrijk, leidde bij de Afdeling niet tot een ander oordeel. De rechtbank vond geen reden om dat nu anders te beoordelen.
De man stelde ook medische en psychische klachten te hebben, maar onderbouwde dat niet met documenten. De rechtbank oordeelde dat dit onvoldoende grond was om Nederland te dwingen de zaak toch zelf te behandelen via de zogenoemde discretionaire clausule in de Dublinverordening.
Een beroep op het Tarakhel-arrest, waarbij het Europees Hof voor de Rechten van de Mens bepaalde dat kwetsbare personen extra garanties van het ontvangende land moeten krijgen, haalde evenmin iets uit. De man stelde bijzonder kwetsbaar te zijn omdat hij in Frankrijk geen sociaal netwerk heeft, maar kon niet aantonen dat hij daardoor zonder aanvullende garanties in de problemen zou komen.
Tot slot betoogde de man dat hij bij overdracht aan Frankrijk risico liep om indirect te worden teruggestuurd naar een land waar hij gevaar loopt — het zogeheten indirect refoulement. De rechtbank liet dit argument onbesproken. Volgens Europese rechtspraak hoeft zo'n risico in een Dublinprocedure alleen te worden onderzocht als het vertrouwen in het ontvangende land volledig is weggevallen, en dat is ten aanzien van Frankrijk niet het geval. Een rapport van Amnesty International uit april 2025, dat de man ter onderbouwing had overgelegd, bleef daardoor buiten beschouwing.
De rechtbank deed uitspraak zonder zitting en verklaarde het beroep kennelijk ongegrond. De overdracht aan Frankrijk blijft daarmee in stand en de man krijgt geen vergoeding van zijn proceskosten.
Betrokken advocaten
Betrokken rechters
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:RVS:2026:559, Raad van State, 02-02-2026, 202401648/1/V3
Raad van State · Bestuursrecht; Vreemdelingenrecht
ECLI:NL:RBDHA:2026:724, Rechtbank Den Haag, 19-01-2026, NL26.136
Rechtbank Den Haag · Bestuursrecht; Vreemdelingenrecht
ECLI:NL:RVS:2025:6417, Raad van State, 31-12-2025, BRS.25.001669
Raad van State · Bestuursrecht; Vreemdelingenrecht
ECLI:NL:RBDHA:2025:24539, Rechtbank Den Haag, 19-12-2025, NL25.55757
Rechtbank Den Haag · Bestuursrecht; Vreemdelingenrecht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Rechtbank Den HaagRechtsgebied
Bestuursrecht; VreemdelingenrechtZaaknummer
NL26.6546
Procedure
Vereenvoudigde behandeling
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
Nieuwe uitspraken van deze rechter
- mw. mr. R. Tesfai
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.