Rechtbank wijst beroep Algerijnse vrouw tegen bewaring af — RBDHA:2026:7602
vreemdelingenbewaring / asiel
Eiser / verzoeker
Algerijnse vrouw (eiseres)
Verweerder / gedaagde
Minister van Asiel en Migratie
Beroep tegen de maatregel van vreemdelingenbewaring ongegrond verklaard en verzoek om schadevergoeding afgewezen.
- Bewaring op grond van artikel 59b Vw terecht opgelegd: identiteit onduidelijk en risico op onttrekking voldoende aangetoond met meerdere zware en lichte gronden
- Grond 3d (onvoldoende medewerking vaststelling identiteit) door minister ter zitting ingetrokken, overige gronden blijven overeind
- Uithuisplaatsing kind maakt bewaring niet onevenredig bezwarend nu moeder en kind geen contact hebben
- Zicht op uitzetting is geen vereiste voor bewaring op grond van artikel 59b, eerste lid, Vw
- Verzoek om schadevergoeding afgewezen omdat beroep ongegrond is
Samenvatting
Een Algerijnse vrouw die in detentiecentrum Schiphol vast zit, heeft tevergeefs geprobeerd haar vreemdelingenbewaring aan te vechten bij de rechtbank Den Haag. De minister van Asiel en Migratie had haar op 15 maart 2026 in bewaring gesteld, kort nadat ze had aangegeven asiel te willen aanvragen.
De bewaring was gebaseerd op twee gronden: het vaststellen van haar identiteit en nationaliteit, en het verkrijgen van gegevens die nodig zijn voor de beoordeling van haar asielaanvraag. Die tweede grond gold vanwege het risico dat zij zou onttrekken aan toezicht. De minister onderbouwde dat risico met meerdere zware en lichte bewaringsgronden.
De rechtbank oordeelde dat al deze gronden feitelijk juist zijn. Zo was de vrouw bij binnenkomst niet in het bezit van de juiste reisdocumenten of een geldig visum, had ze meerdere keren met onbekende bestemming Nederland verlaten, en had ze in 2024 een terugkeerbesluit gekregen waaraan ze geen gevolg had gegeven. Bovendien had ze tijdens het gehoor voorafgaand aan de bewaring uitdrukkelijk aangegeven niet te willen terugkeren naar Algerije. Verder heeft ze geen vaste woon- of verblijfplaats en geen middelen van bestaan.
De vrouw voerde aan dat een lichtere maatregel mogelijk had moeten zijn. Ze wees ook op de situatie rondom haar kind. De rechtbank ging daar niet in mee: haar kind is uit huis geplaatst en er is op dit moment geen contact tussen moeder en kind. De minister hoefde daar dan ook geen aanleiding in te zien om de bewaring onevenredig bezwarend te achten. De stelling dat zij gevaar loopt in Algerije is iets dat in de asielprocedure wordt beoordeeld, niet in deze bewaringsprocedure.
Ook het tempo waarmee de minister handelt, voldoet volgens de rechtbank aan de eisen. De vrouw diende haar asielaanvraag in op 20 maart 2026 en zou op 28 maart worden gehoord — dat is voortvarend genoeg.
De rechtbank verklaarde het beroep ongegrond en wees ook het verzoek om schadevergoeding af.
Betrokken advocaten
mr. I. van Es
verweerder
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:RBDHA:2026:1960, Rechtbank Den Haag, 05-02-2026, NL25.33249
Rechtbank Den Haag · Bestuursrecht; Vreemdelingenrecht
ECLI:NL:RBDHA:2026:1881, Rechtbank Den Haag, 05-02-2026, NL25.42412
Rechtbank Den Haag · Bestuursrecht; Vreemdelingenrecht
ECLI:NL:RBDHA:2026:1856, Rechtbank Den Haag, 04-02-2026, NL25.49598
Rechtbank Den Haag · Bestuursrecht; Vreemdelingenrecht
ECLI:NL:RBDHA:2026:1853, Rechtbank Den Haag, 04-02-2026, NL25.36078
Rechtbank Den Haag · Bestuursrecht; Vreemdelingenrecht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Rechtbank Den HaagRechtsgebied
Bestuursrecht; VreemdelingenrechtZaaknummer
nl26.14373
Procedure
Vereenvoudigde behandeling
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.