Rechter wijst spoedmaatregel asielzoeker af na Dublin-overdracht — RBDHA:2026:7623
asiel / Dublin-overdracht / voorlopige voorziening
Eiser / verzoeker
verzoeker, Algerijnse nationaliteit
Verweerder / gedaagde
minister van Asiel en Migratie
Het verzoek om een voorlopige voorziening werd afgewezen omdat het bijbehorende beroep op dezelfde dag kennelijk ongegrond was verklaard.
- Nederland weigerde de asielaanvraag in behandeling te nemen omdat Zwitserland verantwoordelijk is (Dublin-verordening)
- Het verzoek om voorlopige voorziening werd afgewezen omdat het beroep op dezelfde dag kennelijk ongegrond was verklaard
Samenvatting
Een Algerijnse asielzoeker, die onder meerdere aliassen en nationaliteiten bekend staat, vroeg de Nederlandse rechter om een spoedmaatregel nadat de minister van Asiel en Migratie weigerde zijn asielaanvraag in behandeling te nemen. De minister stelde dat niet Nederland, maar Zwitserland verantwoordelijk is voor de beoordeling van zijn verzoek om internationale bescherming.
De zaak speelt zich af binnen het zogenoemde Dublin-systeem, waarbij Europese landen onderling afspraken hebben gemaakt over welk land een asielaanvraag behandelt. Wanneer een asielzoeker al eerder in een ander Europees land heeft verbleven of daar een aanvraag heeft ingediend, kan Nederland die aanvraag zonder inhoudelijke beoordeling terugsturen naar dat land.
De asielzoeker tekende beroep aan tegen het besluit van de minister en vroeg tegelijkertijd om een voorlopige voorziening. Zo'n voorlopige voorziening dient ertoe te voorkomen dat iemand het land wordt uitgezet voordat de rechter een definitief oordeel heeft geveld over de rechtmatigheid van het besluit.
De voorzieningenrechter van de Rechtbank Den Haag, zittingsplaats Groningen, behandelde het verzoek zonder zitting. Op dezelfde dag deed de rechtbank ook uitspraak in de bijbehorende beroepsprocedure. Daarin werd het beroep kennelijk ongegrond verklaard, wat betekent dat de rechter zonder nader onderzoek vaststelde dat het bezwaar van de asielzoeker geen kans van slagen had.
Omdat het beroep al was afgewezen, was er geen reden meer om een voorlopige voorziening toe te wijzen. De voorlopige voorziening heeft immers alleen zin zolang er nog een lopende procedure is die beschermd moet worden. Nu die procedure was afgesloten, wees de voorzieningenrechter het verzoek af. Een proceskostenvergoeding werd niet toegekend.
Betrokken advocaten
Betrokken rechters
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:GHAMS:2025:119, Gerechtshof Amsterdam, 21-01-2025, 200.336.301/01
Gerechtshof Amsterdam · Civiel Recht
ECLI:NL:GHAMS:2023:1021, Gerechtshof Amsterdam, 02-05-2023, 200.317.064/01
Gerechtshof Amsterdam · Civiel Recht
ECLI:NL:GHAMS:2021:3570, Gerechtshof Amsterdam, 16-11-2021, 200.288.465/01
Gerechtshof Amsterdam · Civiel Recht
ECLI:NL:GHAMS:2021:2301, Gerechtshof Amsterdam, 20-07-2021, 200.288.465/01
Gerechtshof Amsterdam · Civiel Recht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Rechtbank Den HaagRechtsgebied
Bestuursrecht; VreemdelingenrechtZaaknummer
NL26.15731
Procedure
Vereenvoudigde behandeling
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
Nieuwe uitspraken van deze rechter
- mw. mr. R. Tesfai
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.