Bewaring Marokkaanse man blijft rechtmatig ondanks termijnoverschrijding rechtbank — RBDHA:2026:8050
vreemdelingenbewaring / vervolgberoep rechtmatigheid bewaring
Eiser / verzoeker
Marokkaanse vreemdeling (v-nummer niet openbaar)
Verweerder / gedaagde
Minister van Asiel en Migratie
Het beroep is ongegrond verklaard en het verzoek om schadevergoeding is afgewezen; de vreemdelingenbewaring blijft voortduren.
- Termijnoverschrijding van vier dagen bij sluiten vooronderzoek is volledig aan de rechtbank toe te rekenen, maar leidt niet tot onrechtmatigheid van de bewaring omdat de uitspraak binnen veertien dagen na instellen beroep is gedaan en eiser niet in zijn belangen is geschaad.
- Marokkaanse vertegenwoordiging heeft nationaliteit bevestigd en laissez-passer is afgegeven op 25 maart 2026, waarmee zicht op uitzetting binnen redelijke termijn bestaat.
- Stellingen van eiser over ontbreken van gronden, lichter middel en onvoldoende voortvarendheid zijn op geen enkele wijze onderbouwd en worden verworpen.
- Verzoek om schadevergoeding afgewezen nu het beroep ongegrond is.
Samenvatting
Een Marokkaanse man zit al sinds november 2025 in vreemdelingenbewaring in afwachting van uitzetting. De maatregel is gebaseerd op artikel 59 van de Vreemdelingenwet en is al meerdere keren door de rechtbank getoetst. In dit vierde beroep vroeg de man om opheffing van de bewaring en om schadevergoeding.
De rechtbank stelde ambtshalve vast dat zij zelf een procedurefout had gemaakt: het vooronderzoek had uiterlijk op 30 maart 2026 gesloten moeten zijn, maar werd pas op 3 april 2026 afgesloten — een overschrijding van vier dagen. De rechtbank erkende dat dit volledig aan haar eigen organisatie te wijten was.
Toch leidde die fout niet tot het oordeel dat de bewaring in die periode onrechtmatig was. De rechter wees erop dat de einduitspraak alsnog binnen veertien dagen na het instellen van het beroep werd gedaan, en dat de man door de vertraging niet in zijn belangen was geschaad. De rechtbank baseerde zich hierbij op rechtspraak van het Europees Hof van Justitie en de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State.
Over de inhoud van de bewaring zelf oordeelde de rechtbank dat er wel degelijk zicht is op uitzetting binnen redelijke termijn. De Marokkaanse vertegenwoordiging had op 23 maart 2026 de nationaliteit van de man bevestigd, en een laissez-passer — het reisdocument dat nodig is voor gedwongen terugkeer — was op 25 maart 2026 afgegeven. Een vlucht kon daarna worden aangevraagd.
De man had betoogd dat de gronden de bewaring niet konden dragen, dat er ten onrechte geen lichter middel was opgelegd en dat de minister te traag handelde. De rechtbank verwierp al deze argumenten omdat ze op geen enkele wijze waren onderbouwd.
De rechtbank verklaarde het beroep ongegrond en wees het verzoek om schadevergoeding af.
Betrokken advocaten
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:RBDHA:2026:1600, Rechtbank Den Haag, 30-01-2026, NL26.2958
Rechtbank Den Haag · Bestuursrecht; Vreemdelingenrecht
ECLI:NL:RBDHA:2026:2090, Rechtbank Den Haag, 28-01-2026, NL26.2960
Rechtbank Den Haag · Bestuursrecht; Vreemdelingenrecht
ECLI:NL:RBDHA:2026:1447, Rechtbank Den Haag, 28-01-2026, NL26.2961
Rechtbank Den Haag · Bestuursrecht; Vreemdelingenrecht
ECLI:NL:RBDHA:2025:24753, Rechtbank Den Haag, 22-12-2025, NL25.60422
Rechtbank Den Haag · Bestuursrecht; Vreemdelingenrecht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Rechtbank Den HaagRechtsgebied
Bestuursrecht; VreemdelingenrechtZaaknummer
NL26.16243
Procedure
Eerste aanleg - enkelvoudig
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.