Naar inhoud
Juristi.nl
ECLI:NL:RBDHA:2026:8186Strafrecht

Campingeigenaar veroordeeld voor aanranding vier vrouwelijke medewerkers — RBDHA:2026:8186

Seksuele aanranding van medewerkers op camping door campingbeheerder

Eiser / verzoeker

Officier van justitie

VS

Verweerder / gedaagde

Verdachte

Verdachte veroordeeld tot 7 maanden gevangenisstraf (4 maanden voorwaardelijk) wegens opzetaanranding en feitelijke aanranding van de eerbaarheid van vier vrouwen, met schadevergoedingen aan de slachtoffers van in totaal € 6.992,48.

  • Verdachte vrijgesproken van gekwalificeerde opzetaanranding met dwang (feiten 1 en 2) omdat onverhoeds handelen bij gebrek aan eenduidige wet en jurisprudentie niet als dwang wordt aangemerkt
  • Bewezenverklaring opzetaanranding (feiten 1, 2 en 5) en feitelijke aanranding van de eerbaarheid (feiten 3 en 4) op basis van onderling ondersteunende verklaringen van vier aangeefsters en bekentenis verdachte bij rechter-commissaris
  • Verweer dat aanraking borsten per ongeluk bij stoeien plaatsvond verworpen; verdachte plaatste handelingen zelf in seksuele context
  • Zelfstandig contactverbod (art. 38v Sr) opgelegd voor drie jaar ten aanzien van alle vier slachtoffers, dadelijk uitvoerbaar
  • Schadevergoedingen deels toegewezen (totaal € 6.992,48); materiële posten zoals inkomstenverlies en huurkosten niet-ontvankelijk wegens onvoldoende onderbouwing

Samenvatting

Een 68-jarige man uit Haastrecht is veroordeeld wegens de aanranding van vier vrouwen die werkten of verbleven op een camping in zijn omgeving. De feiten speelden zich af tussen april 2022 en september 2025. De man benaderde de vrouwen stelselmatig op momenten dat zij alleen waren, op afgelegen plekken zoals een afgesloten caravan, een ijscokar of het restaurant na sluitingstijd.

Volgens de rechtbank had de verdachte een vaste werkwijze: hij benaderde jongere vrouwen wanneer zij alleen waren, sloeg zijn armen van achteren om hen heen en betastte hen vervolgens aan borsten, billen en andere lichaamsdelen. Ook probeerde hij hen te kussen of deed dat daadwerkelijk. Alle vier de vrouwen stonden in een afhankelijkheidsrelatie tot de verdachte, omdat zij werkten of verbleven op de camping waarvan zijn dochter eigenaar was. Bovendien was hij aanzienlijk ouder, groter en sterker dan de slachtoffers.

AI-zoekassistent

Beschrijf uw zaak. Wij vinden de juiste advocaat.

In één of twee zinnen matcht onze AI uw situatie direct met gespecialiseerde advocaten, desgewenst in uw regio.

Match uit 19.638 advocatenGratis en vrijblijvendResultaat in seconden

De verdachte ontkende aanvankelijk opzet bij het aanraken van de borsten: het zou per ongeluk bij het stoeien zijn gegaan. De rechtbank verwierp dit verweer. Uit geen van de aangiften bleek iets van stoeien, en de verdachte had bij de rechter-commissaris zelf verklaard dat hij de handelingen in een seksuele context plaatste — hij dacht aantrekkingskracht naar de vrouwen te voelen en weet zijn gedrag mogelijk aan een gebrek aan seksueel contact.

De verdediging pleitte ook voor vrijspraak van het zogenoemde 'dwang'-element bij twee feiten: het onverhoeds handelen zou geen dwang in juridische zin zijn. De rechtbank gaf dit punt deels toe. Omdat de wet en rechtspraak op dit punt geen duidelijkheid bieden, koos de rechtbank voor een beperkte uitleg: onverhoeds handelen valt niet zonder meer onder het strafverzwarende bestanddeel dwang. Voor die twee feiten werd de verdachte dan ook vrijgesproken van de zwaarste variant, maar veroordeeld voor de lichtere variant van opzetaanranding. Voor de overige feiten — deels begaan vóór de nieuwe zedenwetgeving van 1 juli 2024 — werd hij veroordeeld wegens feitelijke aanranding van de eerbaarheid.

Alle vier de aangeefsters hebben verklaard dat de feiten een grote impact op hen hebben gehad. De reclassering schat de kans op herhaling van een zedendelict als gemiddeld en adviseerde een deels voorwaardelijke straf met behandeling en toezicht. De rechtbank legde een gevangenisstraf op van zeven maanden, waarvan vier maanden voorwaardelijk met een proeftijd van drie jaar. Aan het voorwaardelijke deel zijn bijzondere voorwaarden verbonden: een meldplicht bij de reclassering, een verplichte ambulante behandeling bij forensische polikliniek De Waag, een contactverbod met vrouwelijke campinggasten en medewerkers, en een locatieverbod voor het campingrestaurant. Daarbovenop legde de rechtbank een zelfstandig contactverbod op van drie jaar ten aanzien van alle vier de slachtoffers, met vervangende hechtenis van een week bij elke overtreding. Ook werden schadevergoedingen toegewezen: € 2.992,48 aan het eerste slachtoffer, € 1.000 aan het tweede, € 1.000 aan het derde en € 2.000 aan het vierde, telkens te vermeerderen met wettelijke rente.

Betrokken advocaten

mr. L.E. Buiting

verdachte

Buiting Weitkamp Advocaten, GOUDA

49 uitspraken

Gerelateerde uitspraken

Gegevens

Datum uitspraak

Rechtsgebied

Strafrecht

Zaaknummer

09/343537-25

Procedure

Eerste aanleg - meervoudig

Bron: officiële uitspraak op rechtspraak.nl

Op de hoogte blijven

Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.

Adv.Ynvest Fund
6%

vast rendement

  • Vastgoed als zekerheid
  • Kwartaalbetalingen
  • Vanaf €30.000
Meer informatie

Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.

Recente uitspraken

RBDHA:2026:33550
Rechtbank Den Haag·
Strafrecht
RBDHA:2026:33593
Rechtbank Den Haag·
Strafrecht
RBDHA:2026:33463
Rechtbank Den Haag·
Strafrecht
RBDHA:2026:33386
Rechtbank Den Haag·
Strafrecht
RBDHA:2026:33414
Rechtbank Den Haag·
Strafrecht