Rechtbank vernietigt afwijzing verblijfsvergunning Russische vrouw na 24 jaar Nederland — RBDHA:2026:8209
Afwijzing verblijfsvergunning gezinshereniging / artikel 8 EVRM-belangenafweging
Eiser / verzoeker
Russische vrouw (eiseres)
Verweerder / gedaagde
Minister van Asiel en Migratie
Het beroep is gegrond verklaard, het bestreden besluit is vernietigd en de minister moet binnen zes weken een nieuw besluit nemen; eiseres ontvangt €2.802 proceskostenvergoeding en €187 griffierecht terug.
- Verblijfsduur van 24 jaar is in het geheel niet vermeld in het besluit op bezwaar en daarmee niet kenbaar meegewogen in de belangenafweging.
- De minister was al in 2013 bekend met het onrechtmatige verblijf van eiseres maar heeft nooit een uitzettingshandeling verricht; deze passiviteit had in haar voordeel moeten worden meegewogen.
- De minister moet bij de heroverweging ook de actuele ernstige medische situatie van de Nederlandse partner betrekken.
- Het besluit is vernietigd wegens strijd met de motiveringsverplichting (artikel 3:46 Awb) en de zorgvuldigheidseis (artikel 3:2 Awb).
- De rechtbank toetst de uitkomst van de artikel 8 EVRM-belangenafweging enigszins terughoudend, maar kan ingrijpen als relevante feiten volledig buiten beschouwing zijn gelaten.
Samenvatting
Een Russische vrouw die al vierentwintig jaar in Nederland woont, krijgt gelijk van de rechtbank in haar strijd om een verblijfsvergunning. De minister van Asiel en Migratie had haar aanvraag voor verblijf bij haar Nederlandse partner afgewezen, maar de rechtbank oordeelt dat die beslissing onvoldoende zorgvuldig is onderbouwd.
De vrouw diende in april 2022 een aanvraag in voor een verblijfsvergunning als partner van een Nederlandse man. Die aanvraag werd afgewezen omdat zij niet beschikte over de vereiste machtiging tot voorlopig verblijf (mvv) en ook niet in aanmerking zou komen voor een vrijstelling daarvan. Haar bezwaar werd in mei 2024 ongegrond verklaard. De minister stelde dat de vrouw haar gezinsleven ook in Rusland kon uitoefenen: zij spreekt de taal, woonde er het grootste deel van haar leven en heeft er nog een zus wonen.
De vrouw verzette zich hier met kracht tegen. Zij wees er onder meer op dat zij al vierentwintig jaar onafgebroken in Nederland verblijft, dat zij zich nooit heeft verborgen gehouden voor de autoriteiten en dat haar partner om medische redenen Nederland niet kan verlaten. Die partner heeft de Nederlandse nationaliteit en een eigen inkomen, maar heeft haar zorg hard nodig: hij kampt sinds 2018 met ernstige gezondheidsklachten waarvoor hij regelmatig naar het ziekenhuis moet. Ter zitting verklaarde de vrouw dat zij hem niet alleen durft te laten en inmiddels heeft geleerd hem te reanimeren als dat nodig is.
De rechtbank stelt vast dat de minister bij de belangenafweging een cruciale fout heeft gemaakt: de lange verblijfsduur van vierentwintig jaar wordt in het besluit op bezwaar in het geheel niet genoemd. Daarmee is dit zwaarwegende element niet kenbaar meegewogen. Dat is al voldoende reden om het besluit te vernietigen.
Daarnaast constateert de rechtbank een opvallende omstandigheid: uit het bestreden besluit blijkt dat de minister de vrouw in 2013 al eens een terugkeerbesluit had opgelegd, maar dit nooit aan haar heeft uitgereikt. De overheid wist dus al jaren dat zij onrechtmatig in Nederland verbleef, maar heeft er bewust van afgezien haar uit te zetten. De rechtbank oordeelt dat de minister deze passieve houding in het voordeel van de vrouw had moeten meewegen, maar dat heeft hij nagelaten.
Ten slotte draagt de rechtbank de minister op om alsnog serieus te kijken naar de huidige medische situatie van de partner. Die informatie was nog niet bij de eerdere beslissing betrokken, maar nu ze op tafel ligt, moet de minister haar meenemen in een nieuwe afweging.
De rechtbank verklaart het beroep gegrond, vernietigt het besluit van de minister en draagt hem op binnen zes weken een nieuw besluit te nemen. De minister moet ook de proceskosten van de vrouw vergoeden, vastgesteld op €2.802, plus het betaalde griffierecht van €187. Het verzoek om een voorlopige voorziening wordt afgewezen, omdat de uitspraak in de bodemprocedure direct duidelijkheid geeft.
Betrokken advocaten
mr. J.P. Arts
verweerder
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:RBDHA:2025:23026, Rechtbank Den Haag, 03-12-2025, NL24.38153
Rechtbank Den Haag · Bestuursrecht; Vreemdelingenrecht
ECLI:NL:RBDHA:2025:23018, Rechtbank Den Haag, 01-12-2025, AWB 25-9129
Rechtbank Den Haag · Bestuursrecht; Vreemdelingenrecht
ECLI:NL:RBDHA:2025:21949, Rechtbank Den Haag, 18-11-2025, NL25.24546
Rechtbank Den Haag · Bestuursrecht; Vreemdelingenrecht
ECLI:NL:RBDHA:2025:20444, Rechtbank Den Haag, 04-11-2025, NL25.43974
Rechtbank Den Haag · Bestuursrecht; Vreemdelingenrecht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Rechtbank Den HaagRechtsgebied
Bestuursrecht; VreemdelingenrechtZaaknummer
24/10632 en 24/10633
Procedure
Eerste aanleg - enkelvoudig
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.