Bewaring Poolse asielzoeker blijft rechtmatig ondanks ingediende zienswijze — RBDHA:2026:8386
vreemdelingenbewaring / asiel
Eiser / verzoeker
Poolse asielzoeker (V-nummer geanonimiseerd)
Verweerder / gedaagde
Minister van Asiel en Migratie
Het beroep tegen de maatregel van vreemdelingenbewaring is ongegrond verklaard en het verzoek om schadevergoeding is afgewezen.
- Bewaring op grond van art. 59b lid 1 sub b Vw is rechtmatig zolang de asielaanvraag nog in behandeling is én er een onttrekkingsrisico bestaat
- Het indienen van een zienswijze beëindigt de rechtsgrond voor bewaring niet automatisch
- Vier zware gronden voor onttrekkingsrisico zijn onbetwist gebleven en dragen de maatregel
- Verzoek om schadevergoeding afgewezen omdat het beroep ongegrond is
Samenvatting
Een man met de Poolse nationaliteit zit in vreemdelingenbewaring terwijl zijn asielaanvraag nog wordt behandeld. Hij is opgesloten op grond van een wettelijke bepaling die bewaring mogelijk maakt wanneer iemand rechtmatig in Nederland verblijft in afwachting van een beslissing op zijn asielaanvraag én er een risico bestaat dat hij zich onttrekt aan het toezicht.
De man voerde aan dat zijn bewaring onrechtmatig werd vanaf het moment dat hij zijn zienswijze zou insturen — namelijk op 7 april 2026. Hij redeneerde dat bewaring gericht is op het verzamelen van gegevens die nodig zijn voor de asielbeslissing, en dat zodra hij zijn zienswijze had ingediend, dat doel was bereikt. Hij verwees daarvoor naar een eerdere uitspraak van de rechtbank in Roermond.
De rechtbank in Middelburg volgt dit argument niet. De wet stelt twee voorwaarden voor deze vorm van bewaring: de asielaanvraag moet nog in behandeling zijn én er moet een risico op onttrekking bestaan. Aan beide voorwaarden was op het moment van de zitting nog steeds voldaan. De aanvraag was immers nog niet beslist en de minister had een concreet onttrekkingsrisico vastgesteld.
Aan de bewaring lagen meerdere zwaarwegende gronden ten grondslag. De man was Nederland niet op de voorgeschreven wijze binnengekomen, had zich eerder onttrokken aan vreemdelingentoezicht, had een eerder vertrekbevel niet opgevolgd en had aangegeven niet te willen meewerken aan zijn terugkeer. Als lichtere grond gold dat hij niet beschikte over voldoende middelen van bestaan. De man had geen van deze gronden betwist.
De rechtbank verklaart het beroep ongegrond en wijst het verzoek om schadevergoeding af.
Betrokken advocaten
mr. G. Cambier
verweerder
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:RBDHA:2025:16093, Rechtbank Den Haag, 26-08-2025, NL24.48495
Rechtbank Den Haag · Bestuursrecht; Vreemdelingenrecht
ECLI:NL:RBDHA:2025:5687, Rechtbank Den Haag, 03-04-2025, NL25.10728
Rechtbank Den Haag · Bestuursrecht; Vreemdelingenrecht
ECLI:NL:RBDHA:2025:5677, Rechtbank Den Haag, 02-04-2025, NL25.13772 NL25.13773 NL25.13779 NL25.13781 NL25.13783 NL25.13784 NL25.13785
Rechtbank Den Haag · Bestuursrecht; Vreemdelingenrecht
ECLI:NL:RBDHA:2024:22315, Rechtbank Den Haag, 19-12-2024, 24-47581
Rechtbank Den Haag · Bestuursrecht; Vreemdelingenrecht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Rechtbank Den HaagRechtsgebied
Bestuursrecht; VreemdelingenrechtZaaknummer
NL26.17536
Procedure
Eerste aanleg - enkelvoudig
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.