Vreemdelingenbewaring asielzoeker rechtmatig bevonden — RBDHA:2026:8475
Vreemdelingenbewaring / rechtmatigheidstoets bewaring asielzoeker
Eiser / verzoeker
Asielzoeker (naam geanonimiseerd)
Verweerder / gedaagde
Minister van Asiel en Migratie
Het beroep tegen de vreemdelingenbewaring is ongegrond verklaard en het verzoek om schadevergoeding is afgewezen.
- De vreemdelingenbewaring is terecht opgelegd op zowel de a-grond (onvoldoende vastgestelde identiteit) als de b-grond (risico op onttrekking aan toezicht).
- De weigering van eiser om de asielaanvraag te ondertekenen maakt de grondslag van artikel 59b Vw niet onjuist, nu hij herhaaldelijk een asielwens heeft uitgesproken.
- Een lichter middel zoals plaatsing op een vrijheidsbeperkende locatie is niet aan de orde voor een asielzoeker in procedure.
- De minister heeft voldoende rekening gehouden met de medische omstandigheden van eiser; geweigerde medewerking aan bloedsuikercontrole komt voor rekening van eiser.
- Het verzoek om schadevergoeding wordt afgewezen nu de bewaring rechtmatig is bevonden.
Samenvatting
Een asielzoeker die op 25 maart 2026 in vreemdelingenbewaring was gesteld, vocht deze maatregel aan bij de rechtbank Den Haag. Hij betoogde dat de bewaring op een onjuiste wettelijke grondslag was gebaseerd en dat een lichter middel had kunnen volstaan, mede gezien zijn medische problemen.
De man stelde dat hij eigenlijk geen asiel wilde aanvragen, maar medische hulp zocht. Die redenering volgde de rechtbank niet. Uit het gehoor voorafgaand aan de bewaring bleek juist dat hij meermaals had aangegeven asiel te willen aanvragen, en ook tijdens de zitting bevestigde hij deze wens. Dat hij uiteindelijk weigerde de asielaanvraag te ondertekenen, deed daar niets aan af.
De rechtbank oordeelde dat de bewaring terecht was opgelegd op twee afzonderlijke gronden. Ten eerste kon de identiteit en nationaliteit van de man niet met voldoende zekerheid worden vastgesteld, omdat hij geen reis- of identiteitsdocumenten had overgelegd en daar geen aannemelijke verklaring voor gaf. Ten tweede bestond een reëel risico dat hij zich aan het toezicht zou onttrekken. Dat risico werd onderbouwd met twee zware gronden: hij was niet op de voorgeschreven wijze Nederland binnengekomen en was in mei 2021 met onbekende bestemming vertrokken. Daarnaast had hij geen vaste woon- of verblijfplaats en onvoldoende eigen bestaansmiddelen. Het feit dat hij in een azc verbleef en financiële ondersteuning ontving van het COa, maakt dit volgens vaste rechtspraak niet anders.
Over het argument dat een lichter middel, zoals verblijf op een vrijheidsbeperkende locatie met meldplicht, had moeten worden opgelegd, was de rechtbank kort. Omdat de man een asielwens had, was plaatsing op een vrijheidsbeperkende locatie niet aan de orde — dat is bestemd voor vreemdelingen die moeten worden uitgezet, niet voor asielzoekers in procedure.
De man gaf aan te lijden aan diabetes, zijn gebit te zijn kwijtgeraakt en druk in zijn schedel te ervaren door zijn suikerziekte. Ook waren zijn medicijnen verloren gegaan. De rechtbank constateerde echter dat de minister voldoende rekening had gehouden met zijn gezondheid: hem was aangeboden zijn bloedsuiker te controleren, maar hij weigerde de vereiste vingerprik. Bovendien wees de minister erop dat het detentiecentrum Rotterdam over alle noodzakelijke medische voorzieningen beschikt, gelijkwaardig aan de reguliere gezondheidszorg.
Tot slot stelde de minister dat er voldoende voortvarend werd gewerkt aan de asielaanvraag: na de zitting zou de man worden overgebracht naar Schiphol om zijn aanvraag te formaliseren, met een aanmeldgehoor gepland op 7 april 2026.
De rechtbank verklaarde het beroep ongegrond en wees het verzoek om schadevergoeding af.
Betrokken advocaten
mr. P.A.L.A. van Ittersum
verweerder
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:RBDHA:2026:1922, Rechtbank Den Haag, 05-02-2026, NL25.21744
Rechtbank Den Haag · Bestuursrecht; Vreemdelingenrecht
ECLI:NL:RBDHA:2026:1960, Rechtbank Den Haag, 05-02-2026, NL25.33249
Rechtbank Den Haag · Bestuursrecht; Vreemdelingenrecht
ECLI:NL:RBDHA:2026:1942, Rechtbank Den Haag, 05-02-2026, AWB25-23435 en NL26.60210
Rechtbank Den Haag · Bestuursrecht; Vreemdelingenrecht
ECLI:NL:RBDHA:2026:1856, Rechtbank Den Haag, 04-02-2026, NL25.49598
Rechtbank Den Haag · Bestuursrecht; Vreemdelingenrecht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Rechtbank Den HaagRechtsgebied
Bestuursrecht; VreemdelingenrechtZaaknummer
NL26.16960
Procedure
Eerste aanleg - enkelvoudig
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.