Bewaring asielzoeker met Dublinclaimverzoek rechtmatig verklaard — RBDHA:2026:8476
vreemdelingenbewaring / Dublinoverdracht
Eiser / verzoeker
asielzoeker (naam geanonimiseerd)
Verweerder / gedaagde
minister van Asiel en Migratie
Beroep tegen de maatregel van vreemdelingenbewaring ongegrond verklaard en verzoek om schadevergoeding afgewezen.
- Zware gronden voor bewaring (o.a. ondocumenteerd inreizen, onttrekking aan toezicht, gebruik van aliassen, niet-medewerking overdrachtsbesluit) zijn alle terecht tegengeworpen.
- Man verklaarde meerdere malen niet terug te willen naar Portugal en was niet verschenen bij gehoren en vertrekgesprekken; toezegging tot medewerking in bewaring werd onvoldoende geacht.
- Lichter middel volstaat niet nu minister er redelijkerwijs van mocht uitgaan dat de man niet vrijwillig zou vertrekken.
- Minister werkt voldoende voortvarend aan overdracht: vertrekgesprekken gevoerd, laissez-passer afgegeven en vlucht gepland voor 8 april 2026.
- Verzoek om schadevergoeding afgewezen omdat de bewaring rechtmatig is bevonden.
Samenvatting
Een asielzoeker die in bewaring was gesteld in het detentiecentrum Rotterdam, stapte naar de rechter om zijn bewaring aan te vechten. De rechtbank Den Haag oordeelde dat de bewaring rechtmatig is en wees ook zijn verzoek om schadevergoeding af.
De minister van Asiel en Migratie had de man op 25 maart 2026 in bewaring gesteld op grond van de Dublinverordening. Portugal had eerder, op 5 januari 2026, ingestemd met het claimverzoek van Nederland, waarna op 28 januari 2026 een overdrachtsbesluit aan de man was opgelegd. De bewaring was bedoeld om zijn overdracht aan Portugal te verzekeren.
De minister legde meerdere zware gronden ten grondslag aan de bewaring. De man was Nederland zonder documenten binnengekomen, had zich tijdelijk onttrokken aan het toezicht door op 12 februari 2026 met onbekende bestemming te vertrekken en pas vijf dagen later terug te melden bij het asielzoekerscentrum, en had verschillende aliassen gebruikt met wisselende namen, geboortedata en -plaatsen. Bovendien had hij geen gevolg gegeven aan het overdrachtsbesluit, was hij niet verschenen bij gehoren en vertrekgesprekken, en had hij meermalen verklaard niet terug te willen naar Portugal.
De man voerde aan dat hij alleen in Duitsland onjuiste gegevens had verstrekt en dat hij bereid was mee te werken zodra het echt moest. De rechtbank volgde dat verweer niet. Omdat hij geen identiteitsdocument had overgelegd, was het gebruik van verschillende namen niet te controleren en daarmee niet te weerleggen. Zijn verklaring dat hij zou meewerken nu hij in bewaring zat, achtte de rechter onvoldoende overtuigend, mede gelet op zijn eerdere gedrag en uitlatingen.
Ook het argument dat een lichter middel, zoals een meldplicht of borgsom, volstond, wees de rechtbank van de hand. Gezien alle gronden en de verklaringen van de man mocht de minister er redelijkerwijs van uitgaan dat hij niet vrijwillig zou vertrekken.
De man had verder aangegeven zich lichamelijk niet goed te voelen en drugs te gebruiken, waaronder lyrica en diazepam, die hij zelf kocht. De rechtbank stelde vast dat het detentiecentrum Rotterdam over gelijkwaardige medische voorzieningen beschikt als in de vrije maatschappij en dat de man geen concrete persoonlijke omstandigheden had aangevoerd die tot een ander oordeel zouden nopen.
Tot slot oordeelde de rechtbank dat de minister voldoende voortvarend werkte aan de overdracht: er waren vertrekgesprekken gevoerd, een laissez-passer was afgegeven en een vlucht gepland voor 8 april 2026. Zicht op overdracht ontbrak dus niet. Het beroep werd ongegrond verklaard en het verzoek om schadevergoeding afgewezen.
Betrokken advocaten
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:RBDHA:2026:1960, Rechtbank Den Haag, 05-02-2026, NL25.33249
Rechtbank Den Haag · Bestuursrecht; Vreemdelingenrecht
ECLI:NL:RBDHA:2026:1856, Rechtbank Den Haag, 04-02-2026, NL25.49598
Rechtbank Den Haag · Bestuursrecht; Vreemdelingenrecht
ECLI:NL:RBDHA:2026:1812, Rechtbank Den Haag, 03-02-2026, NL25.51770
Rechtbank Den Haag · Bestuursrecht; Vreemdelingenrecht
ECLI:NL:RBDHA:2026:1813, Rechtbank Den Haag, 03-02-2026, NL25.51771
Rechtbank Den Haag · Bestuursrecht; Vreemdelingenrecht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Rechtbank Den HaagRechtsgebied
Bestuursrecht; VreemdelingenrechtZaaknummer
NL26.16949
Procedure
Eerste aanleg - enkelvoudig
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.