Naar inhoud
Juristi.nl
ECLI:NL:RBDHA:2026:8589Bestuursrecht; Vreemdelingenrecht

Pakistaanse asielzoeker moet alsnog naar Duitsland — RBDHA:2026:8589

Dublin-overdracht / asielaanvraag niet in behandeling genomen

Eiser / verzoeker

Pakistaanse man (geboren 1974)

VS

Verweerder / gedaagde

Minister van Asiel en Migratie

Het beroep is ongegrond verklaard en het besluit om de asielaanvraag niet in behandeling te nemen wegens Dublinverantwoordelijkheid van Duitsland blijft in stand.

  • Asielaanvraag niet in behandeling genomen omdat Duitsland op grond van de Dublinverordening verantwoordelijk is na eerder asielverzoek aldaar
  • Eiser heeft niet aannemelijk gemaakt dat er in Duitsland sprake is van systematische tekortkomingen in asielprocedure of opvang
  • Risico's in Pakistan kunnen niet in een Dublinprocedure worden beoordeeld, maar alleen in een inhoudelijke asielprocedure
  • Stellingen over gebrekkige rechtsbijstand en psychische klachten zijn niet met documenten onderbouwd
  • Interstatelijk vertrouwensbeginsel brengt mee dat medische en juridische voorzieningen in Duitsland als gelijkwaardig aan Nederland worden beschouwd

Samenvatting

Een Pakistaanse man die in december 2025 in Nederland een nieuwe asielaanvraag indiende, krijgt van de rechtbank Den Haag geen gelijk in zijn beroep. De minister van Asiel en Migratie weigerde de aanvraag in behandeling te nemen, omdat Duitsland volgens de Europese Dublinverordening verantwoordelijk is voor zijn zaak.

Uit het Europese Eurodac-systeem bleek dat de man eerder al in Duitsland asiel had aangevraagd. Dat land accepteerde op 30 december 2025 het verzoek van Nederland om hem terug te nemen. Op basis daarvan nam de minister het besluit de aanvraag niet te behandelen en de man over te dragen aan Duitsland.

AI-zoekassistent

Beschrijf uw zaak. Wij vinden de juiste advocaat.

In één of twee zinnen matcht onze AI uw situatie direct met gespecialiseerde advocaten, desgewenst in uw regio.

Match uit 19.638 advocatenGratis en vrijblijvendResultaat in seconden

De man verzette zich daartegen met verschillende argumenten. Hij vreesde dat hij na overdracht aan Duitsland zou worden uitgezet naar Pakistan, waar hij gevaar zou lopen. Duitsland had zijn eerdere asielaanvraag namelijk al afgewezen. Verder stelde hij in Duitsland slecht te zijn behandeld: hij had geen juridische hulp gekregen en wist niet waar hij klachten kon indienen. Ook gaf hij aan psychische klachten te hebben en bang te zijn daarvoor in Duitsland geen adequate zorg te ontvangen.

De rechtbank volgde deze argumenten niet. Binnen de Europese Unie geldt het zogenoemde interstatelijke vertrouwensbeginsel: lidstaten mogen er in principe van uitgaan dat andere EU-landen het Europese recht naleven. Alleen als iemand aannemelijk kan maken dat er in het verantwoordelijke land sprake is van stelselmatige tekortkomingen in de asielprocedure of opvang, kan van dit uitgangspunt worden afgeweken. Daarin slaagde de man niet.

Zijn zorgen over gevaar in Pakistan kunnen in deze procedure niet worden beoordeeld — dat is een inhoudelijke beoordeling die thuishoort in de asielprocedure zelf, niet in een Dublinprocedure over de vraag welk land verantwoordelijk is. De rechtbank verwees daarvoor naar een eerdere uitspraak van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State.

Ook zijn stellingen over het ontbreken van effectieve rechtsbijstand in Duitsland voor zogeheten Dublinclaimanten werden verworpen. De man onderbouwde zijn beweringen niet met documenten. Bovendien had Duitsland al aangegeven zijn aanvraag in behandeling te nemen, en bij klachten over de situatie daar kan hij terecht bij de overheid. Dat hij niet weet welke instantie dat is, verandert daar niets aan, aldus de rechtbank.

Zijn psychische klachten onderbouwde hij evenmin met stukken. Het vertrouwensbeginsel brengt mee dat ervan uit mag worden gegaan dat medische voorzieningen in Duitsland vergelijkbaar zijn met die in Nederland, tenzij het tegendeel aannemelijk wordt gemaakt — wat niet het geval was.

De rechtbank verklaarde het beroep ongegrond zonder zitting. De man ontvangt geen proceskostenvergoeding en het besluit tot overdracht aan Duitsland blijft in stand.

Betrokken advocaten

mr. R.E. Temmen

eiser

Advocatenkantoor Temmen, BERGEN OP ZOOM

355 uitspraken

Gerelateerde uitspraken

Gegevens

Datum uitspraak

Zaaknummer

NL26.15023

Procedure

Eerste aanleg - enkelvoudig

Bron: officiële uitspraak op rechtspraak.nl

Op de hoogte blijven

Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.

Adv.Ynvest Fund
6%

vast rendement

  • Vastgoed als zekerheid
  • Kwartaalbetalingen
  • Vanaf €30.000
Meer informatie

Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.

Recente uitspraken

RBDHA:2026:33582
Rechtbank Den Haag·
Bestuursrecht; Vreemdelingenrecht
RBDHA:2026:33581
Rechtbank Den Haag·
Bestuursrecht; Vreemdelingenrecht
RBDHA:2026:33580
Rechtbank Den Haag·
Bestuursrecht; Vreemdelingenrecht
RBDHA:2026:33579
Rechtbank Den Haag·
Bestuursrecht; Vreemdelingenrecht
RBDHA:2026:33585
Rechtbank Den Haag·
Bestuursrecht; Vreemdelingenrecht