Algerijnse asielzoeker verliest zaak ondanks gedeeltelijk gegrond beroep — RBDHA:2026:9044
Asielvergunning / geloofwaardigheidsbeoordeling asielrelaas
Eiser / verzoeker
Algerijnse asielzoeker
Verweerder / gedaagde
Minister van Asiel en Migratie
Het beroep is gegrond verklaard en het asielbesluit vernietigd, maar de rechtsgevolgen blijven in stand: de asielaanvraag wordt alsnog afgewezen en de man krijgt geen verblijfsvergunning; de minister betaalt €1.868 aan proceskosten.
- Rechtbank oordeelt dat de minister niet van een asielzoeker kan verlangen dat hij identiteitsdocumenten opvraagt bij de autoriteiten waartegen hij bescherming zoekt
- Asielverhaal over problemen met investeerders ongeloofwaardig wegens wisselende verklaringen over duur werkzaamheden en onvoldoende inspanningen om problemen te onderbouwen met documenten
- Onderscheid lening versus investering is niet relevant voor geloofwaardigheid: de kern van de problemen (schuld die niet kan worden terugbetaald) blijft hetzelfde
- Terugkeerbesluit terecht opgelegd op basis van eerder Frans terugkeerbesluit; interstatelijk vertrouwensbeginsel staat aan verweer in de weg
- Asielbesluit vernietigd wegens fout over identiteit, maar rechtsgevolgen in stand gelaten zodat asielaanvraag alsnog wordt afgewezen
Samenvatting
Een Algerijnse man die in Nederland asiel had aangevraagd, verloor zijn zaak ondanks het feit dat de rechtbank Den Haag hem deels gelijk gaf. De man stelde dat hij was gevlucht na problemen met twee zakenpartners met wie hij een kledingwinkel was gestart in Algerije. Toen de winkel mislukte, eisten de partners hun geld terug en deden ze aangifte van diefstal bij de politie. De man vreesde bij terugkeer mishandeling en verkrachting in een Algerijnse gevangenis.
De minister van Asiel en Migratie had de asielaanvraag afgewezen, deels omdat de identiteit van de man ongeloofwaardig werd geacht. De man had zijn identiteitsdocumenten verloren op zee tijdens zijn vlucht. De minister verweet hem dat hij geen nieuwe documenten had aangevraagd bij de Algerijnse autoriteiten. De rechtbank verwierp dit standpunt: van een asielzoeker kan niet worden verlangd dat hij contact opneemt met de autoriteiten waartegen hij juist bescherming zoekt. Ook het argument dat de man in Europa rondreisde zonder overal asiel aan te vragen, zegt volgens de rechtbank niets over iemands identiteit. Op dit punt gaf de rechtbank de man gelijk.
Over zijn asielverhaal zelf oordeelde de rechtbank echter anders. De man had wisselend verklaard over hoe lang hij in de kledingwinkel had gewerkt — twee jaar volgens zijn eerste verklaring, vijf maanden later. Ook had hij nauwelijks moeite gedaan om zijn problemen te onderbouwen met documenten, terwijl hij al sinds 2021 in Europa verblijft. Zijn verklaring dat de Algerijnse autoriteiten corrupt zijn, werd als onvoldoende beschouwd. Verder had hij zich nooit tot de Algerijnse politie gewend over de bedreigingen, en had hij jarenlang in Europa rondgetrokken zonder asiel aan te vragen — wat zich volgens de rechtbank niet verdraagt met een echte beschermingsbehoefte.
De vraag of het geld in de kledingwinkel een lening of een investering was, deed er volgens de rechtbank niet toe: de kern van zijn verhaal — dat hij geld schuldig was en dat niet kon terugbetalen — bleef hetzelfde, ongeacht de juridische kwalificatie van de financiering.
Over het terugkeerbesluit voerde de man aan dat hij niet wist van een eerder Frans terugkeerbesluit. De rechtbank ging daar niet in mee: op grond van het interstatelijk vertrouwensbeginsel mag de Nederlandse minister ervan uitgaan dat de Franse autoriteiten dat besluit correct hebben bekendgemaakt. Omdat de man niet aan dat besluit had voldaan, was het terecht dat hem een vertrekplicht zonder termijn en een inreisverbod waren opgelegd.
Hoewel de rechtbank het besluit van de minister vernietigde — vanwege de fout over de identiteit — liet zij de rechtsgevolgen ervan in stand. Dat betekent in de praktijk dat de asielaanvraag alsnog wordt afgewezen. De man krijgt geen verblijfsvergunning en moet Nederland verlaten. De minister moet wel de proceskosten vergoeden: een bedrag van €1.868.
Betrokken advocaten
mr. S. Kuster
verweerder
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:RBDHA:2026:1821, Rechtbank Den Haag, 02-02-2026, NL25.26896 T
Rechtbank Den Haag · Bestuursrecht; Vreemdelingenrecht
ECLI:NL:RBDHA:2026:1581, Rechtbank Den Haag, 30-01-2026, NL25.59326
Rechtbank Den Haag · Bestuursrecht; Vreemdelingenrecht
ECLI:NL:RBDHA:2026:253, Rechtbank Den Haag, 08-01-2026, NL25.59324
Rechtbank Den Haag · Bestuursrecht; Vreemdelingenrecht
ECLI:NL:RBDHA:2026:125, Rechtbank Den Haag, 06-01-2026, NL25.26897
Rechtbank Den Haag · Bestuursrecht; Vreemdelingenrecht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Rechtbank Den HaagRechtsgebied
Bestuursrecht; VreemdelingenrechtZaaknummer
NL25.58385
Procedure
Eerste aanleg - enkelvoudig
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.