Marokkaanse asielzoeker mag worden overgedragen aan Slovenië — RBDHA:2026:9096
Dublin-overdracht / niet in behandeling nemen asielaanvraag
Eiser / verzoeker
Marokkaanse asielzoeker
Verweerder / gedaagde
Minister van Asiel en Migratie
Het beroep is ongegrond verklaard; de asielaanvraag blijft buiten behandeling en de man mag worden overgedragen aan Slovenië.
- Slovenië is op grond van de Dublinverordening verantwoordelijk voor de asielaanvraag; Nederland hoeft deze niet in behandeling te nemen.
- Het interstatelijk vertrouwensbeginsel ten aanzien van Slovenië is niet weerlegd: eiser heeft geen concrete systeemfouten in opvang of asielprocedure aangetoond.
- De wachttijd van drie tot twintig dagen voor het indienen van een asielaanvraag in Slovenië overschrijdt de Jawo-drempel voor mensonwaardige behandeling niet.
- De ontslagregels voor vluchtelingenadviseurs zijn al jaren bekend en hebben eerder niet geleid tot het oordeel dat Slovenië niet vertrouwd kan worden.
- Een beroep op artikel 17 Dublinverordening (discretionaire clausule) slaagt niet, nu eiser zijn traumaklachten en de noodzaak van behandeling in Nederland niet heeft onderbouwd.
Samenvatting
Een Marokkaanse man vroeg in Nederland asiel aan, maar de minister van Asiel en Migratie nam die aanvraag niet in behandeling. Op grond van de Europese Dublinverordening is namelijk Slovenië verantwoordelijk: de man had eerder al asiel gevraagd in dat land, en Slovenië heeft ingestemd met zijn terugname. De man ging hiertegen in beroep bij de rechtbank Den Haag.
De kern van het geschil draait om de vraag of de man in Slovenië een eerlijke kans krijgt op een zorgvuldige asielprocedure. Hij voerde aan dat de rechtsbijstand in Slovenië niet onafhankelijk is, doordat de wet nieuwe ontslaggronden bevat voor vluchtelingenadviseurs. Bovendien zou hij na aankomst in Slovenië drie tot twintig dagen moeten wachten voordat hij formeel een asielaanvraag kan indienen, en vreesde hij in die periode op straat te belanden zonder opvang of medische zorg. Ook stelde hij risico te lopen op gedwongen terugkeer naar Marokko via Slovenië.
De rechtbank gaat niet mee in deze bezwaren. Uitgangspunt is het zogenoemde interstatelijk vertrouwensbeginsel: Nederland mag er in principe vanuit gaan dat Slovenië zijn internationale verplichtingen nakomt. Dat vermoeden kan worden weerlegd, maar daarvoor is concreet bewijs nodig van ernstige tekortkomingen in de Sloveense asielprocedure of opvang. De rechtbank oordeelt dat de man dat bewijs niet heeft geleverd.
Uit het door de man zelf aangehaalde AIDA-rapport over Slovenië blijkt dat Dublinclaimanten geen problemen ondervinden bij toegang tot de asielprocedure en dat opvang al beschikbaar is zodra iemand kenbaar maakt een aanvraag te willen indienen. De wachttijd van maximaal twintig dagen is een praktisch ongemak, maar overschrijdt niet de hoge drempel die het Europese Hof van Justitie in het zogenoemde Jawo-arrest heeft gesteld voor wat een mensonwaardige situatie oplevert.
Over de bezorgdheid rond de onafhankelijkheid van vluchtelingenadviseurs overweegt de rechtbank dat de betreffende ontslagregels al jaren bestaan en ook al bekend waren toen de hoogste bestuursrechter — de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State — in eerdere uitspraken uit 2022, 2023 en 2026 oordeelde dat Nederland Slovenië mag vertrouwen. Het meest recente AIDA-rapport laat geen wezenlijk andere situatie zien. Bovendien biedt Slovenië in de beroepsfase wél rechtsbijstand, zoals Europese regels voorschrijven. Mochten er toch problemen zijn, dan moet de man zich wenden tot de Sloveense autoriteiten; dat dit bij voorbaat zinloos zou zijn, heeft hij niet aangetoond.
Een beroep op bijzondere persoonlijke omstandigheden — de man noemde jarenlang trauma als reden om de procedure toch in Nederland te voeren — slaagt evenmin. Hij heeft niet onderbouwd dat hij daarvoor behandeling ondergaat, noch dat Nederland het meest aangewezen land is voor die behandeling.
De rechtbank verklaart het beroep ongegrond. De man mag worden overgedragen aan Slovenië en krijgt geen proceskostenvergoeding.
Betrokken advocaten
mr. B.H. Wezeman
verweerder
Betrokken rechters
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:RVS:2026:559, Raad van State, 02-02-2026, 202401648/1/V3
Raad van State · Bestuursrecht; Vreemdelingenrecht
ECLI:NL:RBDHA:2026:724, Rechtbank Den Haag, 19-01-2026, NL26.136
Rechtbank Den Haag · Bestuursrecht; Vreemdelingenrecht
ECLI:NL:RBDHA:2026:488, Rechtbank Den Haag, 13-01-2026, NL25.29178
Rechtbank Den Haag · Bestuursrecht; Vreemdelingenrecht
ECLI:NL:RBDHA:2026:491, Rechtbank Den Haag, 13-01-2026, NL24.47985
Rechtbank Den Haag · Bestuursrecht; Vreemdelingenrecht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Rechtbank Den HaagRechtsgebied
Bestuursrecht; VreemdelingenrechtZaaknummer
NL26.4497
Procedure
Eerste aanleg - enkelvoudig
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
Nieuwe uitspraken van deze rechter
- mw. mr. A. Sibma
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.