Rechter verlaagt vpb-aanslag en boete na jarenlang geen aangifte — RBGEL:2026:2336

Een besloten vennootschap in liquidatie uit een niet nader genoemde plaats heeft jarenlang geen aangifte vennootschapsbelasting gedaan. Vanaf de oprichting in 2012 tot en met belastingjaar 2019 werd er nooit tijdig aangifte ingediend, en ook over 2020 bleef de aangifte uit — ondanks uitnodiging, herinnering én aanmaning door de Belastingdienst. De fiscus stelde de aanslag voor 2020 ambtshalve vast op een belastbaar bedrag van € 17.500 en legde tegelijkertijd een verzuimboete op van € 5.514.

De vennootschap had één bestuurder en aandeelhouder, die in 2012 een ontslagvergoeding van ruim € 123.000 in de BV had ingebracht in ruil voor een recht op stamrechtuitkeringen. De BV had daardoor een vordering op hem, die door de jaren heen was opgelopen. Bezwaar tegen de aanslag werd door de inspecteur niet-ontvankelijk verklaard, waarna beroep bij de rechtbank volgde.

De rechtbank stelde allereerst vast dat het bezwaar ten onrechte niet-ontvankelijk was verklaard — dit maakte het beroep al gegrond. Omdat beide partijen geen terugwijzing wensten en vroegen om een inhoudelijk oordeel, besloot de rechtbank zelf de zaak te beoordelen.

Inhoudelijk oordeelde de rechtbank dat de schatting van de inspecteur niet berustte op een redelijke grondslag. De fiscus had de winst geraamd op basis van gemiddelde sectorgegevens en eerdere ambtshalve aanslagen, maar hield geen rekening met concrete aanknopingspunten zoals de bankafschriften en de leenverhouding tussen de BV en haar bestuurder. Dat vond de rechtbank onvoldoende.

Zelf stelde de rechtbank de belastbare winst vast op basis van de vordering van de BV op de bestuurder. Die vordering bedroeg eind 2013 al ruim € 131.000 en was — bij een zakelijke rente van 5% en zonder enige aflossing — tegen eind 2019 opgelopen tot ruim € 176.000. De rente over 2020 werd daarmee berekend op € 8.820. Na aftrek van bankkosten van € 25 per jaar stelde de rechtbank de belastbare winst vast op € 8.795 — aanzienlijk lager dan de € 17.500 waarvan de fiscus was uitgegaan.

De verzuimboete bleef in beginsel overeind: de vennootschap had immers voor de achtste keer verzuimd aangifte te doen, en een beroep op afwezigheid van alle schuld slaagde niet. De financiële problemen van de bestuurder in privé konden niet zonder meer worden doorgetrokken naar de vennootschap zelf. Wel constateerde de rechtbank ambtshalve — dus zonder dat de vennootschap erom had gevraagd — dat de redelijke termijn voor berechting was overschreden. Tussen het opleggen van de boete in november 2022 en de uitspraak in maart 2026 waren meer dan twee jaar verstreken. De overschrijding bedroeg afgerond anderhalf jaar, wat leidde tot een korting van 15% op de boete.

De rechtbank vernietigde de uitspraak op bezwaar, verlaagde de aanslag naar een belastbaar bedrag van € 8.795, paste de belastingrentebeschikking dienovereenkomstig aan, en verlaagde de verzuimboete van € 5.514 naar € 4.686.