Naar inhoud
Juristi.nl
ECLI:NL:RBGEL:2026:6181Bestuursrecht; Belastingrecht

Rechtbank wijst beroep tegen erfbelasting af ondanks wens tot hogere aanslag — RBGEL:2026:6181

erfbelasting

Eiser / verzoeker

belanghebbende (dochter en erfgename)

VS

Verweerder / gedaagde

de inspecteur van de belastingdienst en de Staat der Nederlanden

Beroep tegen de aanslag erfbelasting van € 29.253 ongegrond verklaard, met een schadevergoeding van € 1.500 wegens overschrijding van de redelijke termijn.

  • Beroep tegen de aanslag erfbelasting ongegrond verklaard: de aanslag van € 29.253 blijft in stand.
  • Belanghebbende bepleitte juist een hogere waarde van de geerfde aandelen, omdat haar broer haar op basis daarvan moet uitkopen, maar het verbod op reformatio in peius staat een hogere aanslag in de weg.
  • Het belang van belanghebbende is civielrechtelijk van aard en raakt niet aan de hoogte van de aanslag zelf.
  • Rechtbank kent € 1.500 immateriele schadevergoeding toe wegens overschrijding van de redelijke termijn met zestien maanden, te verdelen tussen de inspecteur en de Staat.
  • Inspecteur en Staat moeten ieder € 116,75 aan proceskosten vergoeden vanwege het geslaagde verzoek om schadevergoeding.

Samenvatting

Een vrouw uit Gelderland heeft bij de rechtbank tevergeefs geprobeerd een hogere aanslag erfbelasting te krijgen dan de inspecteur haar had opgelegd. Achter dat ongewone verzoek zat een familieruzie over de waarde van aandelen die zij van haar overleden moeder erfde.

De moeder van de vrouw overleed in februari 2020 en liet haar dochter en zoon achter als erfgenamen. In het testament stond dat de zoon de aandelen in het familiebedrijf zou krijgen, onder de verplichting om een kwart van de waarde daarvan aan zijn zus uit te keren. Die waarde moest worden vastgesteld op dezelfde manier als voor de erfbelasting. De broer had met de vereffenaar van de nalatenschap een waarde van € 500.000 afgesproken, gebaseerd op cijfers van zijn eigen adviseur, zonder dat zijn zus daarbij betrokken was. Op basis van die waarde legde de inspecteur de vrouw een aanslag erfbelasting op van aanvankelijk € 52.507, die na bezwaar werd verminderd tot € 29.253 op basis van een belaste verkrijging van € 209.631.

AI-zoekassistent

Beschrijf uw zaak. Wij vinden de juiste advocaat.

In één of twee zinnen matcht onze AI uw situatie direct met gespecialiseerde advocaten, desgewenst in uw regio.

Match uit 19.638 advocatenGratis en vrijblijvendResultaat in seconden

De vrouw vond de vastgestelde waarde van de aandelen te laag en bepleitte een waarde van € 800.000. Zij accepteerde dat dit voor haarzelf tot een hogere aanslag erfbelasting zou leiden, omdat haar broer haar de aandelen moet vergoeden tegen de waarde die in de aanslag staat: hoe hoger die waarde, hoe meer geld zij van haar broer krijgt. Haar belang lag dus niet bij een lagere fiscale rekening, maar bij de uitkomst van het geschil met haar broer.

De rechtbank moest eerst beoordelen of de vrouw wel mocht procederen tegen een aanslag die zij eigenlijk hoger wilde hebben. Dat mocht, omdat zij door de opgelegde aanslag al automatisch een ingang tot de rechter heeft en dus procesbelang heeft. Inhoudelijk kon haar beroep echter niet slagen. De rechtbank wees op het verbod op reformatio in peius: een belanghebbende die in bezwaar of beroep gaat tegen een aanslag mag daardoor niet in een slechtere positie komen te verkeren dan zonder dat rechtsmiddel. Het belang van de vrouw was civielrechtelijk van aard, het ging haar om de verrekening met haar broer, en had niets te maken met de hoogte van de aanslag zelf. Een beroep op de rechtsingang van artikel 54 van de Successiewet was volgens de rechtbank ook niet nodig, omdat zij al een aanslag had gekregen en dus al een eigen ingang tot de rechter had. Een door de gemachtigde aangehaalde uitspraak van de Raad van State bood volgens de rechtbank geen steun voor een uitzondering op deze vaste lijn. Aan het argument dat een rekening-courantschuld ten onrechte niet was meegenomen, kwam de rechtbank niet toe, omdat dit hoe dan ook niet tot een gegrond beroep kon leiden.

Wel kreeg de vrouw gelijk op een ander punt. Zij had gevraagd om een schadevergoeding wegens de te lange behandelduur van haar zaak. De rechtbank stelde vast dat de redelijke termijn van twee jaar met zestien maanden was overschreden, gerekend vanaf de ontvangst van haar bezwaarschrift in maart 2023. Dat leverde een schadevergoeding op van € 1.500, waarvan de inspecteur € 500 moet betalen en de Staat der Nederlanden de resterende € 1.000, omdat een deel van de vertraging in de bezwaarfase en een deel in de beroepsfase viel.

Het beroep tegen de aanslag zelf werd ongegrond verklaard, zodat de aanslag erfbelasting van € 29.253 in stand blijft. De rechtbank veroordeelde de inspecteur en de Staat wel ieder tot vergoeding van € 116,75 aan proceskosten aan de vrouw, vanwege haar geslaagde verzoek om schadevergoeding wegens de trage procedure. Het griffierecht krijgt zij niet terug.

Gegevens

Datum uitspraak

Zaaknummer

ARN 24/5753

Procedure

Eerste aanleg - enkelvoudig

Bron: officiële uitspraak op rechtspraak.nl

Op de hoogte blijven

Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.

Adv.Ynvest Fund
6%

vast rendement

  • Vastgoed als zekerheid
  • Kwartaalbetalingen
  • Vanaf €30.000
Meer informatie

Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.

Recente uitspraken

RBGEL:2026:8768
Rechtbank Gelderland·
Bestuursrecht; Belastingrecht
RBGEL:2026:8817
Rechtbank Gelderland·
Bestuursrecht; Belastingrecht
RBGEL:2026:8636
Rechtbank Gelderland·
Bestuursrecht; Belastingrecht
RBGEL:2026:8556
Rechtbank Gelderland·
Bestuursrecht; Belastingrecht
RBGEL:2026:8449
Rechtbank Gelderland·
Bestuursrecht; Belastingrecht