Rechter herstelt fout bij niet-ontvankelijkverklaring wegens griffierecht — RBGEL:2026:6401
verzet tegen niet-ontvankelijkverklaring wegens griffierecht
Eiser / verzoeker
Korpschef van de politie
Verweerder / gedaagde
heffingsambtenaar van de gemeente Overbetuwe
Rechtbank verklaart het verzet gegrond; de eerdere niet-ontvankelijkverklaring vervalt en de procedure wordt hervat.
- De rechtbank had het beroep van de politie eerder zonder zitting niet-ontvankelijk verklaard wegens het niet tijdig betalen van griffierecht
- De nota griffierecht was abusievelijk op naam gesteld van de gemachtigde in plaats van de Korpschef van de politie, wat tot verwarring leidde
- Het griffierecht bleek uiteindelijk volledig te zijn betaald, deels net na de gestelde termijn maar wel vóór de eerdere uitspraak
- De rechtbank oordeelt dat niet buiten redelijke twijfel vaststond dat het beroep niet-ontvankelijk was, en verklaart het verzet gegrond
- De eerdere uitspraak vervalt en het onderzoek wordt hervat; een proceskostenvergoeding wordt niet toegekend
Samenvatting
De politie heeft gelijk gekregen in een procedure over een griffierechtkwestie, nadat de rechtbank eerder haar beroep in een belastingzaak zonder zitting niet-ontvankelijk had verklaard. Volgens de rechtbank stond helemaal niet buiten redelijke twijfel vast dat het griffierecht te laat was betaald.
De zaak gaat terug op een beroep dat de Korpschef van de politie in december 2024 instelde tegen een beslissing van de heffingsambtenaar van de gemeente Overbetuwe. De griffier wees de politie eerst per brief, en later nogmaals per aangetekende brief, op de verplichting om binnen vier weken griffierecht te betalen. Die aangetekende brief kon echter niet worden bezorgd en werd niet op tijd afgehaald bij een PostNL-punt, waarna de brief bij de rechtbank retour kwam. De griffier plaatste de brief vervolgens in het digitale dossier, met een nieuwe termijn van twee weken.
Omdat het griffierecht naar het oordeel van de rechtbank niet op tijd was betaald, verklaarde zij het beroep in maart 2025 met toepassing van een vereenvoudigde procedure (zonder zitting) niet-ontvankelijk. Tegen die uitspraak kwam de politie in verzet: volgens de Korpschef was het griffierecht wel degelijk op tijd voldaan, en bovendien was er iets misgegaan met de tenaamstelling van de betalingsnota.
Die nota bleek namelijk niet op naam van de Korpschef van de politie te zijn gesteld, die het griffierecht wettelijk verschuldigd was, maar op naam van de gemachtigde die namens de Korpschef optrad. Die gemachtigde had de nota zelf niet eens ontvangen, maar alleen een interne e-mail van het secretariaat van het politiedienstencentrum met de mededeling dat er nog griffierecht openstond. Met enige moeite lukte het hem om het bedrag alsnog te betalen zonder de originele nota, al werd hierbij in eerste instantie abusievelijk maar € 370 overgemaakt in plaats van € 371, waarna het resterende bedrag van € 1 pas na het verstrijken van de betalingstermijn werd bijbetaald.
De rechtbank moest in deze verzetprocedure alleen beoordelen of zij het beroep terecht zonder zitting had mogen afdoen op de grond dat het kennelijk, dat wil zeggen buiten redelijke twijfel, niet-ontvankelijk was. Zij oordeelde dat het versturen van de nota aan de gemachtigde op zichzelf niet onjuist was, omdat correspondentie via een gemachtigde mag verlopen. Dat de nota echter op naam van de gemachtigde zelf was gesteld, terwijl de Korpschef van de politie het griffierecht verschuldigd was, was dat wel. Dit werd volgens de rechtbank nog versterkt doordat in het beroepschrift al stond vermeld dat post gericht moest worden aan het politiedienstencentrum ter attentie van deze gemachtigde. Hierdoor was aannemelijk dat er verwarring was ontstaan.
Ook stelde de rechtbank vast dat het griffierecht uiteindelijk volledig was betaald, met dien verstande dat het laatste bedrag van € 1 pas na de gestelde termijn binnenkwam, maar nog wel vóórdat de rechtbank eerder uitspraak deed. Al deze omstandigheden waren naar het oordeel van de rechtbank relevant voor de vraag of sprake was van een verschoonbaar verzuim, en maakten dat niet buiten redelijke twijfel vaststond dat het beroep niet-ontvankelijk was.
De rechtbank concludeerde dat zij ten onrechte had geoordeeld dat het beroep kennelijk niet-ontvankelijk was en de zaak dus ten onrechte zonder zitting had afgedaan. Zij verklaarde het verzet daarom gegrond, waardoor de eerdere uitspraak van 18 maart 2025 vervalt en het onderzoek wordt hervat vanaf het punt waarop het was gebleven vóór die uitspraak. De rechtbank merkte daarbij nadrukkelijk op dat het beroep na hervatting van het onderzoek alsnog niet-ontvankelijk of ongegrond kan worden verklaard. Voor een proceskostenvergoeding zag de rechtbank geen aanleiding, omdat niet was gebleken dat de politie daarvoor in aanmerking komende kosten had gemaakt.
Betrokken rechters
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:RBGEL:2026:8332, Rechtbank Gelderland, 30-10-2026, ARN 24/8090
Rechtbank Gelderland · Bestuursrecht; Belastingrecht
Rechtbank: bezwaar tegen stuitingsbrief belastingschuld erflater niet-ontvankelijk, beroep ongegrond
Rechtbank Gelderland · Bestuursrecht; Belastingrecht
Belastingrechter verklaart beroep gastouder niet-ontvankelijk wegens te late indiening
Rechtbank Gelderland · Bestuursrecht; Belastingrecht
ECLI:NL:RBDHA:2026:5117, Rechtbank Den Haag, 10-03-2026, NL25.50647+48
Rechtbank Den Haag · Bestuursrecht; Vreemdelingenrecht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Rechtbank GelderlandRechtsgebied
Bestuursrecht; BelastingrechtZaaknummer
ARN 24/8999
Procedure
Eerste aanleg - enkelvoudig
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
Nieuwe uitspraken van deze rechter
- dhr. mr. W. Loof
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.