Rechtbank blijft bevoegd in tegeneis Thomassen Energy over merkgebruik — RBGEL:2026:6429
internationale bevoegdheid bij tegeneis in merkengeschil
Eiser / verzoeker
voormalig werknemer, woonachtig buiten de Europese Unie
Verweerder / gedaagde
Thomassen Energy B.V.
Rechtbank wijst de incidentele vordering tot onbevoegdverklaring af en veroordeelt de eiser tot € 842 proceskosten; het merkengeschil zelf moet nog inhoudelijk worden behandeld.
- Nederlandse rechter is bevoegd voor de oorspronkelijke vordering van de eiser omdat Thomassen Energy als gedaagde in Nederland is gevestigd
- Voor de tegeneis van Thomassen Energy tegen de in het buitenland wonende eiser geldt het commune internationaal privaatrecht, niet de Brussel I-bis-verordening
- Voldoende samenhang tussen vordering en tegeneis omdat beide over hetzelfde verwijt van onrechtmatig merkgebruik gaan, wat rechtsmacht voor de tegeneis rechtvaardigt
- Eiser verliest het bevoegdheidsincident en wordt veroordeeld tot € 842 proceskosten; de hoofdzaak gaat verder met een mondelinge behandeling
Samenvatting
De rechtbank Gelderland mag zich ook buigen over de tegenclaim van Thomassen Energy tegen een voormalige werknemer die in het buitenland woont, ondanks dat het verweten gedrag zich buiten Nederland zou hebben afgespeeld. De rechtbank verwierp een poging van die oud-werknemer om die tegenclaim buiten de Nederlandse rechtszaal te houden, en veroordeelde hem tot betaling van de proceskosten.
De zaak draait om een geschil tussen Thomassen Energy, gevestigd in Rheden, en een voormalige werknemer die inmiddels in het buitenland woont, over het gebruik van de merken en handelsnamen van het bedrijf. Volgens Thomassen Energy heeft de man geen toestemming om die merken en handelsnamen te gebruiken, en heeft het bedrijf die toestemming ook nooit gegeven. De man start daarom zelf een procedure: hij vordert een verklaring dat Thomassen Energy onrechtmatig heeft gehandeld door tegen derden te zeggen dat hij de merken zonder toestemming gebruikte, en eist daarvoor schadevergoeding.
Thomassen Energy stelde op haar beurt een tegeneis in, een zogenoemde vordering in reconventie, waarin het bedrijf een verklaring vraagt dat de man als voormalig werknemer zijn zorgplicht heeft geschonden of onrechtmatig heeft gehandeld door de merken en handelsnamen te gebruiken, plus schadevergoeding.
Voordat de zaak inhoudelijk kon worden behandeld, probeerde de man deze tegeneis van tafel te krijgen. Hij voerde aan dat de Nederlandse rechter daarvoor geen rechtsmacht had, omdat het verweten merkgebruik plaatsvond in de British Virgin Islands, Dubai, Oman, Nigeria en Australië, en dus niet in Nederland.
De rechtbank ging daar niet in mee. Eerst stelde zij vast dat de Nederlandse rechter sowieso bevoegd is om over de oorspronkelijke vordering van de man te oordelen, omdat Thomassen Energy als gedaagde partij in Nederland is gevestigd. Voor de vraag of de rechtbank ook over de tegeneis mag oordelen, moest gekeken worden naar de Nederlandse regels voor internationale bevoegdheid, omdat de man zelf buiten de Europese Unie woont. Die regels bepalen dat een rechter die al bevoegd is voor de oorspronkelijke vordering, in beginsel ook bevoegd is voor een daarmee samenhangende tegeneis.
Volgens de rechtbank bestaat die samenhang hier wel degelijk: beide vorderingen draaien in de kern om hetzelfde geschil, namelijk of de man de merken en handelsnamen van Thomassen Energy op onrechtmatige wijze heeft gebruikt. Als twee verschillende rechters over deze met elkaar verweven kwesties zouden oordelen, zou dat volgens de rechtbank het risico op tegenstrijdige uitspraken met zich meebrengen. Om die reden verklaarde de rechtbank zich ook bevoegd om de tegeneis van Thomassen Energy te behandelen.
Omdat de man dit bevoegdheidsverweer verloor, moet hij de proceskosten van Thomassen Energy vergoeden, in totaal € 842. Voor de hoofdzaak zelf bepaalde de rechtbank dat er eerst een mondelinge behandeling komt, waarbij de man in persoon aanwezig moet zijn en Thomassen Energy vertegenwoordigd moet zijn door iemand die goed op de hoogte is van de zaak. Tijdens die zitting kan de rechtbank ook een voorlopig oordeel geven over de inhoud van het geschil en onderzoeken of partijen tot een schikking kunnen komen.
De rechtbank wees de incidentele vordering tot onbevoegdverklaring af en veroordeelde de man tot betaling van € 842 aan proceskosten. De inhoudelijke beoordeling van het merkengeschil zelf moet nog plaatsvinden.
Betrokken advocaten
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:GHAMS:2025:437, Gerechtshof Amsterdam, 18-02-2025, 200.318.252/01
Gerechtshof Amsterdam · Civiel Recht
ECLI:NL:GHAMS:2024:1380, Gerechtshof Amsterdam, 21-05-2024, 200.318.252/01
Gerechtshof Amsterdam · Civiel Recht
ECLI:NL:RBDHA:2023:17282, Rechtbank Den Haag, 15-11-2023, C/09/647601 / HA ZA 23-434
Rechtbank Den Haag · Civiel Recht; Intellectueel-eigendomsrecht
ECLI:NL:RBMNE:2023:5585, Rechtbank Midden-Nederland, 25-10-2023, 540909
Rechtbank Midden-Nederland · Civiel Recht; Ondernemingsrecht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Rechtbank GelderlandRechtsgebied
Civiel RechtZaaknummer
C/05/461793
Procedure
Bodemzaak
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.