Rechtbank legt vader zeven jaar cel op voor misbruik van dochter en stiefdochter — RBGEL:2026:7232
ontucht met minderjarig (stief)kind en heimelijk filmen
Eiser / verzoeker
officier van justitie
Verweerder / gedaagde
verdachte
Verdachte veroordeeld tot zeven jaar gevangenisstraf, een vrijheidsbeperkende maatregel van vijf jaar en betaling van in totaal ruim € 41.000 schadevergoeding aan de twee slachtoffers.
- Rechtbank acht de verklaringen van beide aangeefsters betrouwbaar en voldoende ondersteund door WhatsAppberichten, een handgeschreven briefje en foto's
- Rechtbank gebruikt schakelbewijs: overeenkomsten in de wijze van misbruik bij beide slachtoffers versterken elkaars verklaringen
- Rechtbank legt zeven jaar onvoorwaardelijke gevangenisstraf op, conform de eis van de officier van justitie
- Rechtbank legt een vrijheidsbeperkende maatregel op: vijf jaar contact- en gebiedsverbod met vervangende hechtenis bij overtreding
- Beide benadeelde partijen krijgen elk € 20.000 smartengeld toegewezen; toekomstige schadeposten worden niet-ontvankelijk verklaard
Samenvatting
Een man werd er door zijn dochter en stiefdochter van beschuldigd hen jarenlang seksueel te hebben misbruikt, vanaf hun zevende en negende levensjaar tot hun vijftiende. Daarnaast zou hij een verborgen camera hebben geplaatst in de toiletruimte van zijn woning om onbekende bezoekers heimelijk te filmen.
De rechtbank Gelderland boog zich over de vraag of de verklaringen van de twee aangeefsters betrouwbaar genoeg waren om als bewijs te gebruiken. De verdachte ontkende het misbruik en zijn raadsman voerde aan dat de verklaringen op elkaar waren afgestemd en te algemeen waren om als bewijs te kunnen dienen. De rechtbank volgde dat verweer niet. Ze achtte de verklaringen consistent, gedetailleerd en authentiek, onder meer omdat de aangeefsters gebeurtenissen koppelden aan andere, onafhankelijk vast te stellen momenten, zoals een brand die een broertje veroorzaakte. Ook wees de rechtbank erop dat de stiefdochter pas aangifte deed nadat de verdachte haar opnieuw geld had aangeboden in ruil voor seks, wat volgens de rechtbank niet past bij een vooropgezet plan om hem te laten vervolgen.
Naast de verklaringen zelf vond de rechtbank voldoende steunbewijs: WhatsAppgesprekken waarin de verdachte reageerde op een bericht van zijn stiefdochter dat zij nooit meer seks met hem wilde met de woorden dat hij dat niet meer zou doen en sorry zei, een handgeschreven briefje waarin hij zijn dochter vroeg zichzelf te filmen in ruil voor een nieuwe telefoon, en foto's van de vagina van de stiefdochter die op een geheugenkaart van de verdachte waren aangetroffen. Ook gebruikte de rechtbank zogeheten schakelbewijs: de manier waarop de verdachte bij beide meisjes te werk ging, van betasten naar penetratie en het aanbieden van geld en cadeaus, vertoonde volgens de rechtbank een herkenbaar patroon dat de afzonderlijke verklaringen onderling versterkte.
Op grond van dit bewijs achtte de rechtbank bewezen dat de verdachte zich twaalf jaar lang schuldig heeft gemaakt aan ontucht met zijn minderjarige dochter en stiefdochter, en dat hij met een verborgen camera in zijn toiletruimte onbevoegd beeldmateriaal van anderen heeft gemaakt.
Bij de strafoplegging wees de rechtbank op de duur en ernst van het misbruik, de afhankelijkheidsrelatie tussen vader en kinderen en de omstandigheid dat het misbruik kon doorgaan ondanks eerdere meldingen, doordat de moeder na een breuk weer bij de verdachte terugkeerde. De officier van justitie eiste zeven jaar gevangenisstraf en een vrijheidsbeperkende maatregel: een contactverbod met de slachtoffers en een locatieverbod voor de omgeving waar het gezin woonde en waar familie van de verdachte woont, voor de duur van vijf jaar. De rechtbank legde precies deze straf op: zeven jaar onvoorwaardelijke gevangenisstraf, ruim boven de maximale vier jaar die bij een gedeeltelijk voorwaardelijke straf mogelijk zou zijn geweest, plus het gevorderde contact- en gebiedsverbod voor vijf jaar. Bij overtreding van dat verbod kan de verdachte worden gegijzeld, tot maximaal zes maanden.
Beide slachtoffers hadden een schadevergoeding gevorderd. De rechtbank kende de stiefdochter € 257,68 materiële schade en € 20.000 smartengeld toe, en de dochter € 776,84 materiële schade en eveneens € 20.000 smartengeld. Een deel van de gevorderde toekomstige schade, waaronder studievertraging, verklaarde de rechtbank niet-ontvankelijk omdat dat te ingewikkeld is om in deze strafzaak te beoordelen; die kosten kunnen de slachtoffers nog aan de civiele rechter voorleggen. De verdachte moet in totaal ruim € 41.000 aan de Staat betalen ten behoeve van de twee benadeelde partijen, op straffe van gijzeling van 125 dagen per vordering als hij niet betaalt.
Betrokken advocaten
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:RBZWB:2025:8747, Rechtbank Zeeland-West-Brabant, 11-12-2025, 02-327521-24
Rechtbank Zeeland-West-Brabant · Strafrecht
ECLI:NL:RBROT:2025:14331, Rechtbank Rotterdam, 25-11-2025, C/10/698502 / FA RK 25-3235
Rechtbank Rotterdam · Civiel Recht; Personen- En Familierecht
ECLI:NL:RBMNE:2025:6241, Rechtbank Midden-Nederland, 19-11-2025, 16/109141-25 & 16/228305-25 (gev. ttz.)
Rechtbank Midden-Nederland · Strafrecht
ECLI:NL:GHARL:2025:5941, Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden, 30-09-2025, 200.349.040
Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden · Civiel Recht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Rechtbank GelderlandRechtsgebied
StrafrechtZaaknummer
05-053986-26
Procedure
Eerste aanleg - meervoudig
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.