Partneralimentatie op nihil voor naar Dubai vertrokken moeder; Raad onderzoekt gezag over dochter — RBGEL:2026:7246
wijziging partner- en kinderalimentatie en raadsonderzoek naar gezag na vertrek moeder naar Dubai
Eiser / verzoeker
de vader
Verweerder / gedaagde
de moeder
Partneralimentatie per 1 januari 2026 op nihil en moeder betaalt € 25 per maand kinderalimentatie vanaf 1 september 2026; nihilstelling vanaf 2021 en verklaring over indexering afgewezen, beslissing over gezag, omgang en proceskosten aangehouden voor raadsonderzoek.
- Wie onvoldoende openheid geeft over haar inkomsten, draagt het risico als de andere partij met app-berichten aannemelijk maakt dat er ander inkomen is.
- Nihilstelling van partneralimentatie met terugwerkende kracht tot 2021 wordt afgewezen bij gebrek aan onderbouwing; terughoudendheid is geboden.
- Indexering van alimentatie volgt uit de wet; extra betalingen gelden niet zonder meer als voldane indexering.
- Bij onvoldoende gegevens over een ouder in het buitenland stelt de rechtbank de kinderalimentatie op de minimale bijdrage van € 25 per maand.
- De beslissing over gezag, zorgregeling en vakanties wordt aangehouden voor onderzoek door de Raad voor de Kinderbescherming.
Samenvatting
Een vader en moeder hebben samen het gezag over hun dochter, die bij de vader woont. Bij beschikking van september 2025 legde de rechtbank een zorgregeling vast en een partneralimentatie, op basis van een huwelijksgerelateerde behoefte van € 2.537 netto per maand. Sindsdien is de moeder naar Dubai vertrokken, waar zij een appartement huurt en per september 2026 als makelaar begint. Zij houdt ook een huurwoning in Nederland aan. De zorgregeling wordt niet meer nagekomen. Een kort geding van de moeder om met de dochter op vakantie te mogen en het paspoort te krijgen, werd in juli 2026 afgewezen.
De vader vroeg om eenhoofdig gezag, beëindiging van de zorgregeling, nihilstelling van de partneralimentatie vanaf 1 januari 2021 of anders vanaf 1 januari 2026, een verklaring dat hij geen achterstallige indexering verschuldigd is en een kinderalimentatie van € 554 per maand van de moeder. Volgens hem is de moeder onbereikbaar, komt zij afspraken niet na en geeft zij school niet tijdig toestemming voor hulp aan de dochter. De moeder wilde dat de dochter de helft van de zomervakantie en alle andere vakanties bij haar doorbrengt, ook in Dubai, en dagelijks met haar kan videobellen.
Over gezag en omgang beslist de rechtbank Gelderland nog niet. De standpunten staan lijnrecht tegenover elkaar. De rechtbank maakt zich zorgen dat de moeder onvoldoende beseft dat de dochter leerplichtig is en hier haar eigen leven heeft, en de moeder kon niet zeggen hoe zij de opvang in Dubai regelt of wanneer zij in Nederland is. Op school wordt de dochter regelmatig boos en heeft zij moeite haar emoties te reguleren. Er is een melding bij Veilig Thuis gedaan, omdat toestemming van de moeder voor hulp uitbleef; de moeder zegt die wel te hebben gegeven. De rechtbank vraagt de Raad voor de Kinderbescherming om onderzoek en plant een nieuwe zitting in april of mei 2027.
De partneralimentatie gaat per 1 januari 2026 naar nihil. Na indexering was nog € 302 per maand aan aanvullende behoefte over. Vanaf september 2026 kan de moeder als makelaar, aangevuld met schoonheidsbehandelingen, zelf in haar levensonderhoud voorzien. Voor de maanden daarvoor gaf de vader app-berichten over een salaris in Dubai; de moeder zei dat het ging om een papieren arbeidscontract voor haar verblijfsstatus, maar gaf geen inzicht in haar bankrekeningen of in hoe zij twee woningen en veel reizen betaalde. Dat komt voor haar risico. Nihilstelling vanaf 2021 wijst de rechtbank af, omdat de vader dat niet onderbouwde. Ook de verklaring over de indexering komt er niet: indexering volgt uit de wet, en de moeder betwist dat extra betalingen van de vader als indexering bedoeld waren.
Voor de kinderalimentatie kan de rechtbank niet op de gebruikelijke manier rekenen, omdat de moeder geen gegevens gaf over belastingen, toeslagen en woonlasten. Gezien haar onzekere inkomen op commissiebasis en de kosten van het reizen en de Nederlandse woning moet de moeder vanaf 1 september 2026 € 25 per maand bijdragen. De alimentatiebeslissingen zijn uitvoerbaar bij voorraad; de beslissing over de proceskosten wordt aangehouden.
Betrokken advocaten
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:GHDHA:2024:1982, Gerechtshof Den Haag, 11-09-2024, 200.323.841/01
Gerechtshof Den Haag · Civiel Recht; Personen- En Familierecht
ECLI:NL:GHSHE:2024:2806, Gerechtshof 's-Hertogenbosch, 03-09-2024, 200.342.216_01
Gerechtshof 's-Hertogenbosch · Civiel Recht; Burgerlijk Procesrecht
ECLI:NL:GHARL:2024:3562, Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden, 23-05-2024, 200.339.202
Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden · Civiel Recht; Personen- En Familierecht
ECLI:NL:GHARL:2024:1940, Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden, 19-03-2024, 200.332.110
Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden · Civiel Recht; Personen- En Familierecht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Rechtbank GelderlandRechtsgebied
Civiel Recht; Personen- En FamilierechtZaaknummer
C/05/462488 / FA RK 26-344
Procedure
Eerste aanleg - enkelvoudig
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.
Recente uitspraken
Toen de moeder van twee jonge kinderen overleed, bleef de vader alleen achter met het gezag over zijn dochter van 2015 en zijn zoon van 2020. Daarna liep het contact met de familie van de moeder volledig stuk. Haar ouders en haar zus stapten naar de rechtbank om een vaste omgangsregeling af te dwingen: de kinderen zouden om het weekend van vrijdagmiddag tot zondagmiddag bij de grootouders of de tante moeten verblijven. De vader verzette zich daartegen. Hij vond dat er geen sprake was van een 'nauwe persoonlijke betrekking' tussen de kinderen en de familie, en die band eist de wet voordat een rechter een omgangsregeling kan vaststellen. Als de rechtbank die band wel zou aannemen, vond hij een omgangsregeling niet in het belang van de kinderen. Het oudste kind liet de rechtbank per brief van 6 juli 2026 weten wat zij van het verzoek vond. Voor de rechtbank was de eerste vraag of de grootouders en de tante het verzoek mochten indienen. Volgens vaste rechtspraak is een gewone familieband daarvoor niet genoeg. Er moet een band zijn die verder gaat dan de gebruikelijke band tussen grootouders en kleinkinderen of tussen een tante en haar neefje en nichtje, bijvoorbeeld door inwoning, regelmatige verzorging of een intensieve oppasregeling. De rechtbank wees erop dat het Europese Hof voor de Rechten van de Mens sneller een voldoende hechte familieband aanneemt, maar dat de Nederlandse rechter een hogere lat hanteert. Bij de tante haalde die lat het niet. Zij paste voor het overlijden regelmatig op, daarna eerst eens per twee weken en later wekelijks op vrijdag. Volgens de rechtbank past die vaste oppasdag bij een normaal, warm contact tussen een tante en haar neefje en nichtje. Andere omstandigheden die op een bijzondere band wezen, waren er niet. De rechtbank verklaarde haar daarom niet-ontvankelijk. Zij benadrukte dat dit niets afdoet aan de hechte band en het grote gemis die de tante tijdens de zitting liet zien. Bij de grootouders oordeelde de rechtbank anders, al kwamen zij er nipt doorheen. Zij pasten een periode tweemaal per week op, waren tijdens het ziekbed en na het overlijden van de moeder dagelijks in het gezin aanwezig en namen ook de vaste oppasdag van de oma aan vaderszijde over toen die gezondheidsproblemen had. De vader betwistte dat niet. De rechtbank behandelde hun verzoek daarom inhoudelijk. Daar liep het verzoek vast. De Raad voor de Kinderbescherming adviseerde geen omgangsregeling vast te leggen. Volgens de Raad zijn de grootouders en de tante belangrijk voor de identiteitsontwikkeling van de kinderen, omdat zij de moeder haar hele leven hebben gekend. De vader is echter degene die de kinderen opvoedt en verzorgt, en hij verdient daarbij ruimte en respect. De rechtbank volgde dat advies: het is aan de vader om te beslissen over het contact tussen de kinderen en hun grootouders, en daarom legde zij geen regeling vast. Ook het aanvullende verzoek om een bijzondere curator voor de kinderen te benoemen, wees de rechtbank af. Zo'n curator is alleen nodig als de belangen van de gezaghebbende ouder in strijd zijn met die van het kind. Dat was hier niet het geval: de vader legde ter zitting uit dat hij wil zoeken naar een manier om het contact voorzichtig en onder emotioneel veilige omstandigheden te herstellen, ook al is zijn vertrouwen in de familie van de moeder geschaad. De rechtbank gaf beide kanten nog een advies mee. Schakel professionele begeleiding in om in kleine stappen tot contactherstel te komen, zodat de volwassenen met een deskundige over hun gevoelens kunnen praten zonder de kinderen daarmee te belasten. Volgens de Raad kan die hulp via het wijkteam van de gemeente worden ingezet. Omdat alle betrokkenen in hetzelfde dorp wonen en elkaar regelmatig tegenkomen, vond de rechtbank het belangrijk dat zij daar snel mee beginnen. De rechtbank verklaarde de tante niet-ontvankelijk in haar verzoek en wees de verzoeken van de grootouders af.
Twee meisjes van veertien en vijftien woonden jarenlang bij hun moeder en hadden vier jaar lang geen contact met hun vader. Sinds maart 2026 wonen ze voorlopig bij hem, nadat de voorzieningenrechter dat in kort geding had bepaald en de kinderen onder politiebegeleiding werden overgeplaatst. Hun moeder ziet ze nu nog maar nauwelijks. Zij wil dat de kinderen weer bij haar komen wonen, dat de jeugdbeschermer wordt vervangen en dat er een onderzoek komt naar wat het beste is voor de meisjes. De zaak ligt bij de rechtbank Gelderland, zittingsplaats Arnhem. De ouders zijn sinds 2016 gescheiden en delen het gezag over de kinderen. Sinds eind 2023 staan de meisjes onder toezicht van een gecertificeerde instelling (GI), die de ondertoezichtstelling uitvoert. De vader vond dat de moeder niet kon worden ontvangen: volgens hem was dit een verkapt hoger beroep tegen de eerdere beslissingen, waarvan het gerechtshof er meerdere had bekrachtigd. De rechtbank denkt daar anders over. Een beslissing in kort geding is een tijdelijke maatregel en over de vraag bij welke ouder de kinderen horen is nog geen procedure ten gronde gevoerd. Bovendien is de situatie veranderd: in 2025 was afgesproken dat de kinderen elke vrijdag bij hun vader zouden zijn en dat er werd toegewerkt naar een week-op-weekregeling. Nu wonen ze voorlopig bij hem en wordt niet meer toegewerkt naar een co-ouderschap, ook omdat de reisafstand tussen de ouders groot is. De rechtbank spreekt de meisjes zelf en schetst een genuanceerd beeld. Zij missen hun moeder als belangrijkste hechtingsfiguur en hun vertrouwde omgeving in Utrecht, met school, kerk en vriendinnen. De verhuizing ervaren ze als een cultuurshock en ze hebben het gevoel dat hun vader hen niet altijd ziet, hoort en waardeert. Volgens de rechtbank blijkt niet dat de kinderen dit van hun moeder hebben overgenomen. Dat past niet bij het beeld dat de jeugdbeschermer schetst, die uitlatingen van de kinderen vaak aan de invloed van de moeder toeschrijft. De rechtbank vraagt de GI om de moeder met een meer open blik te benaderen. Tegelijk legt de rechtbank ook de ouders opdrachten op. De moeder geeft naar het oordeel van de rechtbank signalen af waardoor de kinderen haar steun voor het verblijf bij hun vader waarschijnlijk niet als oprecht ervaren, bijvoorbeeld door contact met de kinderen tussendoor of door haar zaak breed met haar netwerk, de media en de politiek te delen. Ze krijgt het advies hulp te zoeken om haar ervaringen met de vader als partner los te koppelen van zijn rol als vader. De vader moet beter leren aansluiten bij de meisjes, die hem snel boos vinden. Na vier jaar zonder contact is hij ineens hoofdverzorger van twee pubers, en de rechtbank vindt het belangrijk dat hij hen meer het gevoel geeft dat hij blij met hen is. Terugkeer naar de moeder acht de rechtbank nu niet verstandig. Het contact met de vader zou dan vermoedelijk weer wegvallen en de voorzichtige groei van het afgelopen half jaar zou verloren gaan. Ook vervanging van de GI wijst de rechtbank voorlopig af, omdat een overdracht tijd kost die nodig is voor de stappen die nu gezet moeten worden. De rechtbank ziet wel dat het contact met de moeder dringend moet worden uitgebreid, ook als er onrust blijft. De kinderen mogen daar niet voor worden gestraft. Begeleiding is niet nodig, want er zijn geen aanwijzingen dat onbegeleid contact onveilig of te belastend is. De verzoeken om een bijzonder curator en om onderzoek door de Raad voor de Kinderbescherming of het NIFP, het Nederlands Instituut voor Forensische Psychiatrie en Psychologie, wijst de rechtbank af. De wens van de kinderen is duidelijk, er is al veel hulpverlening betrokken en een extra gesprek zou hen alleen dwingen zich negatief over hun vader uit te laten. Het verzoek om een NIFP-onderzoek is bovendien onvoldoende onderbouwd. De rechtbank stelt een voorlopige omgangsregeling vast voor de moeder: een dagdeel per twee weken in het weekend, uit te breiden naar een hele dag en vervolgens naar een weekend per twee weken met minimaal één overnachting, te realiseren voor de volgende zitting. De GI bepaalt het tempo en kan extra overnachtingen toevoegen. De beslissing is uitvoerbaar bij voorraad. De beslissingen over toevertrouwing, hoofdverblijfplaats, contactherstel, school, vervanging van de GI en de proceskosten houdt de rechtbank aan tot een nieuwe zitting in februari 2027. Daarnaast ontvangen de kinderen een brief waarin de rechter uitlegt wat is beslist en waarom, zoals zij zelf hadden gevraagd.
Een jongen van veertien woont bij zijn vader en stiefmoeder, terwijl zijn moeder hem maar beperkt ziet. Tussen hen is nog geen vaste omgangsregeling vastgesteld. Het kind staat onder toezicht van een gecertificeerde instelling voor jeugdbescherming, die er bij de rechter op aandrong de contactmomenten met de moeder vast te leggen. De instelling vroeg daarnaast om een schriftelijke aanwijzing aan de moeder te laten bekrachtigen over de manier waarop zij met haar zoon communiceert. De zaak kwam in oktober 2026 bij de kinderrechter van de rechtbank Gelderland. De gecertificeerde instelling wilde dat de zoon één keer in de twee weken op vrijdagmiddag tot 17:00 uur bij zijn moeder is, onder begeleiding van een omgangsbegeleider die hem ophaalt en weer thuisbrengt. De moeder vond dat haar zoon, gezien zijn leeftijd, zelf meer te zeggen moet hebben over wanneer hij langskomt. De vader vond een duidelijke regeling juist goed, zodat zijn zoon weet waar hij aan toe is. De kinderrechter volgde de instelling over de omgangsregeling. Volgens de rechter zit de jongen in een loyaliteitsconflict tussen zijn moeder enerzijds en zijn vader en stiefmoeder anderzijds. De moeder oefent bovendien regelmatig druk op hem uit om ook buiten de regeling om bij haar langs te komen. Daarom is rust en duidelijkheid nu belangrijker dan flexibiliteit. Uitbreiding van de omgang is niet aan de orde: de omgangsbegeleider rapporteert onvoldoende diepgang in het contact en een beperkt vermogen van de moeder om haar zoon te helpen met emoties en spanningen. Verandert dat, dan kan de regeling alsnog worden aangepast. De schriftelijke aanwijzing bekrachtigde de rechter niet. Het eerste deel, dat de moeder moet meewerken aan gesprekken met de jeugdbeschermer, is niet nodig omdat zij dat al doet. Het tweede deel, dat zij op een passende wijze met haar zoon moet communiceren en hem niet mag belasten met volwassenproblematiek, is volgens de rechter te vaag geformuleerd en daardoor in strijd met het rechtszekerheidsbeginsel. De instelling heeft de moeder bovendien niet aantoonbaar gespecificeerde hulp geboden om te leren wat passende communicatie inhoudt. De hulp die was aangeboden richtte zich op de band met de zus van de jongen. Ook plaatst de rechter grote vraagtekens bij de sanctie in de aanwijzing, een beperking van het contact. Omdat het kind niet uit huis is geplaatst, mag de instelling dat dwangmiddel niet zelf inzetten. De rechter spoort de instelling aan de moeder alsnog passende hulpverlening te bieden en na te gaan of het wel verstandig is dat de vader de communicatie tussen moeder en zoon in de gaten houdt. De beschikking is uitvoerbaar bij voorraad, dus de omgangsregeling geldt direct, ook als iemand in hoger beroep gaat. De rechter stelt de omgangsregeling vast zoals verzocht en wijst al het andere verzochte af.