Geen aftrek zorgkosten, wel € 2.000 schadevergoeding voor trage bezwaarbehandeling Belastingdienst — RBGEL:2026:7271
aftrek specifieke zorgkosten inkomstenbelasting 2018 en overschrijding redelijke termijn
Eiser / verzoeker
belanghebbende (belastingplichtige die zorgkosten aftrok)
Verweerder / gedaagde
de inspecteur van de Belastingdienst, kantoor Amsterdam
Beroep tegen de aanslag inkomstenbelasting 2018 ongegrond, maar de inspecteur betaalt € 2.000 schadevergoeding wegens overschrijding van de redelijke termijn en € 36,86 proceskosten.
- Meer dan twee jaar stilte na het bezwaar is geen toezegging; het vertrouwensbeginsel is niet geschonden.
- Behandeling van een middelingsverzoek wekt geen vertrouwen dat de aanslag definitief is.
- De bewezen zorgkosten komen niet boven de drempel van € 7.135, dus er volgt geen aftrek.
- De redelijke termijn is met 22 maanden overschreden, volledig in de bezwaarfase; de inspecteur betaalt € 2.000 schadevergoeding.
Samenvatting
Een man gaf in zijn aangifte inkomstenbelasting over 2018 aan dat hij € 14.645 aan specifieke zorgkosten had gemaakt: € 6.119 voor medicijnen, € 7.476 voor vervoer en € 1.050 voor een dieet. Na aftrek van de drempel bracht hij € 7.091 in mindering op zijn inkomen. De inspecteur vroeg in augustus 2022 om informatie en legde op 18 november 2022 een aanslag op zonder enige aftrek voor zorgkosten. Na een ambtshalve vermindering lag de drempel voor die aftrek op € 7.135. De man maakte bezwaar; de inspecteur ontving dat op 30 november 2022.
Daarna bleef het meer dan twee jaar stil. Pas op 10 maart 2025 vroeg de inspecteur om bewijsstukken, zoals het jaaroverzicht van de zorgverzekeraar, gegevens over het vervoer, een dieetverklaring en rekeningen voor de medicijnen. De man antwoordde dat de Belastingdienst die gegevens al had en stuurde niets nieuws. Op 23 mei 2025 accepteerde de inspecteur € 4.176 aan tandartskosten, maar omdat dat onder de drempel bleef, leverde het geen aftrek op. Het bezwaar werd ongegrond verklaard. De man ging in beroep bij de rechtbank Gelderland, die de zaak op 25 augustus 2026 behandelde.
De man voerde aan dat hij erop mocht vertrouwen dat zijn bezwaar was toegewezen. Hij had na november 2022 niets meer gehoord, op de website van de Belastingdienst stonden geen openstaande acties, en in andere jaren had hij de aftrek wel gekregen. Bovendien was zijn verzoek om middeling over 2016 tot en met 2018 in behandeling genomen, wat volgens hem alleen gebeurt als de aanslagen definitief zijn. De rechtbank volgt dat niet. Voor een beroep op het vertrouwensbeginsel is een toezegging of een uitlating of gedraging van de inspecteur nodig waaruit de man kon afleiden hoe die zou beslissen. Meer dan twee jaar stilte is dat niet. De inspecteur verklaarde dat een middelingsverzoek pas wordt behandeld na de uitspraak op bezwaar, en dat de middeling wordt aangepast als de man alsnog gelijk krijgt. Dat aftrek in andere jaren is toegestaan, betekent niet dat dat automatisch weer gebeurt.
Ook inhoudelijk kreeg de man geen gelijk. Wie zorgkosten wil aftrekken, moet aannemelijk maken dat hij die uitgaven echt heeft gedaan en dat het niet om het eigen risico of een verplichte eigen bijdrage gaat. Uit de jaaroverzichten, facturen en bankafschriften bleek wel dat hij kosten maakte, vooral voor medische hulp, maar opgeteld kwamen die niet boven de drempel uit. Ook de belastingrente bleef staan: de inspecteur legde de aanslag binnen de wettelijke termijn op, en een lange bezwaarfase is geen reden om de rente te matigen.
Wel had de man recht op schadevergoeding wegens de lange duur van de procedure. Belastingzaken moeten binnen twee jaar voor bezwaar en beroep samen zijn afgerond. Sinds het bezwaar zijn afgerond drie jaar en tien maanden verstreken, een overschrijding van afgerond 22 maanden. Dat is naar boven afgerond vier keer een half jaar, goed voor € 2.000. Omdat het bezwaar twee jaar langer duurde dan de zes maanden die de inspecteur daarvoor heeft, betaalt de inspecteur het hele bedrag. Het griffierecht krijgt de man niet terug, omdat hij zijn verzoek na 31 mei 2024 deed.
De rechtbank verklaart het beroep ongegrond, zodat de aanslag over 2018 en de belastingrente blijven staan. De inspecteur moet de man € 2.000 aan immateriële schadevergoeding betalen en € 36,86 aan reiskosten vergoeden.
Betrokken rechters
Gerelateerde uitspraken
Rechter weigert BPM-teruggaaf voor twee exportauto's: Poolse registratie viel buiten termijn van 13 weken
Rechtbank Gelderland · Bestuursrecht; Belastingrecht
ECLI:NL:RBGEL:2026:7273, Rechtbank Gelderland, 25-09-2026, ARN 25/3920
Rechtbank Gelderland · Bestuursrecht; Belastingrecht
ECLI:NL:RBGEL:2026:7059, Rechtbank Gelderland, 16-09-2026, ARN 26/4013
Rechtbank Gelderland · Bestuursrecht; Belastingrecht
ECLI:NL:RBGEL:2026:7058, Rechtbank Gelderland, 16-09-2026, ARN 26/4055
Rechtbank Gelderland · Bestuursrecht; Belastingrecht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Rechtbank GelderlandRechtsgebied
Bestuursrecht; BelastingrechtZaaknummer
ARN 25/2529
Procedure
Eerste aanleg - enkelvoudig
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
Nieuwe uitspraken van deze rechter
- mw. mr. M. Wevers LL.M.
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.