Rechtbank legt 3,5 jaar cel op voor poging tot doodslag met vuurwapen, 2 jaar minder dan eis — RBGEL:2026:7294
poging tot doodslag met vuurwapen en bezit van harddrugs
Eiser / verzoeker
officier van justitie
Verweerder / gedaagde
verdachte
Rechtbank veroordeelt de man voor poging tot doodslag en drugsbezit tot 42 maanden gevangenisstraf, waarvan 12 maanden voorwaardelijk, en wijst € 3.000 smartengeld toe aan het slachtoffer.
- Dagvaarding op onderdeel 'onbekend gebleven personen' partieel nietig verklaard wegens onvoldoende feitelijke omschrijving
- Geen vol opzet op de dood bewezen, maar wel voorwaardelijk opzet omdat verdachte bewust de aanmerkelijke kans op dodelijk letsel heeft aanvaard
- Beroep op noodweer en noodweerexces verworpen omdat verdachte zich eerst al had onttrokken en zelf de confrontatie weer opzocht
- Gevangenisstraf van 42 maanden opgelegd, waarvan 12 maanden voorwaardelijk, 2 jaar minder dan de door de officier van justitie geëiste 5 jaar en 6 maanden
- Vordering van een van de twee benadeelde partijen niet-ontvankelijk wegens de partiële nietigheid van de dagvaarding, de ander krijgt € 3.000 smartengeld
- Inbeslaggenomen geldbedrag van € 4.740 verbeurd verklaard als opbrengst van het bewaren van drugs
Samenvatting
Op 28 januari 2025 ontstond in een winkelcentrum in Arnhem een conflict tussen een groep van zeven jongens en een man die met stenen werd bekogeld en achtervolgd. Die man belde een kennis om hulp, die vervolgens een vuurwapen uit zijn slaapkamer haalde en naar buiten liep. Toen het grootste deel van de groep wegrende en alleen nog een van de jongens in de buurt stond, schoot hij vanaf ongeveer 10 meter afstand drie keer met gestrekte arm in de richting van die jongen.
Bij de rechtbank Gelderland stond de schutter terecht voor poging tot doodslag en voor het aanwezig hebben van ruim een kilo MDMA en 162 gram cocaïne. Zijn advocaat betoogde dat de dagvaarding op een onderdeel te vaag was, omdat niet duidelijk was welke onbekend gebleven personen naast het slachtoffer met de bedreiging werden bedoeld. De rechtbank ging daarin mee en verklaarde dat onderdeel van de dagvaarding nietig, zodat alleen de bedreiging en de poging tot doodslag jegens de wel geïdentificeerde jongen overbleven.
De verdediging voerde aan dat de man weliswaar in de richting van het slachtoffer had geschoten, maar bewust naast hem, om hem alleen te bedreigen en niet te raken. De rechtbank volgde dit niet volledig: weliswaar was niet bewezen dat hij het volle opzet had om het slachtoffer te doden, maar door in een chaotische situatie drie keer snel achter elkaar met gestrekte arm op 10 meter afstand te schieten, deels met één hand, had hij wel bewust de aanmerkelijke kans op de dood van het slachtoffer aanvaard. Dat is voldoende voor voorwaardelijk opzet en daarmee voor een poging tot doodslag.
Zijn advocaat beriep zich ook op noodweer: de man en zijn kennis waren belaagd met stenen en mogelijk een mes, zodat hij zich niet had moeten onttrekken aan de dreigende situatie. De rechtbank verwierp dit verweer. De man had zich juist al aan de situatie onttrokken door zijn woning binnen te gaan, maar zocht vervolgens op eigen initiatief de confrontatie weer op door met een vuurwapen naar buiten te gaan. Van een ogenblikkelijke wederrechtelijke aanranding waartegen hij zich moest verdedigen was op dat moment geen sprake meer, zodat ook een beroep op noodweerexces niet slaagde.
De officier van justitie eiste een onvoorwaardelijke gevangenisstraf van 5 jaar en 6 maanden. De rechtbank vond dat te hoog en hield bij het bepalen van de straf rekening met de jonge leeftijd van de man, zijn instabiele opvoedsituatie en de persoonlijkheidsproblematiek waarmee hij volgens de reclassering worstelt. De reclassering schatte het recidiverisico weliswaar hoog in, maar adviseerde een deels voorwaardelijke straf met behandelvoorwaarden in plaats van extra bijzondere voorwaarden, omdat meer voorwaarden averechts zouden werken.
De rechtbank legde een gevangenisstraf van 42 maanden op, met aftrek van het voorarrest, waarvan 12 maanden voorwaardelijk met een proeftijd van 3 jaar en verplichte behandeling en drugscontrole als bijzondere voorwaarden. Dat is 2 jaar minder dan de officier van justitie had gevorderd. Het verzoek om de voorlopige hechtenis op te heffen wees de rechtbank af.
Van de twee slachtoffers die smartengeld vorderden, verklaarde de rechtbank de vordering van degene die niet onder de nietig verklaarde bedreiging viel niet-ontvankelijk, omdat zijn schade niet rechtstreeks door het bewezenverklaarde feit was veroorzaakt. De andere benadeelde partij, het slachtoffer van de schoten, kreeg € 3.000 smartengeld toegewezen met wettelijke rente, ondanks het verweer dat hij door de achtervolging en het stenen gooien mede eigen schuld zou hebben: dat verweer haalde het niet, omdat de ernst van het schieten door de verdachte in geen verhouding stond tot die eigen fout. Het inbeslaggenomen geldbedrag van € 4.740, dat volgens de man een vergoeding was voor het bewaren van drugs, verklaarde de rechtbank verbeurd; twee in beslag genomen telefoons werden aan hem teruggegeven.
Betrokken advocaten
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:GHARL:2025:7964, Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden, 16-12-2025, 21-000227-24
Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden · Strafrecht
ECLI:NL:RBOVE:2025:7276, Rechtbank Overijssel, 11-12-2025, 84.267230.24 (P)
Rechtbank Overijssel · Strafrecht
ECLI:NL:RBOVE:2025:7277, Rechtbank Overijssel, 11-12-2025, 84.061826.24 (P)
Rechtbank Overijssel · Strafrecht
ECLI:NL:RBOVE:2025:7278, Rechtbank Overijssel, 11-12-2025, 84.061834.24 (P)
Rechtbank Overijssel · Strafrecht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Rechtbank GelderlandRechtsgebied
StrafrechtZaaknummer
05/190750-25
Procedure
Eerste aanleg - meervoudig
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.