Naar inhoud
Juristi.nl

ECLI:NL:RBGEL:2026:8257, Rechtbank Gelderland, 26-10-2026, C/05/468785 — RBGEL:2026:8257

Samenvatting

De vader verzoekt herstel in het gezag. De rechtbank beoordeelt dit als een verzoek op grond van artikel 1:253o BW en kent hem het eenhoofdig gezag toe. De minderjarige woonde jarenlang bij de moeder, maar is na mishandeling uit huis geplaatst. De vader is sinds een half jaar weer betrokken. De rechtbank wacht het raadsonderzoek niet af.

AI-zoekassistent

Beschrijf uw zaak. Wij vinden de juiste advocaat.

In één of twee zinnen matcht onze AI uw situatie direct met gespecialiseerde advocaten, desgewenst in uw regio.

Match uit 19.638 advocatenGratis en vrijblijvendResultaat in seconden

Gegevens

Datum uitspraak

Zaaknummer

C/05/468785

Procedure

Beschikking

Bron: officiële uitspraak op rechtspraak.nl

Op de hoogte blijven

Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.

Adv.Ynvest Fund
6%

vast rendement

  • Vastgoed als zekerheid
  • Kwartaalbetalingen
  • Vanaf €30.000
Meer informatie

Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.

Recente uitspraken

RBGEL:2026:8263
Rechtbank Gelderland·
Civiel Recht; Personen- En Familierecht
RBGEL:2026:8451
Rechtbank Gelderland·
Civiel Recht; Personen- En Familierecht
Rechter wijst omgang grootouders met kleinkinderen na overlijden moeder af; tante niet-ontvankelijk

Toen de moeder van twee jonge kinderen overleed, bleef de vader alleen achter met het gezag over zijn dochter van 2015 en zijn zoon van 2020. Daarna liep het contact met de familie van de moeder volledig stuk. Haar ouders en haar zus stapten naar de rechtbank om een vaste omgangsregeling af te dwingen: de kinderen zouden om het weekend van vrijdagmiddag tot zondagmiddag bij de grootouders of de tante moeten verblijven. De vader verzette zich daartegen. Hij vond dat er geen sprake was van een 'nauwe persoonlijke betrekking' tussen de kinderen en de familie, en die band eist de wet voordat een rechter een omgangsregeling kan vaststellen. Als de rechtbank die band wel zou aannemen, vond hij een omgangsregeling niet in het belang van de kinderen. Het oudste kind liet de rechtbank per brief van 6 juli 2026 weten wat zij van het verzoek vond. Voor de rechtbank was de eerste vraag of de grootouders en de tante het verzoek mochten indienen. Volgens vaste rechtspraak is een gewone familieband daarvoor niet genoeg. Er moet een band zijn die verder gaat dan de gebruikelijke band tussen grootouders en kleinkinderen of tussen een tante en haar neefje en nichtje, bijvoorbeeld door inwoning, regelmatige verzorging of een intensieve oppasregeling. De rechtbank wees erop dat het Europese Hof voor de Rechten van de Mens sneller een voldoende hechte familieband aanneemt, maar dat de Nederlandse rechter een hogere lat hanteert. Bij de tante haalde die lat het niet. Zij paste voor het overlijden regelmatig op, daarna eerst eens per twee weken en later wekelijks op vrijdag. Volgens de rechtbank past die vaste oppasdag bij een normaal, warm contact tussen een tante en haar neefje en nichtje. Andere omstandigheden die op een bijzondere band wezen, waren er niet. De rechtbank verklaarde haar daarom niet-ontvankelijk. Zij benadrukte dat dit niets afdoet aan de hechte band en het grote gemis die de tante tijdens de zitting liet zien. Bij de grootouders oordeelde de rechtbank anders, al kwamen zij er nipt doorheen. Zij pasten een periode tweemaal per week op, waren tijdens het ziekbed en na het overlijden van de moeder dagelijks in het gezin aanwezig en namen ook de vaste oppasdag van de oma aan vaderszijde over toen die gezondheidsproblemen had. De vader betwistte dat niet. De rechtbank behandelde hun verzoek daarom inhoudelijk. Daar liep het verzoek vast. De Raad voor de Kinderbescherming adviseerde geen omgangsregeling vast te leggen. Volgens de Raad zijn de grootouders en de tante belangrijk voor de identiteitsontwikkeling van de kinderen, omdat zij de moeder haar hele leven hebben gekend. De vader is echter degene die de kinderen opvoedt en verzorgt, en hij verdient daarbij ruimte en respect. De rechtbank volgde dat advies: het is aan de vader om te beslissen over het contact tussen de kinderen en hun grootouders, en daarom legde zij geen regeling vast. Ook het aanvullende verzoek om een bijzondere curator voor de kinderen te benoemen, wees de rechtbank af. Zo'n curator is alleen nodig als de belangen van de gezaghebbende ouder in strijd zijn met die van het kind. Dat was hier niet het geval: de vader legde ter zitting uit dat hij wil zoeken naar een manier om het contact voorzichtig en onder emotioneel veilige omstandigheden te herstellen, ook al is zijn vertrouwen in de familie van de moeder geschaad. De rechtbank gaf beide kanten nog een advies mee. Schakel professionele begeleiding in om in kleine stappen tot contactherstel te komen, zodat de volwassenen met een deskundige over hun gevoelens kunnen praten zonder de kinderen daarmee te belasten. Volgens de Raad kan die hulp via het wijkteam van de gemeente worden ingezet. Omdat alle betrokkenen in hetzelfde dorp wonen en elkaar regelmatig tegenkomen, vond de rechtbank het belangrijk dat zij daar snel mee beginnen. De rechtbank verklaarde de tante niet-ontvankelijk in haar verzoek en wees de verzoeken van de grootouders af.

Rechtbank Gelderland·
Civiel Recht; Personen- En Familierecht
RBGEL:2026:8222
Rechtbank Gelderland·
Civiel Recht; Personen- En Familierecht
Rechtbank geeft moeder weer onbegeleid contact met twee dochters die bij vader wonen; rest blijft aangehouden

Twee meisjes van veertien en vijftien woonden jarenlang bij hun moeder en hadden vier jaar lang geen contact met hun vader. Sinds maart 2026 wonen ze voorlopig bij hem, nadat de voorzieningenrechter dat in kort geding had bepaald en de kinderen onder politiebegeleiding werden overgeplaatst. Hun moeder ziet ze nu nog maar nauwelijks. Zij wil dat de kinderen weer bij haar komen wonen, dat de jeugdbeschermer wordt vervangen en dat er een onderzoek komt naar wat het beste is voor de meisjes. De zaak ligt bij de rechtbank Gelderland, zittingsplaats Arnhem. De ouders zijn sinds 2016 gescheiden en delen het gezag over de kinderen. Sinds eind 2023 staan de meisjes onder toezicht van een gecertificeerde instelling (GI), die de ondertoezichtstelling uitvoert. De vader vond dat de moeder niet kon worden ontvangen: volgens hem was dit een verkapt hoger beroep tegen de eerdere beslissingen, waarvan het gerechtshof er meerdere had bekrachtigd. De rechtbank denkt daar anders over. Een beslissing in kort geding is een tijdelijke maatregel en over de vraag bij welke ouder de kinderen horen is nog geen procedure ten gronde gevoerd. Bovendien is de situatie veranderd: in 2025 was afgesproken dat de kinderen elke vrijdag bij hun vader zouden zijn en dat er werd toegewerkt naar een week-op-weekregeling. Nu wonen ze voorlopig bij hem en wordt niet meer toegewerkt naar een co-ouderschap, ook omdat de reisafstand tussen de ouders groot is. De rechtbank spreekt de meisjes zelf en schetst een genuanceerd beeld. Zij missen hun moeder als belangrijkste hechtingsfiguur en hun vertrouwde omgeving in Utrecht, met school, kerk en vriendinnen. De verhuizing ervaren ze als een cultuurshock en ze hebben het gevoel dat hun vader hen niet altijd ziet, hoort en waardeert. Volgens de rechtbank blijkt niet dat de kinderen dit van hun moeder hebben overgenomen. Dat past niet bij het beeld dat de jeugdbeschermer schetst, die uitlatingen van de kinderen vaak aan de invloed van de moeder toeschrijft. De rechtbank vraagt de GI om de moeder met een meer open blik te benaderen. Tegelijk legt de rechtbank ook de ouders opdrachten op. De moeder geeft naar het oordeel van de rechtbank signalen af waardoor de kinderen haar steun voor het verblijf bij hun vader waarschijnlijk niet als oprecht ervaren, bijvoorbeeld door contact met de kinderen tussendoor of door haar zaak breed met haar netwerk, de media en de politiek te delen. Ze krijgt het advies hulp te zoeken om haar ervaringen met de vader als partner los te koppelen van zijn rol als vader. De vader moet beter leren aansluiten bij de meisjes, die hem snel boos vinden. Na vier jaar zonder contact is hij ineens hoofdverzorger van twee pubers, en de rechtbank vindt het belangrijk dat hij hen meer het gevoel geeft dat hij blij met hen is. Terugkeer naar de moeder acht de rechtbank nu niet verstandig. Het contact met de vader zou dan vermoedelijk weer wegvallen en de voorzichtige groei van het afgelopen half jaar zou verloren gaan. Ook vervanging van de GI wijst de rechtbank voorlopig af, omdat een overdracht tijd kost die nodig is voor de stappen die nu gezet moeten worden. De rechtbank ziet wel dat het contact met de moeder dringend moet worden uitgebreid, ook als er onrust blijft. De kinderen mogen daar niet voor worden gestraft. Begeleiding is niet nodig, want er zijn geen aanwijzingen dat onbegeleid contact onveilig of te belastend is. De verzoeken om een bijzonder curator en om onderzoek door de Raad voor de Kinderbescherming of het NIFP, het Nederlands Instituut voor Forensische Psychiatrie en Psychologie, wijst de rechtbank af. De wens van de kinderen is duidelijk, er is al veel hulpverlening betrokken en een extra gesprek zou hen alleen dwingen zich negatief over hun vader uit te laten. Het verzoek om een NIFP-onderzoek is bovendien onvoldoende onderbouwd. De rechtbank stelt een voorlopige omgangsregeling vast voor de moeder: een dagdeel per twee weken in het weekend, uit te breiden naar een hele dag en vervolgens naar een weekend per twee weken met minimaal één overnachting, te realiseren voor de volgende zitting. De GI bepaalt het tempo en kan extra overnachtingen toevoegen. De beslissing is uitvoerbaar bij voorraad. De beslissingen over toevertrouwing, hoofdverblijfplaats, contactherstel, school, vervanging van de GI en de proceskosten houdt de rechtbank aan tot een nieuwe zitting in februari 2027. Daarnaast ontvangen de kinderen een brief waarin de rechter uitlegt wat is beslist en waarom, zoals zij zelf hadden gevraagd.

Rechtbank Gelderland·
Civiel Recht; Personen- En Familierecht