Naar inhoud
Juristi.nl
ECLI:NL:RBHAA:2007:BB3166Bestuursrecht; Belastingrecht

Rechtbank oordeelt dat telecomvereniging vennootschapsbelasting moet betalen — RBHAA:2007:BB3166

vennootschapsbelastingplicht van een branchevereniging

Eiser / verzoeker

Branchevereniging voor bedrijfstelecommunicatie

VS

Verweerder / gedaagde

Inspecteur van de Belastingdienst

De rechtbank bevestigt dat de vereniging vennootschapsbelastingplichtig is, maar vernietigt de verzuimboetes over 2000 en 2001 omdat niet is aangetoond dat na aanmaning te laat aangifte is gedaan.

  • Dat diensten alleen openstaan voor eigen leden, betekent niet automatisch dat geen sprake is van deelname aan het economisch verkeer
  • De eigen inkooporganisatie van de vereniging is een belangrijk middel om leden te werven en bevestigt de deelname aan het economisch verkeer
  • Structurele exploitatieoverschotten over meerdere jaren wijzen op een winstoogmerk, ongeacht de statutaire doelstelling zonder winstoogmerk
  • De vereniging wordt terecht aangemerkt als belastingplichtig voor de vennootschapsbelasting over 2000, 2001 en 2002
  • De verzuimboetes over 2000 en 2001 worden vernietigd omdat niet vaststaat dat pas na aanmaning aangifte is gedaan

Samenvatting

Een vereniging die opkomt voor de belangen van grote zakelijke gebruikers van bedrijfstelecommunicatie kreeg van de Belastingdienst aanslagen vennootschapsbelasting opgelegd voor de jaren 2000, 2001 en 2002, over belastbare bedragen die opliepen tot ruim een ton per jaar. Voor de eerste twee jaren werd daarbij ook een verzuimboete opgelegd wegens het niet tijdig doen van aangifte. De vereniging maakte bezwaar tegen alle aanslagen, met als kernargument dat zij helemaal niet belastingplichtig was voor de vennootschapsbelasting. Nadat de inspecteur de bezwaren ongegrond had verklaard, stelde de vereniging beroep in bij de rechtbank Haarlem.

De vereniging behartigt de belangen van haar leden, grote organisaties met aanzienlijke telecomuitgaven of omzet, op het gebied van bedrijfstelecommunicatie. Zij onderhandelt namens hen met de overheid en toezichthouders, wisselt kennis uit via werkgroepen, stelt modelcontracten op, geeft een nieuwsbrief en kwaliteitswijzers uit, en organiseert themadagen en studiereizen. Daarnaast bezit de vereniging alle aandelen in een eigen inkooporganisatie, waarvan alleen haar leden gebruik kunnen maken om gunstige leveringsvoorwaarden voor telecomdiensten te bedingen. Leden betalen hiervoor een jaarlijkse contributie die sinds 1995 ongewijzigd is, variërend van € 1.700 tot € 6.800 afhankelijk van het soort lidmaatschap.

AI-zoekassistent

Beschrijf uw zaak. Wij vinden de juiste advocaat.

In één of twee zinnen matcht onze AI uw situatie direct met gespecialiseerde advocaten, desgewenst in uw regio.

Match uit 19.638 advocatenGratis en vrijblijvendResultaat in seconden

De kern van het geschil was of de vereniging met deze activiteiten een "onderneming" drijft in de zin van de wet, wat vereist dat sprake is van deelname aan het economisch verkeer met een winstoogmerk. De vereniging voerde aan dat van deelname aan het economisch verkeer geen sprake kon zijn omdat haar diensten uitsluitend openstonden voor haar eigen leden, en dat toetreding bovendien afhankelijk was van goedkeuring door het bestuur.

De rechtbank volgde dit standpunt niet. Dat een organisatie alleen aan haar eigen leden presteert, betekent volgens de rechtbank niet automatisch dat deze prestaties buiten het economisch verkeer plaatsvinden; dat zou de juridische zelfstandigheid van de vereniging miskennen. Bovendien bleek uit het onderzoek ter zitting dat de ballotage van nieuwe leden in de praktijk zelden tot afwijzing leidde. Gelet op de omvangrijke en gevarieerde dienstverlening van de vereniging, de vergoedingen die daarvoor werden betaald, en het feit dat de eigen inkooporganisatie een belangrijk middel was om leden te trekken, concludeerde de rechtbank dat de vereniging wel degelijk deelnam aan het economisch verkeer.

Ook het vereiste winstoogmerk achtte de rechtbank aanwezig. Weliswaar streefde de vereniging volgens haar eigen statuten geen winst na, maar de rechtbank keek naar de feitelijke bedrijfsvoering: in alle drie de jaren behaalde de vereniging aanzienlijke overschotten op haar contributie-inkomsten, die door de algemene ledenvergadering jaarlijks werden goedgekeurd. Daaruit leidde de rechtbank af dat de vereniging bewust op deze overschotten stuurde en redelijkerwijs mocht verwachten winst te behalen. Daarmee was de vereniging terecht aangemerkt als belastingplichtig voor de vennootschapsbelasting.

Op één punt kreeg de vereniging wel gelijk: voor de verzuimboetes over 2000 en 2001 had de inspecteur niet aangetoond dat de vereniging pas na een aanmaning aangifte had gedaan, wat wel een voorwaarde is voor het opleggen van zo'n boete. Deze boetes werden daarom vernietigd. Voor het jaar 2002, waarvoor geen boete was opgelegd, bleef het beroep volledig ongegrond.

De rechtbank verklaart de beroepen over 2000 en 2001 gegrond voor zover het de verzuimboetes betreft en vernietigt die boetes, maar verklaart het beroep over 2002 ongegrond en laat de belastingplicht voor alle drie de jaren in stand. De inspecteur moet € 805 aan proceskosten aan de vereniging vergoeden, en de griffier restitueert € 552 aan te veel geheven griffierecht.

Betrokken rechters

Gerelateerde uitspraken

Gegevens

Datum uitspraak

Zaaknummer

05/1607, 05/1608 en 05/1609

Procedure

Eerste aanleg - meervoudig

Bron: officiële uitspraak op rechtspraak.nl

Op de hoogte blijven

Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.

Nieuwe uitspraken van deze rechters

  • dhr. mr. J. Snitker
  • mw. mr. L.F. Roseval
Adv.Ynvest Fund
6%

vast rendement

  • Vastgoed als zekerheid
  • Kwartaalbetalingen
  • Vanaf €30.000
Meer informatie

Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.

Recente uitspraken

Rechtbank vraagt EU-hof naar douane-indeling van zitzak en hoes: kussen of meubel?

Een importeur van zitzakken, ook wel beanbags genoemd, strijdt met de Douane over de vraag in welke tariefcategorie zijn product thuishoort. Het gaat om een gevulde zitzak van 190 bij 140 centimeter, 7,5 kilo zwaar en met een inhoud van 350 liter, en om het lege omhulsel daarvan. Die indeling bepaalt onder meer welk invoertarief geldt. De Douane gaf in januari 2025 twee bindende tariefinlichtingen af: de gevulde zitzak kwam in de categorie 'artikelen voor bedden en dergelijke' (kussens, poefs en peluws), het lege omhulsel in de categorie 'andere geconfectioneerde artikelen van textiel'. De importeur wil beide producten ingedeeld zien als zitmeubel. Zijn bezwaar werd in juli 2025 afgewezen, waarna hij in beroep ging bij de rechtbank Noord-Holland. De Douane vond zelf eigenlijk ook dat de zitzak een zitmeubel is, maar voelt zich gebonden aan een Europese uitvoeringsverordening uit december 2024. Daarin heeft de Europese Commissie bepaald dat het lege omhulsel van zo'n zitzak onder 'andere geconfectioneerde artikelen' valt. In de motivering staat dat de gevulde zitzak vergelijkbaar is met een kussen en geen zitmeubel, omdat hij instabiel is en meegeeft onder het lichaamsgewicht. Beide partijen hebben de rechtbank gevraagd vragen te stellen over de geldigheid van die verordening. De rechtbank heeft het product zelf bestudeerd en uitgeprobeerd. Met de twee riemen vast krijgt de zitzak een zitgedeelte en een rugleuning. Bij herhaald gebruik schuift de vulling van piepschuimbolletjes weg en zit de gebruiker steeds lager, tot de zitzak wordt opgeschud. Zonder riemen is de zitzak een groot kussen om op te zitten of te liggen. Volgens de rechtbank is de zitzak geen artikel voor bedden. Hij wordt zelfstandig op de grond gebruikt en niet bij een bed, en hij is geen kussen of matras in de zin van beddengoed. De rechtbank wijst er ook op dat de Commissie in vier eerdere verordeningen (over een hondenmand, een verwarmingsmat, een kampeermat en een koelmat) indeling bij artikelen voor bedden juist uitsloot, omdat die producten niet bij een bed worden gebruikt. Of de uitleg van die categorie consistent is, vindt de rechtbank twijfelachtig. Voorlopig oordeelt de rechtbank dat de zitzak onder zitmeubelen valt, of anders onder 'andere meubelen'. Vormvastheid is geen voorwaarde voor die laatste categorie. Het omhulsel is dan een onderdeel van dat meubel en hoort in dezelfde categorie, zodat het niet onder geconfectioneerde textielartikelen kan vallen. Een compleet zitmeubel is het lege omhulsel volgens de rechtbank niet, want de vulling ontbreekt. De rechtbank mag een Europese verordening zelf niet ongeldig verklaren en moet daarom het Hof van Justitie in Luxemburg om uitleg vragen. De rechtbank legt het Hof twee vragen voor. De eerste is of de categorie 'artikelen voor bedden en dergelijke' aldus moet worden uitgelegd dat de zitzak daaronder valt. Als dat niet zo is, vraagt de rechtbank of de uitvoeringsverordening ongeldig is voor zover daarin het omhulsel als geconfectioneerd textielartikel wordt ingedeeld. Alle verdere beslissingen houdt de rechtbank aan en het geding wordt geschorst tot het Hof heeft geantwoord. Tegen deze tussenbeslissing staat geen hoger beroep open.

Rechtbank Noord-Holland·
Bestuursrecht; Belastingrecht
RBNHO:2026:12454
Rechtbank Noord-Holland·
Bestuursrecht; Belastingrecht
RBNHO:2026:12896
Rechtbank Noord-Holland·
Bestuursrecht; Belastingrecht
RBNHO:2026:12552
Rechtbank Noord-Holland·
Bestuursrecht; Belastingrecht
RBNHO:2026:12014
Rechtbank Noord-Holland·
Bestuursrecht; Belastingrecht