Naar inhoud
Juristi.nl
ECLI:NL:RBHAA:2010:BR6588Bestuursrecht; Belastingrecht

Rechter verlaagt belastbare winst bij toepassing thincap-regeling BV — RBHAA:2010:BR6588

Thincap-regeling / renteaftrekbeperking vennootschapsbelasting (art. 10d Wet Vpb)

Eiser / verzoeker

[X] B.V.

VS

Verweerder / gedaagde

Inspecteur van de Belastingdienst Rijnmond

Beroep gedeeltelijk gegrond: verlies vastgesteld op €25.261, niet-aftrekbare rente bepaald op €11.387; beroep tegen navorderingsaanslag niet-ontvankelijk verklaard.

  • Bij de thincap-berekening geldt het saldo van in- en uitstaande leningen als 'gemiddeld vreemd vermogen', niet alleen de ingeleende bedragen
  • De aftrekbeperking wordt toegepast op de verschuldigde rente, niet op het saldo van betaalde en ontvangen rente
  • Beroep op gelijkheidsbeginsel (EVRM/IVBPR) verworpen: wetgever heeft voldoende beoordelingsruimte bij inrichting thincap-regeling
  • Beroep op vrij verkeer van kapitaal (art. 56 EG) niet beoordeeld: situatie wordt beheerst door vrijheid van vestiging, die niet geldt voor aandeelhoudster buiten EU
  • Verlies vastgesteld op €25.261; beroep tegen navorderingsaanslag niet-ontvankelijk wegens ontbrekende uitspraak op bezwaar

Samenvatting

Een Nederlandse besloten vennootschap die zich bezighoudt met het inlenen van gelden en het houden van deelnemingen, raakte verwikkeld in een belastinggeschil over de toepassing van de zogeheten thincap-regeling. Deze regeling beperkt de aftrek van rente op leningen als een bedrijf buitensporig veel met vreemd vermogen is gefinancierd.

De belastingdienst had de aftrekbeperking berekend op basis van het saldo van in- en uitstaande leningen bij verbonden lichamen. De vennootschap, die voor bijna 98 procent in handen was van een op Curaçao gevestigde aandeelhoudster, bestreed deze berekeningswijze en de hoogte van de opgelegde (navorderings)aanslag.

AI-zoekassistent

Beschrijf uw zaak. Wij vinden de juiste advocaat.

In één of twee zinnen matcht onze AI uw situatie direct met gespecialiseerde advocaten, desgewenst in uw regio.

Match uit 19.638 advocatenGratis en vrijblijvendResultaat in seconden

De vennootschap voerde drie hoofdargumenten aan. Ten eerste betoogde zij dat bij de berekening van het 'gemiddeld vreemd vermogen' alleen de ingeleende bedragen moesten worden meegeteld, niet het saldo van ingeleende en uitgeleende gelden. De rechtbank verwierp dit standpunt: uit de parlementaire geschiedenis bleek dat de wetgever bewust had gekozen voor het saldo van beide. Ten tweede stelde de vennootschap dat de niet-aftrekbare rente berekend moest worden op het saldo van betaalde en ontvangen rente in plaats van alleen de betaalde rente. Ook dit vond geen genade: de wettekst en de wetsgeschiedenis lieten er geen twijfel over dat het gaat om de door de belastingplichtige verschuldigde rente.

Ten derde beriep de vennootschap zich op het gelijkheidsbeginsel uit het EVRM en het IVBPR. Zij wees op een verschil in uitkomst tussen haar situatie als financieringsmaatschappij en een vennootschap die alleen leent maar niets uitleent. De rechtbank erkende dit verschil maar oordeelde dat de wetgever voldoende beoordelingsruimte heeft bij de inrichting van belastingregels, en die ruimte niet had overschreden. Een beroep op het Europees recht (vrij verkeer van kapitaal) strandde eveneens, omdat de aandeelhoudster buiten de Europese Unie was gevestigd en daarmee de vrijheid van vestiging niet van toepassing was.

Wel slaagde het beroep op procedurele gronden gedeeltelijk. Het bezwaar tegen de primitieve aanslag had de belastingdienst niet-ontvankelijk moeten verklaren, omdat die aanslag nihil bedroeg en bezwaar daartegen de vennootschap niet in een betere positie kon brengen. Ten aanzien van de navorderingsaanslag oordeelde de rechtbank dat het beroep niet-ontvankelijk was, omdat de belastingdienst nog geen uitspraak op bezwaar had gedaan.

Na herberekening stelde de rechtbank vast dat de niet-aftrekbare rente op grond van de thincap-regeling uitkomt op €11.387. Het verlies van de vennootschap werd vastgesteld op €25.261. De belastingdienst werd veroordeeld tot vergoeding van de proceskosten van €1.127 en het griffierecht van €297.

Betrokken advocaten

mr. A

eiser

mr. B

eiser

Betrokken rechters

Gerelateerde uitspraken

Gegevens

Datum uitspraak

Zaaknummer

AWB 09/ 3596

Procedure

Eerste aanleg - meervoudig

Bron: officiële uitspraak op rechtspraak.nl

Op de hoogte blijven

Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.

Nieuwe uitspraken van deze rechters

  • dhr. mr. J.J.J. Engel
  • dhr. mr. H.A.J. Kroon
  • mw. mr. D.J. Jansen
Adv.Ynvest Fund
6%

vast rendement

  • Vastgoed als zekerheid
  • Kwartaalbetalingen
  • Vanaf €30.000
Meer informatie

Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.

Recente uitspraken

Rechtbank vraagt EU-hof naar douane-indeling van zitzak en hoes: kussen of meubel?

Een importeur van zitzakken, ook wel beanbags genoemd, strijdt met de Douane over de vraag in welke tariefcategorie zijn product thuishoort. Het gaat om een gevulde zitzak van 190 bij 140 centimeter, 7,5 kilo zwaar en met een inhoud van 350 liter, en om het lege omhulsel daarvan. Die indeling bepaalt onder meer welk invoertarief geldt. De Douane gaf in januari 2025 twee bindende tariefinlichtingen af: de gevulde zitzak kwam in de categorie 'artikelen voor bedden en dergelijke' (kussens, poefs en peluws), het lege omhulsel in de categorie 'andere geconfectioneerde artikelen van textiel'. De importeur wil beide producten ingedeeld zien als zitmeubel. Zijn bezwaar werd in juli 2025 afgewezen, waarna hij in beroep ging bij de rechtbank Noord-Holland. De Douane vond zelf eigenlijk ook dat de zitzak een zitmeubel is, maar voelt zich gebonden aan een Europese uitvoeringsverordening uit december 2024. Daarin heeft de Europese Commissie bepaald dat het lege omhulsel van zo'n zitzak onder 'andere geconfectioneerde artikelen' valt. In de motivering staat dat de gevulde zitzak vergelijkbaar is met een kussen en geen zitmeubel, omdat hij instabiel is en meegeeft onder het lichaamsgewicht. Beide partijen hebben de rechtbank gevraagd vragen te stellen over de geldigheid van die verordening. De rechtbank heeft het product zelf bestudeerd en uitgeprobeerd. Met de twee riemen vast krijgt de zitzak een zitgedeelte en een rugleuning. Bij herhaald gebruik schuift de vulling van piepschuimbolletjes weg en zit de gebruiker steeds lager, tot de zitzak wordt opgeschud. Zonder riemen is de zitzak een groot kussen om op te zitten of te liggen. Volgens de rechtbank is de zitzak geen artikel voor bedden. Hij wordt zelfstandig op de grond gebruikt en niet bij een bed, en hij is geen kussen of matras in de zin van beddengoed. De rechtbank wijst er ook op dat de Commissie in vier eerdere verordeningen (over een hondenmand, een verwarmingsmat, een kampeermat en een koelmat) indeling bij artikelen voor bedden juist uitsloot, omdat die producten niet bij een bed worden gebruikt. Of de uitleg van die categorie consistent is, vindt de rechtbank twijfelachtig. Voorlopig oordeelt de rechtbank dat de zitzak onder zitmeubelen valt, of anders onder 'andere meubelen'. Vormvastheid is geen voorwaarde voor die laatste categorie. Het omhulsel is dan een onderdeel van dat meubel en hoort in dezelfde categorie, zodat het niet onder geconfectioneerde textielartikelen kan vallen. Een compleet zitmeubel is het lege omhulsel volgens de rechtbank niet, want de vulling ontbreekt. De rechtbank mag een Europese verordening zelf niet ongeldig verklaren en moet daarom het Hof van Justitie in Luxemburg om uitleg vragen. De rechtbank legt het Hof twee vragen voor. De eerste is of de categorie 'artikelen voor bedden en dergelijke' aldus moet worden uitgelegd dat de zitzak daaronder valt. Als dat niet zo is, vraagt de rechtbank of de uitvoeringsverordening ongeldig is voor zover daarin het omhulsel als geconfectioneerd textielartikel wordt ingedeeld. Alle verdere beslissingen houdt de rechtbank aan en het geding wordt geschorst tot het Hof heeft geantwoord. Tegen deze tussenbeslissing staat geen hoger beroep open.

Rechtbank Noord-Holland·
Bestuursrecht; Belastingrecht
RBNHO:2026:12454
Rechtbank Noord-Holland·
Bestuursrecht; Belastingrecht
RBNHO:2026:12896
Rechtbank Noord-Holland·
Bestuursrecht; Belastingrecht
RBNHO:2026:12552
Rechtbank Noord-Holland·
Bestuursrecht; Belastingrecht
RBNHO:2026:12014
Rechtbank Noord-Holland·
Bestuursrecht; Belastingrecht