ECLI:NL:RBLIM:2013:4124, Rechtbank Limburg, 05-07-2013, AWB 11 / 1600 — RBLIM:2013:4124
Samenvatting
Verweerder stelt zich op het standpunt dat er een ernstige mate van gevaar bestaat dat de aangevraagde bouwvergunning voor onder meer het realiseren (verplaatsen) van een woonwagen (mede) zal worden gebruikt om strafbare feiten te plegen (artikel 3, eerste lid, aanhef en onder b, van de Wet bevordering integriteitsbeoordelingen door het openbaar bestuur (Wet Bibob). Verweerder stelt zich naar het oordeel van de rechtbank ten onrechte op het standpunt dat voldoende is aangetoond dat eiser in relatie staat tot strafbare feiten, omdat sprake is van een zakelijk samenwerkingsverband tussen eiser en zijn vader. Het enkele feit dat sprake is van een familiaire relatie tussen eiser en zijn vader is daartoe onvoldoende. Naar het oordeel van de rechtbank leidt het feit dat eisers vader en eisers broer lange tijd gezamenlijk actief zijn geweest in de autobranche evenmin tot de conclusie dat sprake is van een zakelijk samenwerkingsverband tussen eiser en zijn vader. Deze feiten betreffen immers niet eiser. Voorts hebben de vier door FIU-nl als verdacht aangemerkte stortingen van eisers vader aan Cars plaatsgevonden voordat eiser bestuurder van Cars was. Eiser was slechts bestuurder van Cars ten tijde van de detentie van zijn vader en uitsluitend gedurende een korte periode van 25 juli 2006 tot en met 1 oktober 2007. Naar het oordeel van de rechtbank heeft verweerder zich, in navolging van het LBB, niet in redelijkheid op het standpunt kunnen stellen dat deze omstandigheden als zodanig en in onderlinge samenhang bezien tot het oordeel leiden dat sprake is van een zakelijk samenwerkingsverband tussen eiser en zijn vader. Beroep gegrond.
Betrokken advocaten
mr. N. Emre
eiser
mr. G. Marcus-Silletti
eiser
Betrokken rechters
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:GHDHA:2024:1996, Gerechtshof Den Haag, 05-11-2024, 200.340.532/01
Gerechtshof Den Haag · Civiel Recht; Arbeidsrecht
ECLI:NL:GHDHA:2023:1391, Gerechtshof Den Haag, 26-07-2023, 200.281.543/01
Gerechtshof Den Haag · Civiel Recht
ECLI:NL:RBLIM:2022:4389, Rechtbank Limburg, 01-06-2022, C/03/289669 / HA ZA 21-136
Rechtbank Limburg · Civiel Recht
ECLI:NL:GHSHE:2021:1939, Gerechtshof 's-Hertogenbosch, 22-06-2021, 200.287.995_01
Gerechtshof 's-Hertogenbosch · Civiel Recht; Personen- En Familierecht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Rechtbank LimburgRechtsgebied
BestuursrechtZaaknummer
AWB 11 / 1600
Procedure
Eerste aanleg - meervoudig
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
Nieuwe uitspraken van deze rechters
- mw. mr. M.A. Teeuwissen
- mw. mr. D.W.M. Wenders
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.
Recente uitspraken
Een vrouw uit Kessel fokt aan huis labradoodles onder de bedrijfsnaam 'Capelse Labradoodles'. Omwonenden klaagden bij de gemeente Peel en Maas over geluidsoverlast door de honden. Bij een eerste controle op 17 december 2025 trof een gemeentelijke toezichthouder tien honden en acht puppy's aan in de woning. Bij latere controles op 7 mei en 7 juli 2026 waren dat tien volwassen honden en vier puppy's, en daarna zes volwassen honden en twee puppy's. Op 15 juli 2026 legde het college van burgemeester en wethouders haar een last onder dwangsom op. Zij moest het bedrijfsmatig fokken, houden en verkopen van honden staken door alle honden boven het aantal van zes van het perceel te verwijderen. Daarnaast mocht zij hooguit twee keer per jaar een nestje fokken, waarbij puppy's jonger dan acht weken niet meetellen. Voor elke geconstateerde overtreding per week verbeurt zij € 15.000, tot een maximum van € 60.000. De vrouw maakte bezwaar en vroeg de voorzieningenrechter van de rechtbank Limburg om het besluit te schorsen totdat op dat bezwaar is beslist. De voorzieningenrechter vond dat zij een spoedeisend belang had, omdat zij zonder voorziening haar honden moest weghalen voordat op haar bezwaar was beslist. Toch wees hij het verzoek af, omdat het bezwaar volgens hem geen redelijke kans van slagen heeft. Het college mocht aannemen dat de fokkerij in strijd is met het omgevingsplan. Volgens het bestemmingsplan mag bij een woning hooguit 35 m² van de woning en de bijbehorende bouwwerken worden gebruikt voor een beroep of bedrijf aan huis. Het college had aan de hand van de bouwtekeningen uitgelegd dat de woonkamer, de garage en een van de twee kennels daarvoor in gebruik zijn en samen meer dan 35 m² beslaan. Die afmetingen betwistte de vrouw niet, en ze ontkende ook niet dat zij die ruimtes voor de fokkerij gebruikt. Of de fokkerij een bedrijf aan huis is, liet de rechter daarom in het midden: ook als dat zo was, wordt de maximale oppervlakte overschreden. De andere bezwaren van de vrouw slaagden evenmin. De hoogte van de dwangsom is afgestemd op de verkoopprijs per puppy van € 2.600 en het aantal puppy's dat sinds 1 januari 2024 is gefokt, op basis van een verkooplijst die zij zelf overhandigde. Volgens de rechter heeft het college dat voldoende gemotiveerd, en zij onderbouwde niet dat de dwangsom te hoog is. Het college hoeft ook niet te zeggen wanneer het controleert; bij invordering moet het zelf aannemelijk maken dat een dwangsom is verbeurd. Verder is volgens de rechter duidelijk dat zij aan de last voldoet zodra zij het aantal honden terugbrengt tot zes en maximaal twee nestjes per jaar fokt. De voorzieningenrechter wees het verzoek om een voorlopige voorziening af. Griffierecht wordt niet vergoed en het college hoeft de proceskosten niet te betalen. Het oordeel is voorlopig en bindt de rechtbank niet in een eventuele bodemprocedure; hoger beroep of verzet staat niet open.