Naar inhoud
Juristi.nl
ECLI:NL:RBLIM:2019:1548Strafrecht

Rechtbank legt 36 maanden cel op, deels voorwaardelijk, voor vervoer van 30 liter amfetamineolie — RBLIM:2019:1548

drugshandel, vervoer van amfetamineolie

Eiser / verzoeker

Openbaar Ministerie

VS

Verweerder / gedaagde

verdachte

Verdachte veroordeeld tot 36 maanden gevangenisstraf, waarvan 12 maanden voorwaardelijk, en een geldboete van € 2.060 wegens drugshandel.

  • Rechtbank acht bewezen dat verdachte samen met twee anderen 30 liter amfetamineolie vervoerde en voorhanden had, met een handelswaarde tot € 48.000
  • Verweer dat verdachte niet wist wat er in de vervoerde tassen zat, wordt verworpen op basis van politieobservaties en verklaringen van medeverdachten
  • Rechtbank legt exact de door het OM geëiste straf op: 36 maanden gevangenisstraf waarvan 12 voorwaardelijk en een geldboete van € 2.060
  • Overschrijding van de redelijke termijn wordt geacht al voldoende te zijn verdisconteerd in de geëiste en opgelegde straf
  • Eerdere veroordeling wegens de Opiumwet weerhield verdachte niet van herhaling, wat meeweegt bij verwerping van het lichtere strafvoorstel van de verdediging

Samenvatting

Een man moest zich verantwoorden bij de rechtbank Limburg omdat hij samen met twee anderen ongeveer 30 liter amfetamineolie zou hebben vervoerd en voorhanden gehad in Venlo. Uit onderzoek bleek dat uit die hoeveelheid tussen de 42 en 60 kilo amfetaminepasta kon worden gemaakt, met een geschatte handelswaarde van € 33.000 tot € 48.000.

De zaak kwam aan het licht doordat de politie in het kader van een projectdienst tegen drugsoverlast in Venlo-Zuid de verdachte al vroeg op de dag opmerkte, zittend op een verlaten terras terwijl het café gesloten was. Agenten volgden hem en twee anderen urenlang: eerst in een witte Volkswagen Golf, later bij een parkeerplaats waar de verdachte uit een zwarte Toyota Yaris twee zogeheten bigshoppers pakte en in de kofferbak van de Golf laadde. Toen de politie het voertuig later staande hield, roken agenten een sterke chemische geur uit de kofferbak. Daarin bleken zes jerrycans te staan met in totaal circa 30 liter vloeistof, die het Nederlands Forensisch Instituut identificeerde als amfetamineolie. Bij de verdachte werd bovendien ruim € 2.045 aan contant geld aangetroffen.

AI-zoekassistent

Beschrijf uw zaak. Wij vinden de juiste advocaat.

In één of twee zinnen matcht onze AI uw situatie direct met gespecialiseerde advocaten, desgewenst in uw regio.

Match uit 19.638 advocatenGratis en vrijblijvendResultaat in seconden

De bestuurder van de Toyota Yaris, een van de medeverdachten, verklaarde op de zitting dat hij in opdracht van een derde de bigshoppers had vervoerd en overgedragen aan de verdachte, die ze vervolgens in de Volkswagen laadde. Hij zei € 500 te hebben gekregen voor de rit en te hebben geweten dat het om iets illegaals ging.

De verdediging bepleitte vrijspraak. Volgens de raadsman was niet aangetoond dat de verdachte wist wat er in de bigshoppers zat: uit de observaties van de politie bleek niet dat hij de inhoud had gezien, en er was dus geen bewijs dat hij bewust de aanmerkelijke kans had aanvaard dat het om amfetamine ging. De rechtbank volgde dit verweer niet. Op basis van de gedetailleerde waarnemingen van de politie, waaronder de overdracht van de tassen tussen de auto's, en de verklaringen van de medeverdachten, achtte de rechtbank bewezen dat de verdachte samen met anderen de amfetamineolie opzettelijk had vervoerd en voorhanden had gehad.

De officier van justitie eiste een gevangenisstraf van 36 maanden, waarvan 12 maanden voorwaardelijk met een proeftijd van twee jaar, en een geldboete van € 2.060. De raadsman bepleitte subsidiair een straf gelijk aan het al ondergane voorarrest, gecombineerd met een voorwaardelijk deel. De rechtbank vond dat voorstel onvoldoende gelet op de ernst van het feit en het strafblad van de verdachte, die eerder al voor overtreding van de Opiumwet was veroordeeld zonder dat dit hem weerhield. De rechtbank overwoog dat in de door de officier van justitie gevorderde straf de overschrijding van de redelijke termijn, het recht om binnen een redelijke tijd te worden berecht, al in voldoende mate was verdisconteerd, en achtte die straf passend.

De rechtbank veroordeelde de verdachte tot een gevangenisstraf van 36 maanden, waarvan 12 maanden voorwaardelijk met een proeftijd van 2 jaar, en tot een geldboete van € 2.060, bij niet volledige betaling of verhaal te vervangen door 30 dagen hechtenis.

Betrokken advocaten

mr. A.C.J. Lina

verdachte

Betrokken rechters

Gerelateerde uitspraken

Gegevens

Datum uitspraak

Rechtsgebied

Strafrecht

Zaaknummer

03/659273-16

Procedure

Eerste aanleg - meervoudig

Bron: officiële uitspraak op rechtspraak.nl

Op de hoogte blijven

Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.

Nieuwe uitspraken van deze rechters

  • mw. mr. C.M. Nollen
  • dhr. mr.drs. J.M.A. van Atteveld
Adv.Ynvest Fund
6%

vast rendement

  • Vastgoed als zekerheid
  • Kwartaalbetalingen
  • Vanaf €30.000
Meer informatie

Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.

Recente uitspraken

RBLIM:2026:12329
Rechtbank Limburg·
Strafrecht
RBLIM:2026:12323
Rechtbank Limburg·
Strafrecht
Rechtbank legt 12 jaar cel op voor foltering in loods Sittard, vier jaar boven de eis

Op 13 juni 2023 werden vier mannen in een loods in Sittard gegijzeld, vastgebonden en urenlang mishandeld. Drie van hen werden met een gasbrander verbrand. De daders wilden weten waar 1230 kilo cocaïne was gebleven, een partij die in de nacht van 11 op 12 juni uit dezelfde loods was ontvreemd. Voor zijn rol daarin heeft de rechtbank Limburg een man (geboren in 1984) veroordeeld tot 12 jaar gevangenisstraf. De officier van justitie had 8 jaar geëist. De slachtoffers kwamen rond 13.00 uur op afspraak naar de loods. Een van hen, [slachtoffer 1], fungeerde als distributeur van de cocaïne en schatte de waarde van de verdwenen partij op 25 miljoen euro. Hij wist niet dat de politie de cocaïne al in de nacht van de diefstal had onderschept. Vier mannen bonden de slachtoffers vast met tie-wraps en ducttape, namen hun telefoons af en sloegen en schopten hen. Tegen 19.00 uur kwamen twee andere mannen binnen, die vooraf waren aangekondigd als de 'butchers'. Zij brachten brandwonden toe met een gasbrander die kort daarvoor bij een bouwmarkt was gekocht. De slachtoffers werden ook overgoten met bio-ethanol of terpentine, over hun wonden heen. Na ruim tien uur verlieten de daders de loods en bevrijdden de slachtoffers zich. Een van hen vluchtte naakt en zwaar gewond naar buiten. De verdachte ontkende niet dat hij erbij was. Hij zei dat hij pas arriveerde toen de slachtoffers al waren vastgebonden en dat hij alleen boodschappen doorgaf via een telefoon. De rechtbank vond zijn verklaringen niet geloofwaardig. Hij had bij de politie gezegd dat hij zijn eigen telefoons thuis had gelaten, terwijl uit berichten aan zijn vriendin en uit telefoongegevens bleek dat hij wel een Spaanse prepaid telefoon meenam. Pas ter zitting gaf hij dat toe. Volgens de rechtbank paste hij zijn verhaal telkens aan op het moment dat het forensisch bewijs hem inhaalde. Zijn DNA werd aangetroffen op werkhandschoenen, op de dop van een fles bio-ethanol en op een tie-wrap uit een tas die na afloop in een container was gegooid. Verder pasten de slachtoffers' beschrijvingen van 'man 2', een kale, Hollands sprekende man, bij zijn uiterlijk en kleding op camerabeelden. Zij zeiden dat deze man er vanaf het begin bij was. In een afgeluisterd gesprek met zijn vriendin zei de verdachte bovendien dat hij een man had 'ondervraagd met stompen in het gezicht'. De rechtbank oordeelde dat de verdachte medepleger was van de vrijheidsberoving van alle vier de slachtoffers en van het geweld tegen drie van hen. Bij [slachtoffer 3] en [slachtoffer 4] bleef het letsel juridisch onder de grens van zwaar lichamelijk letsel, maar het toegepaste geweld vormde volgens de rechtbank een poging tot zware mishandeling met voorbedachten rade. Bij [slachtoffer 1] was wel sprake van zwaar letsel: een gebroken oogkasbodem, een gebroken neusbeen, een gescheurd trommelvlies en blijvend verminderd zicht. De vierde man, [slachtoffer 2], kreeg alleen klappen in zijn gezicht van de verdachte zelf. Dat was een mishandeling met voorbedachten rade. Bij de straf ging de rechtbank bewust boven de eis uit. Zij noemde het vastbinden, ontkleden en bewerken van weerloze mensen met een gasbrander mensonterend en sadistisch. De feiten speelden zich af in de georganiseerde drugscriminaliteit en wijzen op gewetenloosheid en koud calculeren. De verdachte zag het als een klus en had er volgens de rechtbank een fors bedrag voor ontvangen. Een redelijke-termijnkorting kwam er niet. De termijn van twee jaar werd met 11 maanden overschreden, maar dat vond de rechtbank in zo'n omvangrijke zaak met meer verdachten en getuigenverhoren te billijken. De rechtbank veroordeelde de verdachte tot 12 jaar gevangenisstraf, met aftrek van voorarrest. Zijn verzoek om de voorlopige hechtenis te schorsen wees zij af, onder meer vanwege de maatschappelijke onrust die ontstaat als iemand na zo'n zware straf vrij blijft en de vrees voor herhaling. Ook gelastte zij de tenuitvoerlegging van een voorwaardelijke taakstraf van 60 uren uit 2022.

Rechtbank Limburg·
Strafrecht
RBLIM:2026:12130
Rechtbank Limburg·
Strafrecht
RBLIM:2026:12129
Rechtbank Limburg·
Strafrecht