ECLI:NL:RBLIM:2019:3370, Rechtbank Limburg, 12-04-2019, AWB - 18 _ 2190 - 18 _ 2191 — RBLIM:2019:3370

Samenvatting

De verzekerde gaat ziek uit dienst bij eiseressen. Eiseressen zijn eigen risicodragers voor de Ziektewet (ZW). Voor beide dienstbetrekkingen is aan de verzekerde een ZW-uitkering toegekend. De vraag die de rechtbank te beantwoorden had, is of verweerder bij de eerstejaars Ziektewetbeoordeling (EZWB) de verdiencapaciteit op een juiste manier heeft berekend. Die vraag heeft de rechtbank bevestigend beantwoord. De rechtbank kan zich vinden in de - getrapte - wijze waarop de verdiencapaciteit in het onderhavige geval dient te worden berekend. Hoewel in artikel 19aa van de Ziektewet niet staat hoe de theoretische beoordeling dient plaats te vinden bij de EZWB, blijkt uit de Memorie van Toelichting behorende bij de Wet beperking ziekteverzuim en arbeidsongeschiktheid vangnetters (Wet BeZaVa), waarmee artikel 19aa in de ZW is geïntroduceerd, dat voor de beoordelingssystematiek zoveel mogelijk wordt aangesloten bij de (uitvoerings)systematiek van de Wet werk en inkomen naar arbeidsvermogen (Wet WIA). In zijn uitspraak van 30 december 2015 (ECLI:NL:CRVB:2015:4920) heeft de Centrale Raad van Beroep deze werkwijze gesanctioneerd. Nu naar vaste rechtspraak verder in het kader van de Wet WIA als uitgangspunt geldt dat, indien een verzekerde voor uitval twee functies naast elkaar vervulde, de maatman een combinatie van beide functies is, heeft de rechtbank voorts geen aanleiding gezien om eiseressen te volgen in hun standpunt dat van een verkeerde maatman is uitgegaan bij de theoretische beoordeling in het kader van de EZWB. De rechtbank heeft de beroepen ongegrond verklaard.