ECLI:NL:RBLIM:2024:5609, Rechtbank Limburg, 21-08-2024, ROE 23/177, ROE 23/287, ROE 23/401, ROE 23/402, ROE 23/803, ROE 23/809, ROE 23/891 en ROE 23/893 — RBLIM:2024:5609

Samenvatting

De beroepen gaan over de besluiten van de minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid om de tegemoetkomingen op grond van de NOW-1 en NOW-2 op nihil te stellen. Eiseressen (actief in de payrollsector) betogen dat de NOW-1 en NOW-2, gelet op de specifieke vorm van hun bedrijfsvoering, niet toegesneden zijn op hun activiteiten. Voor het geleden omzetverlies zou niet gekeken moeten worden naar het omzetverlies van het concern of de afzonderlijke werkmaatschappijen, maar naar het omzetverlies van hun opdrachtgevers. De rechtbank heeft dit beroep van eiseressen op exceptieve toetsing van artikel 6, vijfde lid, van de NOW-1 en NOW-2 beoordeeld en acht de bestreden besluiten niet in strijd met het zorgvuldigheidsbeginsel, het evenredigheidsbeginsel en het gelijkheidsbeginsel. Van onevenwichtigheid van de besluiten voor eiseressen, in die zin dat sprake is van onnodig nadelige gevolgen, is de rechtbank ook niet gebleken. De rechtbank concludeert vervolgens dat de minister terecht de definitieve NOW-tegemoetkomingen op nihil heeft vastgesteld omdat niet voldaan is aan de voorwaarden daarvoor, waaronder een goedkeurende accountantsverklaring. Tot slot overweegt de rechtbank dat de minister in de bestreden besluiten voldoende kenbaar de belangen van eiseressen heeft afgewogen tegen de met de NOW te dienen doelen. De beroepen zijn ongegrond verklaard.