ECLI:NL:RBLIM:2024:7611, Rechtbank Limburg, 25-10-2024, ROE 24/3905 — RBLIM:2024:7611
Samenvatting
Verzoekers hebben een verzoek om een voorlopige voorziening ingediende hangende bezwaar tegen de aan vergunninghoudster verleende exploitatievergunning en gedoogverklaring voor de exploitatie van een horecabedrijf, waarin onder meer softdrugs worden verkocht (coffeeshop), op het perceel Randweg 3 te Roermond. De voorzieningenrechter is van oordeel dat in ieder geval een deel van de verzoekers als belanghebbende kan worden aangemerkt zoals bedoeld in artikel 1:2, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht, gelet op de afstand van hun bedrijfspand tot de coffeeshop. Een nadere beoordeling van de belanghebbendheid moet worden beoordeeld in de bezwaarprocedure. Het verzoek is daarom ontvankelijk. Ook is er naar het oordeel van de voorzieningenrechter sprake van onverwijlde spoed. Inhoudelijk gezien zal de voorzieningenrechter niet ingaan op alle gronden van verzoekers, maar beperkt zij zich tot de belangrijkste. De voorzieningenrechter is van oordeel dat de locatie van de coffeeshop niet in strijd is met de vestigingscriteria van de Beleidsregel van de burgemeester. Ook is zij – na een belangenafweging in het kader van een voorlopig rechtmatigheidsoordeel waarbij zij de door verzoekers gestelde negatieve gevolgen als gevolg van de vestiging van de coffeeshop heeft betrokken– van oordeel dat de belangen van de burgemeester zwaarder wegen dan de belangen van verzoekers. Het verzoek om een voorlopige voorziening wordt daarom afgewezen.
Betrokken advocaten
mr. S. Vissers
verzoeker
mr. M.M.G. van Nisselroij
verzoeker
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:RVS:2026:221, Raad van State, 14-01-2026, 202400146/1/A3
Raad van State · Bestuursrecht
ECLI:NL:RVS:2025:2856, Raad van State, 25-06-2025, 202302281/1/A3
Raad van State · Bestuursrecht
ECLI:NL:RBLIM:2025:4234, Rechtbank Limburg, 06-05-2025, ROE 23/532
Rechtbank Limburg · Bestuursrecht
ECLI:NL:RBLIM:2025:1231, Rechtbank Limburg, 10-02-2025, ROE 25/170
Rechtbank Limburg · Bestuursrecht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Rechtbank LimburgRechtsgebied
BestuursrechtZaaknummer
ROE 24/3905
Procedure
Voorlopige voorziening
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.
Recente uitspraken
Een vrouw uit Kessel fokt aan huis labradoodles onder de bedrijfsnaam 'Capelse Labradoodles'. Omwonenden klaagden bij de gemeente Peel en Maas over geluidsoverlast door de honden. Bij een eerste controle op 17 december 2025 trof een gemeentelijke toezichthouder tien honden en acht puppy's aan in de woning. Bij latere controles op 7 mei en 7 juli 2026 waren dat tien volwassen honden en vier puppy's, en daarna zes volwassen honden en twee puppy's. Op 15 juli 2026 legde het college van burgemeester en wethouders haar een last onder dwangsom op. Zij moest het bedrijfsmatig fokken, houden en verkopen van honden staken door alle honden boven het aantal van zes van het perceel te verwijderen. Daarnaast mocht zij hooguit twee keer per jaar een nestje fokken, waarbij puppy's jonger dan acht weken niet meetellen. Voor elke geconstateerde overtreding per week verbeurt zij € 15.000, tot een maximum van € 60.000. De vrouw maakte bezwaar en vroeg de voorzieningenrechter van de rechtbank Limburg om het besluit te schorsen totdat op dat bezwaar is beslist. De voorzieningenrechter vond dat zij een spoedeisend belang had, omdat zij zonder voorziening haar honden moest weghalen voordat op haar bezwaar was beslist. Toch wees hij het verzoek af, omdat het bezwaar volgens hem geen redelijke kans van slagen heeft. Het college mocht aannemen dat de fokkerij in strijd is met het omgevingsplan. Volgens het bestemmingsplan mag bij een woning hooguit 35 m² van de woning en de bijbehorende bouwwerken worden gebruikt voor een beroep of bedrijf aan huis. Het college had aan de hand van de bouwtekeningen uitgelegd dat de woonkamer, de garage en een van de twee kennels daarvoor in gebruik zijn en samen meer dan 35 m² beslaan. Die afmetingen betwistte de vrouw niet, en ze ontkende ook niet dat zij die ruimtes voor de fokkerij gebruikt. Of de fokkerij een bedrijf aan huis is, liet de rechter daarom in het midden: ook als dat zo was, wordt de maximale oppervlakte overschreden. De andere bezwaren van de vrouw slaagden evenmin. De hoogte van de dwangsom is afgestemd op de verkoopprijs per puppy van € 2.600 en het aantal puppy's dat sinds 1 januari 2024 is gefokt, op basis van een verkooplijst die zij zelf overhandigde. Volgens de rechter heeft het college dat voldoende gemotiveerd, en zij onderbouwde niet dat de dwangsom te hoog is. Het college hoeft ook niet te zeggen wanneer het controleert; bij invordering moet het zelf aannemelijk maken dat een dwangsom is verbeurd. Verder is volgens de rechter duidelijk dat zij aan de last voldoet zodra zij het aantal honden terugbrengt tot zes en maximaal twee nestjes per jaar fokt. De voorzieningenrechter wees het verzoek om een voorlopige voorziening af. Griffierecht wordt niet vergoed en het college hoeft de proceskosten niet te betalen. Het oordeel is voorlopig en bindt de rechtbank niet in een eventuele bodemprocedure; hoger beroep of verzet staat niet open.