Rechtbank spreekt man vrij van cocaïnehandel, legt 32 maanden cel op voor hennepstekkenhandel — RBLIM:2025:10943
bedrijfsmatige teelt en handel in hennepstekken en heling
Eiser / verzoeker
Openbaar Ministerie
Verweerder / gedaagde
verdachte
Verdachte veroordeeld tot 32 maanden gevangenisstraf wegens bedrijfsmatige teelt en handel in hennepstekken en heling, en vrijgesproken van cocaïnehandel en voorbereidingshandelingen voor synthetische drugs.
- Man handelde bedrijfsmatig, samen met zijn broer, in grote hoeveelheden hennepstekken met een omvang tot 15.000 stuks per week
- Vrijspraak van verkoop van 25 kilo cocaïne en van voorbereidingshandelingen voor synthetische drugs wegens onvoldoende bewijs
- Rechtbank constateert een onherstelbaar vormverzuim bij het telefoononderzoek zonder rechterlijke toestemming, maar sluit het bewijs niet uit
- Straf ver boven de richtlijn vanwege de omvang en duur van de handel en het plegen van het feit tijdens een lopende proeftijd
- Geen geldboete opgelegd omdat al een aparte ontnemingsmaatregel is aangekondigd; celstraf verminderd wegens overschrijding van de redelijke termijn
Samenvatting
Een man dreef samen met zijn broer en anderen een bedrijfsmatige handel in hennepstekken, waarbij zijn broer de stekken produceerde en hijzelf de contacten met leveranciers en afnemers onderhield en de boekhouding deed. Via versleutelde chatberichten op het communicatieplatform SkyECC bespraken zij dagelijks duizenden stekken: op sommige momenten ging het om partijen van 2000 tot 15.000 stuks per week, geleverd aan afnemers in Nederland en België. Op 31 maart 2022 werd in een loods in Heerlen een kwekerij met 2205 hennepstekken aangetroffen. Daarnaast kocht de man een auto waarvan hij wist dat het motorblok van diefstal afkomstig was.
De man werd ook verdacht van de verkoop van 25 kilo cocaïne en van voorbereidingshandelingen voor de handel in synthetische drugs en grondstoffen daarvoor, zoals ethylacetaat en pmk. Voor beide verwijten vroeg zelfs de officier van justitie vrijspraak, respectievelijk bepleitte de verdediging dit. De rechtbank sprak de man vrij van de cocaïnehandel wegens onvoldoende bewijs, en van de voorbereidingshandelingen omdat uit de chatgesprekken weliswaar belangstelling voor drugsgrondstoffen bleek, maar niet dat daadwerkelijk levering had plaatsgevonden of concrete stappen richting productie of handel waren gezet.
De verdediging voerde ook aan dat bewijs van de politie moest worden uitgesloten: de verbalisanten zouden een selectieve weergave van de SkyECC-berichten hebben gegeven, en het onderzoek aan de telefoon van de man zou zonder de vereiste rechterlijke toestemming zijn uitgevoerd, in strijd met recente Europese rechtspraak. De rechtbank verwierp het eerste verweer: het is aan de politie om een selectie te maken en aan de verdediging om aanvullingen te verzoeken, wat niet was gebeurd. Het tweede verweer erkende de rechtbank wel als een vormverzuim, omdat voor het onderzoek aan de telefoon inderdaad rechterlijke toestemming had moeten worden gevraagd. Omdat de privacyschending niet concreet verder was onderbouwd, volstond de rechtbank met de enkele vaststelling van dit verzuim, zonder het bewijs uit te sluiten.
Voor de hennepstekkenhandel en de teelt van 2205 stekken, die de man had bekend, kwam de rechtbank tot een bewezenverklaring van bedrijfsmatig handelen. De richtlijn van het Openbaar Ministerie gaat voor een first offender met 10.000 hennepstekken uit van 12 maanden onvoorwaardelijke celstraf, maar de rechtbank achtte een fors hogere straf op zijn plaats omdat de man op meerdere locaties en gedurende lange tijd grote hoeveelheden stekken verhandelde, en omdat hij ten tijde van de feiten in de proeftijd van een eerdere voorwaardelijke veroordeling zat. In beginsel achtte de rechtbank een celstraf van 36 maanden passend, maar zij verminderde deze wegens de aanzienlijke overschrijding van de redelijke termijn. Van de door de officier van justitie geëiste geldboete van € 50.000 zag de rechtbank af, omdat al een aparte procedure was aangekondigd om het met de hennephandel verdiende geld af te pakken.
De rechtbank veroordeelde de man tot een gevangenisstraf van 32 maanden, met aftrek van het voorarrest, wegens het bedrijfsmatig telen en verhandelen van hennepstekken en heling van een auto met een gestolen motorblok.
Betrokken advocaten
Betrokken rechters
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:RBLIM:2024:2828, Rechtbank Limburg, 30-05-2024, C/03/330083 KG ZA 24/131
Rechtbank Limburg · Civiel Recht
ECLI:NL:RBLIM:2022:5552, Rechtbank Limburg, 20-07-2022, C/03/306572 / KG ZA 22-245
Rechtbank Limburg · Civiel Recht
ECLI:NL:GHSHE:2021:1810, Gerechtshof 's-Hertogenbosch, 15-06-2021, 200.280.438_01
Gerechtshof 's-Hertogenbosch · Civiel Recht; Burgerlijk Procesrecht
ECLI:NL:GHSHE:2020:3159, Gerechtshof 's-Hertogenbosch, 13-10-2020, 200.262.767_01
Gerechtshof 's-Hertogenbosch · Civiel Recht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Rechtbank LimburgRechtsgebied
StrafrechtZaaknummer
03.338273.21
Procedure
Eerste aanleg - meervoudig
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
Nieuwe uitspraken van deze rechters
- mw. mr. E.B.A. Ferwerda
- mw. mr. W. Kieboom
- mw. mr. C.G.A. Wouters
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.
Recente uitspraken
Op 13 juni 2023 werden vier mannen in een loods in Sittard gegijzeld, vastgebonden en urenlang mishandeld. Drie van hen werden met een gasbrander verbrand. De daders wilden weten waar 1230 kilo cocaïne was gebleven, een partij die in de nacht van 11 op 12 juni uit dezelfde loods was ontvreemd. Voor zijn rol daarin heeft de rechtbank Limburg een man (geboren in 1984) veroordeeld tot 12 jaar gevangenisstraf. De officier van justitie had 8 jaar geëist. De slachtoffers kwamen rond 13.00 uur op afspraak naar de loods. Een van hen, [slachtoffer 1], fungeerde als distributeur van de cocaïne en schatte de waarde van de verdwenen partij op 25 miljoen euro. Hij wist niet dat de politie de cocaïne al in de nacht van de diefstal had onderschept. Vier mannen bonden de slachtoffers vast met tie-wraps en ducttape, namen hun telefoons af en sloegen en schopten hen. Tegen 19.00 uur kwamen twee andere mannen binnen, die vooraf waren aangekondigd als de 'butchers'. Zij brachten brandwonden toe met een gasbrander die kort daarvoor bij een bouwmarkt was gekocht. De slachtoffers werden ook overgoten met bio-ethanol of terpentine, over hun wonden heen. Na ruim tien uur verlieten de daders de loods en bevrijdden de slachtoffers zich. Een van hen vluchtte naakt en zwaar gewond naar buiten. De verdachte ontkende niet dat hij erbij was. Hij zei dat hij pas arriveerde toen de slachtoffers al waren vastgebonden en dat hij alleen boodschappen doorgaf via een telefoon. De rechtbank vond zijn verklaringen niet geloofwaardig. Hij had bij de politie gezegd dat hij zijn eigen telefoons thuis had gelaten, terwijl uit berichten aan zijn vriendin en uit telefoongegevens bleek dat hij wel een Spaanse prepaid telefoon meenam. Pas ter zitting gaf hij dat toe. Volgens de rechtbank paste hij zijn verhaal telkens aan op het moment dat het forensisch bewijs hem inhaalde. Zijn DNA werd aangetroffen op werkhandschoenen, op de dop van een fles bio-ethanol en op een tie-wrap uit een tas die na afloop in een container was gegooid. Verder pasten de slachtoffers' beschrijvingen van 'man 2', een kale, Hollands sprekende man, bij zijn uiterlijk en kleding op camerabeelden. Zij zeiden dat deze man er vanaf het begin bij was. In een afgeluisterd gesprek met zijn vriendin zei de verdachte bovendien dat hij een man had 'ondervraagd met stompen in het gezicht'. De rechtbank oordeelde dat de verdachte medepleger was van de vrijheidsberoving van alle vier de slachtoffers en van het geweld tegen drie van hen. Bij [slachtoffer 3] en [slachtoffer 4] bleef het letsel juridisch onder de grens van zwaar lichamelijk letsel, maar het toegepaste geweld vormde volgens de rechtbank een poging tot zware mishandeling met voorbedachten rade. Bij [slachtoffer 1] was wel sprake van zwaar letsel: een gebroken oogkasbodem, een gebroken neusbeen, een gescheurd trommelvlies en blijvend verminderd zicht. De vierde man, [slachtoffer 2], kreeg alleen klappen in zijn gezicht van de verdachte zelf. Dat was een mishandeling met voorbedachten rade. Bij de straf ging de rechtbank bewust boven de eis uit. Zij noemde het vastbinden, ontkleden en bewerken van weerloze mensen met een gasbrander mensonterend en sadistisch. De feiten speelden zich af in de georganiseerde drugscriminaliteit en wijzen op gewetenloosheid en koud calculeren. De verdachte zag het als een klus en had er volgens de rechtbank een fors bedrag voor ontvangen. Een redelijke-termijnkorting kwam er niet. De termijn van twee jaar werd met 11 maanden overschreden, maar dat vond de rechtbank in zo'n omvangrijke zaak met meer verdachten en getuigenverhoren te billijken. De rechtbank veroordeelde de verdachte tot 12 jaar gevangenisstraf, met aftrek van voorarrest. Zijn verzoek om de voorlopige hechtenis te schorsen wees zij af, onder meer vanwege de maatschappelijke onrust die ontstaat als iemand na zo'n zware straf vrij blijft en de vrees voor herhaling. Ook gelastte zij de tenuitvoerlegging van een voorwaardelijke taakstraf van 60 uren uit 2022.