ECLI:NL:RBLIM:2025:6311, Rechtbank Limburg, 02-07-2025, ROE 25 / 1169 — RBLIM:2025:6311
Samenvatting
Besluit van verweerder tot het afwijzen van een verzoek om handhaving en een verzoek tot het opleggen van maatwerkvoorschriften van verzoekster. Verzoekster heeft deze verzoeken gedaan in verband met de teelt van lelies en de daarbij gebruikte gewasbeschermingsmiddelen. Volgens verzoekster ontstaat bij het gebruik van de gewasbeschermingsmiddelen een onaanvaardbaar risico voor mens, dier en milieu. Verzoekster heeft bezwaar gemaakt tegen het afwijzende besluit van verweerder en tevens verzocht om een voorlopige voorziening te treffen. De voorzieningenrechter wijst het verzoek om een voorlopige voorziening te treffen af. De voorzieningenrechter is namelijk van oordeel dat verweerder het verzoek om handhaving van verzoekster mocht afwijzen omdat er ten tijde van het bestreden besluit geen sprake was van evidente strijd met de specifieke zorgplicht uit artikel 2.11 van het Bal. Aangezien er geen sprake was van een overtreding van de specifieke zorgplicht, en deze dus afdoende is gebleken, mocht verweerder ook het verzoek van verzoekster tot het opleggen van maatwerkvoorschriften afwijzen.
Betrokken advocaten
mr. M. Haan
verweerder
B.B.T.M. van de Berg
verweerder
Betrokken rechters
Gerelateerde uitspraken
ECLI:NL:RBGEL:2025:11046, Rechtbank Gelderland, 17-12-2025, ARN 23/5041
Rechtbank Gelderland · Bestuursrecht; Bestuursprocesrecht
ECLI:NL:RVS:2025:5997, Raad van State, 10-12-2025, 202407010/1/R4
Raad van State · Bestuursrecht
ECLI:NL:RBNNE:2025:4979, Rechtbank Noord-Nederland, 02-12-2025, LEE 25/4443
Rechtbank Noord-Nederland · Bestuursrecht
ECLI:NL:RBGEL:2025:9589, Rechtbank Gelderland, 12-11-2025, ARN 23/4828
Rechtbank Gelderland · Bestuursrecht; Bestuursprocesrecht
Gegevens
Datum uitspraak
Instantie
Rechtbank LimburgRechtsgebied
BestuursrechtZaaknummer
ROE 25 / 1169
Procedure
Voorlopige voorziening
Op de hoogte blijven
Laat het weten als er hoger beroep of een vervolg komt in deze zaak.
Nieuwe uitspraken van deze rechter
- mw. mr. M.B.L. van der Weele
vast rendement
- Vastgoed als zekerheid
- Kwartaalbetalingen
- Vanaf €30.000
Let op! Geen vergunning- en geen prospectusplicht voor deze activiteit.
Recente uitspraken
Een vrouw uit Kessel fokt aan huis labradoodles onder de bedrijfsnaam 'Capelse Labradoodles'. Omwonenden klaagden bij de gemeente Peel en Maas over geluidsoverlast door de honden. Bij een eerste controle op 17 december 2025 trof een gemeentelijke toezichthouder tien honden en acht puppy's aan in de woning. Bij latere controles op 7 mei en 7 juli 2026 waren dat tien volwassen honden en vier puppy's, en daarna zes volwassen honden en twee puppy's. Op 15 juli 2026 legde het college van burgemeester en wethouders haar een last onder dwangsom op. Zij moest het bedrijfsmatig fokken, houden en verkopen van honden staken door alle honden boven het aantal van zes van het perceel te verwijderen. Daarnaast mocht zij hooguit twee keer per jaar een nestje fokken, waarbij puppy's jonger dan acht weken niet meetellen. Voor elke geconstateerde overtreding per week verbeurt zij € 15.000, tot een maximum van € 60.000. De vrouw maakte bezwaar en vroeg de voorzieningenrechter van de rechtbank Limburg om het besluit te schorsen totdat op dat bezwaar is beslist. De voorzieningenrechter vond dat zij een spoedeisend belang had, omdat zij zonder voorziening haar honden moest weghalen voordat op haar bezwaar was beslist. Toch wees hij het verzoek af, omdat het bezwaar volgens hem geen redelijke kans van slagen heeft. Het college mocht aannemen dat de fokkerij in strijd is met het omgevingsplan. Volgens het bestemmingsplan mag bij een woning hooguit 35 m² van de woning en de bijbehorende bouwwerken worden gebruikt voor een beroep of bedrijf aan huis. Het college had aan de hand van de bouwtekeningen uitgelegd dat de woonkamer, de garage en een van de twee kennels daarvoor in gebruik zijn en samen meer dan 35 m² beslaan. Die afmetingen betwistte de vrouw niet, en ze ontkende ook niet dat zij die ruimtes voor de fokkerij gebruikt. Of de fokkerij een bedrijf aan huis is, liet de rechter daarom in het midden: ook als dat zo was, wordt de maximale oppervlakte overschreden. De andere bezwaren van de vrouw slaagden evenmin. De hoogte van de dwangsom is afgestemd op de verkoopprijs per puppy van € 2.600 en het aantal puppy's dat sinds 1 januari 2024 is gefokt, op basis van een verkooplijst die zij zelf overhandigde. Volgens de rechter heeft het college dat voldoende gemotiveerd, en zij onderbouwde niet dat de dwangsom te hoog is. Het college hoeft ook niet te zeggen wanneer het controleert; bij invordering moet het zelf aannemelijk maken dat een dwangsom is verbeurd. Verder is volgens de rechter duidelijk dat zij aan de last voldoet zodra zij het aantal honden terugbrengt tot zes en maximaal twee nestjes per jaar fokt. De voorzieningenrechter wees het verzoek om een voorlopige voorziening af. Griffierecht wordt niet vergoed en het college hoeft de proceskosten niet te betalen. Het oordeel is voorlopig en bindt de rechtbank niet in een eventuele bodemprocedure; hoger beroep of verzet staat niet open.